26 December 2019 in Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi
Farklı illerden toplanılan 15 bakla popülasyonu ve 6 tescilli bakla çeşidi (Lara, Seher, Filiz-99, Eresen-87, Kıtık ve Salkım) kullanılarak Doğu Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsü Pasinler deneme alanında tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak yürütülen çalışmada baklanın yemlik olarak Erzurum ekolojisine uyumu ve verim unsurları açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada 21 farklı bakla çeşit ve popülasyonun yem olarak kullanımında etkili olan bazı özelliklerinde iki yılın ortalama değerleri; dal sayısı 4.1 adet, ilk bakla yüksekliği 26.4 cm, bitki boyu 59.3 cm, bitki başına bakla sayısı 14.9 adet, baklada tane sayısı 3.2 adet, çiçeklenme başlangıcı gün sayısı 56 gün, fizyolojik olum gün sayısı 119.4 gün ve tohum verimi 165.6 kg da-1 olarak belirlenmiştir. En yüksek tohum verimi ilk yıl Eresen-87 çeşidinde ikinci yıl ise Tokat popülasyonundan alınmıştır. İki yıllık birleştirilmiş deneme sonuçlarının varyans analizinde çeşit/popülasyon ve yıllar arasında önemli farklılıklar olduğu ortaya çıkmış, korelasyon analizinde ise tohum verimi ile çiçeklenme başlangıcı ve fizyolojik olum gün sayısı arasında negatif ama önemli bitki boyu ve bitkide tane sayısı arasında ise olumlu ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Çoğu ıslah çalışmasında olduğu gibi bu kriterlerin aynı ekolojide yapılacak olan ıslah çalışmalarında seleksiyon kriteri olarak kullanılabileceği düşünülmektedir.
1 July 2024 in Turkish Journal of Range and Forage Science
In this study, a face-to-face survey was conducted with 196 forage crops producers in Erzincan, Erzurum and Bayburt provinces in order to determine the problems and expectations of forage crop producers who benefit from forage crops supports. Descriptive statistical methods and binary logistic regression model were used to analyze the data examined in terms of demographic variables, agricultural characteristics and characteristics related to farm structures. Farmers who benefit from forage crop support are on average 46 years old and 30.6% are high school graduates. 55.1% of the farms carry out plant and animal production together. It was determined that 35.2% of the farmers had non-agricultural income and 17.3% had social security. The average land size of the enterprises is 92 decares. Alfalfa (212,960 da) is grown the most as a forage crop in farms. There are an average of 10 BB and 14 sheep per farm. 60% of the producers state that they are not satisfied with the support, 22.4% state that they grow forage crops for the support, and approximately 59% state that they have to or want to continue forage crops farming despite being dissatisfied. Their satisfaction with the support; Insufficiency of pasture land (5%), high productivity of forage crops (1%), to be livestock farming in farms (1%), low cost of production of forage crops (10%) and sufficient support amount (5%) affect the factors. Factors affecting the tendency to continue forage crops agriculture are; high level of education (5%), lack of migration tendency (1%), lack of alternative products (5%), insufficient pasture areas (1%), lack of experience factors.
19 May 2020 in Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
Bu araştırma bazı yem bezelyesi (Pisum sativum ssp. arvense L.) genotiplerinin Erzurum koşullarındaki performanslarının belirlenmesi amacıyla planlanmıştır. Araştırma Doğu Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsüne bağlı Pasinler Araştırma İstasyonu deneme alanlarında 2011, 2012 ve 2013 yıllarında yürütülmüştür. Araştırmada denemeler tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Üç yıllık ortalamalara göre; çiçeklenme için geçen süre 55.0-62.8 gün, fizyolojik olgunluk için geçen süre 91.6-102.0 gün, bitki boyu 90.3-110.6 cm, yeşil ot verimi 1587.8-2764.5 kg da-1 ve tohum verimi 145.6-322.0 kg da-1 arasında değişmiştir. En yüksek verim değerleri denemenin ikinci yılında yeşil ot verimi için 3156 kg da-1 ve tohum verimi için 283.3 kg da-1 olarak tespit edilmiş, verim ve tarımsal özellikler bakımından yıllar ve genotipler arasında önemli farklılıklar olduğu belirlenmiştir. Verim ve verim unsurları arasında yapılan korelasyon analizine göre; yeşil ot verimi ile çıkış gün sayısı, bitki boyu ve yan dal sayısı arasında %1 bitkide bakla sayısı ile %5 önem seviyesinde pozitif, tohum verimi ile bin tane ağırlığı arasında %1, baklada tane sayısı ile %5 önem seviyesinde pozitif bir ilişki belirlenmiştir. Sonuç olarak ekolojik özelliklerin verimi oldukça etkilediği ve farklı genotiplerin farklı verim potansiyelleri olduğu kanaatine varılmıştır. Yeşil ot ve tohum verimi açısından H-9 ve H-13 genotiplerinin yörede sorunsuzca yetiştirilebileceği kararına varılmıştır. Çeşitler arasında ise tohumu kolay bulunmasından dolayı yeşil ot üretimi için Taşkent, Töre, Ürünlü ve Özkaynak çeşitleri; tohum üretimi için Kirazlı çeşidi önerilebilir.
