20 December 2023 in Üniversite Araştırmaları Dergisi
Although speech and language therapy has been improving in Türkiye since the early 2000s, there are few surveys of how much recognition of this profession has been achieved in the Turkish population. The first aim of this study was to determine the level of awareness of the speech and language therapy profession at Akdeniz University in Antalya. Secondary aims were to observe any differences when the students were evaluated in groups of health-related/non-health-related fields, and females/males. The study was conducted as a public awareness survey with 420 Akdeniz University students from 20 different faculties. Descriptive statistical analyses and Pearson Chi-squared test were performed. The results showed a low awareness of speech and language therapy profession in Akdeniz University students (n=124, 30%) and social media was the most common source of obtaining information. University students thought that speech and language therapists worked mostly in special education settings with children and adults who had speech sound disorders and stuttering. The recognition of speech and language therapy was greater among female students (x2 =7.665, p= .006) and students from medical majors (x2=13.219, p< .001). There is a clear need to raise awareness of speech and language therapy among university students in Antalya.
30 April 2023 in Dil Konuşma ve Yutma Araştırmaları Dergisi
Amaç: Hızlı-bozuk konuşma (HBK), uluslararası alan yazında olduğu gibi, ülkemizde de dil ve konuşma terapisi alanında en az çalışılan konulardan biri olarak bilinmektedir. Tanımında yaşanan güçlükler nedeniyle kimi zaman görmezden gelinebilmektedir. Bu makalede amaç, HBK’nin kuramsal temelleri ve dinamik tanımı hakkında alan yazın çerçevesi kapsamında bilgi vermek, alanda çalışan uzmanların konu ile ilgili bilgi ve farkındalıklarını arttırarak yararlanacakları bir kaynak sunmaktır. Yöntem: Geleneksel derleme yöntemi ile tasarlanan bu çalışmada, HBK’nin kuramsal temelleri ve alanyazında en çok kabul gören tanımı bünyesindeki çalışmalar taranmıştır. HBK’nin biyolojik öğelerini ve dil tabanlı altyapısını açıklayan yaklaşımlara değinilmiş, dinamik tanımı ve bu tanım kapsamındaki semptomları ele alınmıştır. Ayrıca metinde DKT’lerin yararlanabileceği önerilere yer verilmiştir. Sonuç ve Öneriler: Hızlı-bozuk konuşmanın nörolojik kanıtlarının yanı sıra varsayımsal olarak dilsel öğeleri de içeren bir etiyolojiye sahip olduğu görülmüştür. Ayrıca konuşmanın gözlenebilir davranışlarına odaklanan dinamik tanımı çerçevesinde yüksek ve/ya düzensiz konuşma hızı, aşırı normal akıcısızlıklar, aşırı hece çökmesi ve anormal durak, vurgu ve ritim semptomları dikkat çekmektedir. Hızlı-bozuk konuşmanın, üretimin dilbilgisel ve motor biçiminde meydana gelen ve anlaşılırlığı olumsuz etkileyen bir akıcılık bozukluğu olduğu sonucuna varılabilir. DKT’lerin HBK’yi değerlendirme kapsamında dinamik tanımdan yararlanmaları, bunun yanı sıra dilsel parçalarını da göz önünde bulundurmaları önerilir.
10 November 2023 in Journal of Fluency Disorders
29 October 2026 in Current Pediatric Reviews
Introduction/Objective: Speech and language therapists (SLTs) play a pivotal role in the management of dysphagia among critically ill children in pediatric intensive care units (PICUs). Methods: An integrative review methodology was employed. Literature addressing the biomedical, diagnostic, rehabilitation, and social-model frameworks of dysphagia management in the PICU, together with literature on SLT involvement and related challenges, multidisciplinary care approaches, and future research directions, was identified through online database searches and citation tracing of seminal works published between 2000 and 2025. Sources published in English were eligible for inclusion if they addressed dysphagia management within the PICU context; sources outside this thematic scope or for which the full text was unavailable were excluded. A total of 106 sources were synthesized in this integrative review. Results: Findings were synthesized within four complementary frameworks: biomedical risk factors, diagnostic, rehabilitation, and social-model frameworks. Discussion: The review highlights the contribution of SLTs to multidisciplinary decision-making and emphasizes their clinical value beyond early mobilization pathways. It also identifies current challenges and outlines priorities for future research and service and practice development. Conclusion: Overall, the evidence suggests that PICU dysphagia is dynamic and multifactorial, requiring longitudinal, individualized, and context-sensitive management strategies.
