Amaç: Kişilerin beden veya ruh sağlığında bozulmaya hatta ölümle sonuçlanmasına neden olabilen dış etkenlerle meydana gelen her türlü olay adli olgu olarak kabul edilmektedir. Modernleşmenin bir etkisi olarak kadınların iş hayatına katılımı ve ev dışında geçirdikleri zamanın artmasıyla dış etkenlere maruz kalma ihtimallerinin yükselmesi sonucu kadınların adli olgu olarak daha sık oranda karşımıza çıkmasına neden olmaktadır. Çalışmamızda adli rapor düzenlenmek üzere kliniğimize yönlendirilen kadın olgular incelenerek, adli nitelikli kadın olguların değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: 01.01.2015-31.12.2019 tarihleri arasında Anabilim Dalımıza adli rapor düzenlenmesi amacıyla yönlendirilen 443 kadın olgu, geriye dönük olarak değerlendirilerek; yaş, olay türü, yaralanmanın niteliği, olayın gerçekleşme zamanı ile polikliniğe müracaat zamanı ve adli rapor sonuçları yönünden incelenmiştir. Bulgular: Anabilim Dalımıza beş yıllık süre içerisinde başvuran 1450 olgunun %30,6 (n=443)’sı kadın olup, yaş ortalaması 29,36±15,91 bulunmuştur. Olay türleri incelendiğinde; en sık %35,2 ile trafik kazası, ikinci sıklıkta ise %30,2 ile etkili eylem olgularının olduğu görülmüştür. Sonuç: Çalışmamızdaki beş yıllık süre içerisinde polikliniğimize başvuruların yaklaşık üçte birini kadınlar oluşturmaktadır. Ülkemiz nüfusunun yaklaşık yarısını oluşturan kadın bireylerin, azımsanamayacak oranda, travmalar nedeniyle mağdur olmaları, bireysel ve toplumsal kayıplar, maddi ve manevi zararlar oluşturmaktadır. Bu zararların önlenmesinde; koruyucu hekimliğin gereği olarak bireysel dikkat göstermek, toplumsal önlemlerin alınmasına kılavuzluk etmek, olaylar meydana geldiğinde de olguların adli tıbbi değerlendirmelerin hızlı ve eksiksiz bir şekilde yapılarak adli sürecin işlemesi son derece önem taşımaktadır.
Multidisipliner bir alan olan adli bilimler, adaletin toplum ve toplumu oluşturan bireyler arasında eşit olarak sağlanabilirliğine hizmet eden sağlık, fen ve sosyal bilimler gibi eğitsel, teknolojik ve pozitif bilimler topluluğunu kapsar. Bu bilimsel alanda teorik ve uygulamanın birbirleriyle örtüşen ve örtüşmeyen birçok noktası bulunmaktadır. Teorik bilgilerin havada uçuştuğu çağımızda bu bilgilerin adli bilimlerin uygulama alanına yansıması çok önemlidir. Adli tıp, hukuk, psikoloji, sosyal hizmet, çocuk gelişimi, kriminoloji, antropoloji, öğretmenlik, medya, polis ve jandarma gibi güvenlik birimlerini de içeren toplumun çok geniş bir alanında birlikte çalışmaya ve üretmeye gereksinim bulunuyor. Eğitim ve öğretimin en önemli parçasını deneyimlerimiz ve uygulama alanları yani “olgu temelli” yaklaşım belirliyor.
Amaç: Organ naklinde; beyin ölümü tanısı aşamasından nakil ameliyatı ve sonrası tüm süreçlerde olaya primer müdahil olan ve organ bağışı konusunda topluma ön ayak olması gereken hekimlerin otopsi eğitimi sonrası bu konuya bakış açılarındaki değişimin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Manisa Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde eğitim gören dönem 5 öğrencilerine adli tıp stajı içerisinde otopsi eğitimi öncesinde ve sonrasında organ bağışına karşı tutumlar ölçeği anketi uygulanmış ve görüşlerinde meydana gelen değişiklikler araştırılmıştır. Bulgular: Çalışmamıza 250 öğrenci katılmış olup, yaş ortalamalarının 23.15 bulunduğu, organ naklinin genel itibariyle desteklendiği, önemli olduğunun düşünüldüğü, kadın öğrencilerin erkek öğrencilere göre organ bağışına daha pozitif bir yaklaşım gösterdikleri, öğrencilerde beklenildiği gibi adli otopsi eğitiminden sonra organ bağışına karşı olumlu tutumlarda anlamlı artış olduğu görülmüştür. Sonuç: Kadavradan nakil konusunda yaşanan çekimserlik hali ülkemizde organ bağışının istenilen düzeyin altında kalmasına neden olmaktadır. Otopsi eğitimi süresince postmortem organlarda meydana gelen değişiklikleri ilk elden gözlemleme şanslarının bulunması öğrencilerin organ bağışında olumlu değişikliğe neden olmuştur. Organ bağışı sayısını arttırmak için sosyal kampanyalar ve bilgilendirmeler yapılarak bu önemli konu gündemde tutulmalıdır.