25 March 2025 in Asya Studies
Erdem-Değer-Eylem Çerçevesi, bireyin içsel ahlaki gelişimini, toplumsal normlara uyumunu ve bu normların eyleme dönüşümünü ifade eder. Türkiye’de bu çerçeve, okul öncesinden başlayarak hayat bilgisi gibi derslerde somutlaştırılmakta ve bireylerde sosyal sorumluluk bilinci geliştirilmeye çalışılmaktadır. Bu araştırmanın temel amacı, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli kapsamında Erdem-Değer-Eylem Çerçevesi’nin okul öncesi eğitimden hayat bilgisi dersine kadar olan süreçte ne şekilde yer aldığını ortaya koymaktır. Bu araştırma, betimleyici bir nitel araştırma özelliği taşımakta olup doküman incelemesi yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bu doğrultuda, ilgili programların dokümanları sistematik bir şekilde analiz edilmiştir. Özellikle Erdem-Değer-Eylem Çerçevesi’nin öğrenme alanları, becerileri, öğretim yöntem ve teknikleri ile ölçme ve değerlendirme süreçlerine nasıl yansıdığı detaylı olarak incelenmiştir. Buna göre araştırma bulguları, her iki program içerisinde öğrenme alanları ölçütüyle Erdem-Değer-Eylem Çerçevesi karşılaştırıldığında okul öncesi öğretim programının, hayat bilgisi öğretim programına göre daha esnek bir yapıda olduğu gözlemlenmektedir. Okul öncesi eğitim programında, öğrenme alanları yerine alan becerileri yer almaktadır. Her iki programda Türkiye Yüzyılı Maarif Model’inin erdemli bireyler yetiştirme amacını öncelemekte olup, değerlerin ediniminde yaş ve gelişim düzeyleri gibi etkenlere uygun yöntemler benimsenmiştir. Bu bağlamda yetkin ve erdemli bireyler temelinde Erdem-Değer-Eylem Çerçevesi’nin öğretim programlarına özenle yansıtılmaktadır.
7 October 2025 in Journal of Business Academy
Bu araştırma, çocuk çizgi dizileri ve animasyon filmlerinde kapsayıcılığın nasıl temsil edildiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmada Türkiye’de erken çocuklukdöneminde yaygın olarak izlenen Niloya, Pepee, Rafadan Tayfave Kardeşim Oziile uluslararası yapımlardan Moana, Raya and the Last Dragonve Adit & Sopo Jarwoincelenmiştir. Nitel araştırma yaklaşımı benimsenmiş, betimsel analiz yöntemi kullanılarak elde edilen veriler kapsayıcı eğitim literatürü ışığında değerlendirilmiştir. Bulgular, yerli yapımlarda daha çok fiziksel farklılıkların olağanlaştırılması, empative sosyal kabulün öne çıktığını; uluslararası örneklerde ise kültürel çeşitlilik, toplumsal iş birliği ve çok kültürlülüğün vurgulandığını göstermektedir. Çalışma, medya içeriklerinin yalnızca bir eğlence aracı değil, aynı zamanda erken çocukluk döneminde çocuklara farklılıklara saygı, empati geliştirme ve toplumsal uyum gibi değerleri kazandırmada önemli bir işlev üstlenebileceğini ortaya koymaktadır. Bu yönüyle araştırma, kapsayıcı eğitim uygulamalarına medya destekli katkılar sunma potansiyeline sahiptir.