11 June 2024 in Praxis of Otorhinolaryngology
Objectives: This study aims to determine whether there is a difference between the speech and articulation rates of people with cluttering (PWC) and controls. Patients and Methods: The descriptive study included 11 PWC (4 males, 7 females; mean age: 36±11 years; range, 23 to 52 years) and 11 controls (4 males, 7 females; mean age: 35.5±10.7 years; range, 22 to 50 years) between February 2023 and May 2023. Three hundred syllables of speech samples were recorded and analyzed using two different rates of speech techniques. Normal disfluencies and pauses were included in the measurements of speech rate, but these linguistic elements were excluded from global time in the calculation of articulation rate. The ratios of 300 syllables to time were compared between the PWC and control groups. Results: According to the descriptive results, the standard deviations of the PWC in both rate assessments were higher. A significant difference was found between the two groups in the speech rate (p=0.001) and articulation rate (p<0.001). The PWC talked about 1.5 syllables per second faster than typical speakers. Conclusion: The objective measurements showed that PWC were mostly rapid speakers. Speech rates of PWC should be addressed as a therapy goal, but there is a need for further studies to examine the speech motor characteristics of PWC.
20 August 2024 in UNIKA Journal of Health Sciences
Amaç: Bu çalışmanın amacı işitsel anlaması ileri seviyede hasarlanmış transkortikal sensöriyel afazili (TSA) bir olguya uygulanan işitsel ayırt etme terapisinin kısa dönemde etkililiğini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada temel olarak denek-içi deneysel araştırma modelinden yararlanılmıştır. Terapi programını bir haftada her gün 30 dakikalık uygulanan yoğunlaştırılmış seanslar oluşturmaktadır. Bu terapi programı öncesi ve sonrasında minimal karşıtlıkları bulunan uygulama yapılmış 16 yalın çift (Trained) ve uygulama yapılmamış sekiz yalın çiftin (Untrained) işitsel ayırt edilme seviyeleri sınanmıştır. Yalın çiftlerin artikülasyon odağına göre (onset ve coda) terapi öncesi ve sonrası ayırt edilebilirlikleri de araştırılmıştır. Veri setlerinin güvenirlik analizi için yalın çiftlerin %60’ında değerlendiriciler arası istatistiksel uyum değerlendirilmiştir. Bulgular: Olgunun işitsel ayırt etme terapisi öncesi ve sonrası işitsel ayırt etme becerisinin (Trained) yapılarda (p=0,048) ve artikülasyon odağının başta olduğu (onset) yalın çiftlerde (p=0,025) istatistiksel olarak değişim gösterdiği gözlenmiştir. (Untrained) yalın çiftlerde (p=0,789) ve artikülasyon odağı sonda (coda) olan yalın çift biçimlerinde (p=0,826) işitsel ayırt edilme seviyesi terapi sonrasında değişmemiştir. Değerlendiriciler arası güvenirlik sonuçları veri setlerinin %60’ında iyi uyum seviyelerini göstermektedir (K=0,838 p=0,000). Sonuç: Sonuç olarak işitsel ayırt etme terapisi kısa dönemde TSA’lı olgunun işitsel ayırt etme fonksiyonlarındaki çıktılarını minimal de olsa etkilemiştir. Uzun soluklu, sık seanslar içeren ve daha fazla katılımcının yer aldığı terapi etkililiği çalışmalarına gereksinim duyulmaktadır. Afazi literatüründe terapi uygulamalarına dair yapılacak çalışmalarda bir model olması açısından bu çalışmanın klinisyenlere yardımcı olacağı düşünülmektedir.