Purpose: We aimed to determine the frequency of transient congenital hypothyroidism (TCH) in 17 participating centers in Türkiye, evaluate the etiological distribution in permanent congenital hypothyroidism (PCH) cases, and investigate the role of laboratory and clinical findings in predicting TCH. Methods: This retrospective observational multicenter study included patients from 17 pediatric endocrinology centers identified by “National Newborn Screening Program” (NNSP) who were born in 2015 and followed for 6 years. Demographic, clinical, and laboratory information of the cases were compiled through the database http://cedd.saglik-network.org (CEDD-NET). Results: Of the 239 cases initially treated for CH, 128 (53.6%) were determined as transient in whom a trial of levothyroxine (LT4) withdrawal was performed at a median age of 36 (34–38) months. Among the patients with PCH (n = 111), thyroid dysgenesis was diagnosed in 39.6% (n = 44). The predictive factors for TCH were: LT4 dose at the withdrawal of treatment, and initial newborn blood screening (NBS)-TSH level. Based on the receiver operating characteristic (ROC) curve analysis to predict optimal cut-offs for TCH predictors, LT4 dose < 2.0 µg/kg/day at treatment discontinuation was predictive for TCH and was associated with 94.5% specificity and 55.7% sensitivity, with an area under the curve (AUC) of 0.802. The initial NBS-TSH level value < 45 µIU/mL was predictive for TCH with 93.1% specificity and 45.5% sensitivity, with an AUC of 0.641. In patients with eutopic thyroid gland only LT4 dose < 1.1 µg/kg/day at withdrawal time was predictive for TCH with 84.7% sensitivity and 40.4% specificity, with an AUC of 0.750. Conclusion: According to our national follow-up data, the frequency of TCH was 53.6%. We determined the LT4 dose < 2.0 µg/kg/day at discontinuation of treatment and the initial NBS-TSH level < 45 µIU/mL as the best cut-off limits to predict TCH.
6 January 2022 in Irish Journal of Medical Science (1971 -)
ÖzetAmaç: Kaynakçılık, metalleri yüksek ısı altında eriterek ya da yüksek basınç uygulayarak birbirine yapıştırmak içinyaygın olarak kullanılan bir işlemdir. Kaynakçılık işleminin çeşitli sağlık zararları olmakla birlikte, en önemlisi kaynakdumanının solunum yoluyla alınması ve bunun sonucu olarak hava yollarında ve akciğer parankiminde oluşturduğuhastalıklardır. Buçalışmada kaynakçılardaki akciğer etkilenmeleri ve bunun meslek ve diğer risk faktörleri ile ilişkisi değerlendirilmeyeçalışılmıştır. Gereç ve Yöntem: Sağlık Bakanlığı Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesi Göğüs Hastalıkları Polikliniğine rutinperiyodik muayene için Ocak 2012 ile Haziran 2012 arasında başvuran ardışık 44 kaynak işçisi bu çalışmaya alındı.İşçilerden bilgilendirilmiş onam formu ve meslek anamnezi alındı. Dokuz soruluk bir anket uygulandı. Meslek anamnezive fizik muayene bulgularına göre 19 işçide akciğer grafisi, spirometre ve yüksek rezolüsyonlu akciğer bilgisayarlıtomografisi (YRBT) yapıldı Bulgular: Spirometre uygulanan 19 işçinin 5 tanesinde FEV1/FVC değeri % 80'nin altında idi. 8 kaynakçının akciğergrafisinde pnömokonyoz ile uyumlu görünün mevcuttu (ILO p/q 0/- 3/+). Bu hastalara çekilen YRBT’de mikronodülertutulum saptanarak pnömokonyoz lehine değerlendirildi. Sonuç: Kaynakçılık mesleğinin hem havayollarını, hem de akciğer parankimini etkileyen zararları olduğu ortaya kondu.