Department of Physical Medicine and Rehabilitation, Gülhane School of Medicine, Gaziler Physical Medicine and Rehabilitation Training and Research Hospital, University of Health Sciences, Ankara, Turkey
Auto-generated profile, based on publicly available information
Özlem Köroğlu
Department of Physical Medicine and Rehabilitation, Gülhane School of Medicine, Gaziler Physical Medicine and Rehabilitation Training and Research Hospital, University of Health Sciences, Ankara, Turkey
Engelli bireyin fiziksel farklılıkları beraberinde ekonomik ve çevresel engeller yaşatmakta ve toplum içerisinde sosyalleşme sürecinde dışlayıcı süreçlere maruz kalarak dezavantajlı konuma düşebildikleri görülmektedir. Bu çalışmada bedensel engelli bireylerin sosyal dışlanma algı düzeyi, benlik saygısı ve yaşam doyumunun çeşitli değişkenler açısından incelenmesi ve benlik saygısı ve yaşam doyumu ile sosyal dışlanma algı düzeyi arasındaki ilişkinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Tanımlayıcı ve kesitsel türde olan bu çalışmada ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonradan kazanılmış 5 yıldır bedensel engelli 76 birey ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Sosyal Dışlanma Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Yaşam Doyum ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen bulgular incelendiğinde benlik saygısı ve yaşam doyum yüksek olduğu değerlendirilmiştir. Sosyal katılımcılık sosyal dışlanmanın en yüksek olduğu boyuttur. Gazi engelli bireylerin sosyal haklara ulaşma uygun ve güvenli çevre boyutu ve benlik saygısı genel sağlık sigortalı engelli bireylerden anlamlı bir farklılık göstermektedir. Ampute engelli bireylerin yaşam doyumu omurilik hasarlı bireylere göre yüksektir. Sosyal dışlanma ölçeğinin sosyal katılımcılık boyutu ile sosyal haklara ulaşma ve maddi yoksunluk boyutları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sosyal katılımda zorluk arttıkça maddi yoksunluk ve sosyal haklara ulaşmada daha çok dışlanmışlık olduğu sonucuna ulaşılmıştır Toplam gelir ve benlik saygısı ile sosyal dışlanma maddi yoksunluk alt boyutu arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Gelir düzeyi arttıkça maddi yoksunluk boyutunda daha az sosyal dışlanmışlık hissine sahip olunduğu sonucuna ulaşılmıştır.
The main rehabilitation goals for patients with a spinal cord injury (SCI) are to reduce disability, limit impairment, and regain walking ability. Many prognostic factors affect the recovery and ambulation capacity of patients. After SCI, muscles below the lesion level change morphologically. As the muscle thickness is a significant factor for identifying muscle strength, joint functions and joint torque, the aim of this study was to compare piriformis muscle (PM) maximum thickness in patients with incomplete SCI, with those of a sex, age, weight and height-matched control group. Maximum PM thickness was also compared between cases of incomplete and complete SCI in order to estimate whether spasticity and ambulatory status influence PM thickness after incomplete chronic SCI. The demographic data, injury characteristics, and clinical findings were recorded for each patient. Muscle thickness was measured using ultrasonography and relationships between PM thickness and demographic and clinical findings were analyzed and compared between the groups. The PM thickness of SCI patients was determined to be significantly lower than that of the healthy control subjects. No significant differences were observed in the comparisons of other values between patients with incomplete SCI and the control group. Significant muscle atrophy of the PM is seen in SCI. There is a need for further investigation of the relationship between muscle size and function, and physiological deficits in skeletal muscle and functional ability after SCI.