30 June 2024 in Tarım Ekonomisi Araştırmaları Dergisi
Çalışma alanında tarımsal işletmelere ait çiftçi kayıt sistemi verilerinden faydalanılarak basit tesadüfî örnekleme yöntemiyle örnek hacmi 316 olarak belirlenmiş ve gayeli olarak tespit edilen sekiz ilçe ve köylerine orantısal olarak yapılan dağıtım sonrası anket çalışması yürütülmüştür. Bu çalışmada Erzurum ilinde tarımsal örgütlenme durumu ve örgütlerin oluşturulması veya üyelerin kooperatif veya üretici birliklerine katılımlarını etkileyen faktörleri tespit etmek amaçlanmıştır. Araştırma sonuçları tanımlayıcı istatistikler ve binary logit regresyon modeli ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçları; üreticilerin %47.7’sinin hiçbir tarımsal örgüte üye olmadığını, %52.2’sinin ise tarımsal örgüte üye olduğunu ortaya koymuştur. İşletmenin sahip olduğu traktör sayısı, toplam arazi miktarı ve kooperatifler hakkında yeterli bilgiye sahip olma durumu %1 önem seviyesinde pozitif yönde, üretici yaşı %10 önem seviyesinde negatif, tarımsal gelirinin iyi ve üreticilerin sosyal güvencelerinin olup olmaması ise %10 önem seviyesinde pozitif yönde önemli etkide bulunan faktörler olarak tespit edilmiştir. Çiftçilerin yaşları arttıkça tarımsal örgütlere üyelik ihtimalinin azalacağı; toplam arazi ve traktör varlığındaki artış, kooperatifler/birlikler hakkında bilgi sahibi olma, sosyal güvence ve tarımsal gelir değişkenleri ile de tarımsal örgütlere üyelik ihtimalinin artacağı belirlenmiştir. Çiftçilerin tarımsal örgütlere olumlu yaklaşımda bulunarak katılım sağlamaları hususunda; üreticinin tarımsal arazi varlığının artırılması kapsamında toprak reformu ve arazi toplulaştırması çalışmalarının hızlandırılması, mekanizasyon desteklenmelerinin artırılması veya çeşitlendirilmesi, örgütlenme bilgi ve gereksinimlerinin giderilmesi özellikle genç çiftçilerin tarımsal örgütlenmeye yönelik eğitim ve yayım hizmetlerine katılımlarının teşvik edilmesi önerilmektedir.
30 September 2024 in Muş Alparslan University Journal of Agriculture and Nature
Erzincan ve Erzurum illerinde şekerpancarı üretiminin mevcut durumu ile üreticilerin ekim nöbeti programlarını belirlemesinde etkili olan faktörlerin ortaya konulması hedeflenen bu araştırmada; basit tesadüfî örnekleme yöntemiyle örnek hacmi 134 olarak belirlenmiş ve gayeli olarak tespit edilen ilçelerde orantısal olarak yapılan dağıtım sonrası anket çalışması yapılmıştır. Araştırma sonuçları tanımlayıcı istatistikler ve ikili logit regresyon modeli ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; işletmelerin %90’ında ekimin işletmeye ait alet ve ekipmanlarla, ithal çeşit kullanılarak 15 Nisan-15 Mayıs aralığında yapıldığı, 3 kez gübreleme ve en az beş en fazla 12 kez olmak üzere 5-12 aralığında sulandığı belirlenmiştir. İşletmelerin %70’inin yabancı ot, %42’sinin zararlı %16’sının da hastalıklarla mücadelede için ilaçlama yaptığı, Eylül ayının ikinci haftası ile Kasım ayının ikinci haftasını kapsayan aralıkta %62 oranında pancar söküm makinası ile hasat yapıldığı tespit edilmiştir. Ortalama verim 6126 ve polar oranı %18 olarak kaydedilmiştir. Çiftçilerin %54’ü dörtlü ekim nöbeti uygulamaktadır. Logit regresyon modeli sonuçlarına göre; ekim nöbeti yapılmasını etkileyen faktörler şeker pancarı tarımını sürdürme, toprak sağlığını ve üretkenliğini koruma-sürdürme, şeker pancarının verim ve kalitesinini artırma faktörleridir.
25 December 2025 in Turkish Journal of Range and Forage Science
Climate change seriously affects food security. With the increasing interest in the environment and food security, the importance of promising plants that can adapt to extreme environmental and climatic conditions is increasing more than ever. These pasture legumes, about which there is no major local publication based on research in our country, are fully compatible with the Mediterranean climate zone in terms of their botanical and agricultural characteristics as well as their ecological requirements. Serradella and biserrula, which are promising legumes, are tolerant to extreme environmental conditions such as drought, salinity and flooding. Serradella is a plant similar to the neglected small semi-climbing vetch of arid areas and can produce good yields under the influence of abiotic stress factors. With its short, bushy and bush-type growth characteristics, biserrula, which is evaluated as a forage crop in the Mediterranean climate zone, is a serradella-type legume species. It has vetch-like leaflets, is flat, upright and has a spreading growth form. Biserrula is a promising plant for deep, well-drained, light-textured soils. It has very hard seeds. Biserrula is different from serradella, it tolerates a pH between 5.2 and 8.0 and grows faster than serradella. The aim of the study is to provide information about serradella and biserrula, which are promising alternative forage crops in terms of food security under the threat of global climate change and drought.