1 January 2014 in Medical Science Monitor
Background:Incest is defined as any sexual activity between close blood relatives including step relatives and family members who are forbidden by law to marry. It is a problem that can be seen in all the social classes in developed and undeveloped s...
1 January 2019 in Brazilian Oral Research
Colchicine is widely used in the treatment of several inflammatory diseases due to its anti-inflammatory effect, but effects on bone metabolism are unclear. The aim of this study was to evaluate the effects of systemically-administered colchicine on healthy periodontium and experimentally-induced periodontitis. In total, 42 male Wistar rats were included in this study. A non-ligated group constituting the negative control group (Control, C, n = 6) and a ligature-only group forming the positive control group (LO, n = 12) were created separately. Twelve rats were treated with 0.4 mg/kg colchicine and another 12 with 1 mg/kg colchicine. In the colchicine-administered groups, right mandibles constituted the ligated groups (1 mgC-L or 0.4 mgC-L) and left mandibles formed the corresponding non-ligated controls (1mgC or 0.4mgC). Silk ligatures were placed at the gingival margin of the lower first molars. The animals were euthanized at different time-points of healing (11 or 30 days). Alveolar bone loss was clinically measured and TRAP+ osteoclasts, osteoblastic activity, and MMP-1 expression were examined histologically. There was no increase in alveolar bone loss with either colchicine dose in healthy periodontium (p > 0.05) and the highest level of alveolar bone loss, TRAP+ osteoclast number, and MMP-1 expression were measured in the LO group (p < 0.05). The 0.4 mgC-L group showed less alveolar bone loss at 11 days (p < 0.05), but greater loss at 30 days. The 1 mgC-L group showed higher osteoblast number than the other ligated groups (p < 0.05) at both time-points. In summary, colchicine did not increase alveolar bone loss in healthy periodontium and also may tend to reduce periodontitis progression. However, further extensive study is necessary to understand the mechanism of colchicine action on alveolar bone loss in periodontitis.
10 September 2017 in Medical Science Monitor
BACKGROUND:Sexual abuse in childhood is a significant public health problem because of the destructive results both to the individual and to the community. The aim of this study was to examine the sociodemographic characteristics of children who were...
18 September 2020 in The Bulletin of Legal Medicine
Objective:The aim of this study was to analyze the epidemiological pattern and characteristics of forensic cases resulting in death among children aged 0-6 years and to discuss the solution offers in order to prevent such events that may result in death in 0-6 years of childhood. Materials and Methods:73 cases of medicolegal childhood death among children aged 0-6 years whose post-mortem examinations, dead body examinations and/or autopsies were performed at the morgue of the Cumhuriyet University Hospital in a 8-year period between January 1, 2008 and December 31, 2016 were included in the study group and retrospectively analyzed. In all statistics, the SPSS v.20 statistical software was used, and a p value of <0.05 was accepted as statistically significant. Results:The study included 73 forensic cases resulted in death whose dead body examinations and autopsies were performed. Of the cases, 52.1% (n:38) were female and 47.9% (n:35) were male. When the age groups were compared, it was found that the highest mortality rate was in the 0-1 age group with 65.8%. When the manner of death was compared by age groups after autopsy and toxicology/histopathological examinations performed, it was found that the majority of deaths among children aged 0-1 years was due to sudden infant death syndrome with 35.4% (n:17), drowning in water was the most common cause of death between 2-3 years of age with 35% (n:7), followed by accidental deaths due to fall with 30% (n:6), and the deaths among children aged 4-6 years was due to traffic accident...
1 August 2024 in The Bulletin of Legal Medicine
Amaç: Çocuk istismarı ve ihmali (ÇİVİ), maruz kalan çocukta ciddi yaralanmalara hatta ölümlere neden olan ciddi bir halk sağlığı sorunudur. Tanı konulmasında, yaralanmaların ve ölümlerin önlenmesinde hekimlerin ÇİVİ hakkında bilgi düzeyi ve farkındalığı çok önemlidir. Bu çalışma ile Sivas il merkezindeki Aile Sağlığı Merkezlerinde görev yapan hekimlerin çocuk istismarı ve ihmali konusundaki bilgi ve farkındalık düzeylerini ölçmek amaçlanmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel olan bu çalışmada araştırma evrenini Sivas il merkezinde görev yapmakta olan 105 adet pratisyen aile hekimi ve aile hekimliği uzmanı oluşturmaktadır. Katılımcıların sosyodemografik özelliklerini sorgulayan 17 soruluk Tanıtıcı Bilgi Formu ve “Çocuk İstismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerinin Tanımlanmasına Yönelik Ölçek” kullanılmıştır. Verilerinin analizi SPSS 25.0 istatistik paket programı kullanılarak yapıldı. İstatistiksel anlamlılık, p değerinin 0,05’in altında olduğu durumlar olarak kabul edildi. Bulgular: Çalışmamıza katılan kadınların, erkeklere göre çocuk istismarı ve ihmale yatkın çocukların özelliklerini tanımada daha bilgili olduğu görülmüştür. Kırk yaş ve altı grupta bulunan hekimler, ÇİVİ’de çocuk ile ebeveyn özelliklerini tanımada diğer yaş gruplarına oranla daha başarılı bulunmuştur. Aile hekimliği uzmanı olan hekimlerin, pratisyen hekimlere göre ÇİVİ’yi tanıma konusunda daha başarılı olduğu görülmüştür. Sonuç: Ülkemizde uygulanmakta olan sağlık sisteminde her bireyin sağlık hizmeti alımında ilk başvuru kaynağı olduğu göz önüne alındığında aile sağlığı merkezlerinde çalışan hekimler, ÇİVİ ile karşılaşma olasılığı yüksek olan sağlık hizmeti uygulayıcılarıdır. Dolayısıyla konu hakkında belirli periyotlarla yapılacak güncel yenilikleri de kapsayan etkin kurum içi sürekli tıp eğitimlerin artırılması ve teşvik edilmesiyle hekimlerin farkındalığının ve bilgi düzeylerinin tıp eğitimi sonrasında da yeterli ve etkin kalması sağlanmalıdır.
1 August 2024 in The Bulletin of Legal Medicine
Amaç: Sağlık kurumlarında yaşanan şiddet olayları, hekimler başta olmak üzere tüm sağlık çalışanlarını olumsuz yönde etkileyen bir durumdur. Bu araştırma, hekimlerin işyeri şiddetine maruz kalma sıklıklarını, şiddete karşı verdikleri tepkileri ve şiddetin nedenleri ile şiddete karşı çözüm önerilerini belirlemek amacıyla planlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu doğrultuda, araştırmanın çalışma grubu Sivas il merkezinde çalışan 24-72 yaş aralığındaki toplam 290 gönüllü hekimden oluşmaktadır. Bu çalışmada hekimlerin sosyodemografik özelliklerine, çalışma durumu ile ilgili bilgilerine, hekimlerin maruz kaldıkları şiddete ait değişkenlere, hekimlerin şiddetin nedenleri, sonuçları ve çözüm önerileri hakkındaki düşüncelerine yer veren 49 sorudan oluşan bir anket kullanılarak veriler toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışma ortamında en az bir kez şiddete maruz kalan hekimlerin oranının %57,9 olduğu, kadın cinsiyete sahip olan, dahili branşlarda çalışan, 16 yıl ve üzeri meslek hayatı olan hekimlerin daha çok şiddete maruz kaldığı ve şiddete maruz kalan hekimlerin %49,4’ünün şikayetçi olduğu sonucu elde edilmiştir. Şiddet türlerinin arasında psikolojik/sözel şiddetin fazla (%82,1) olduğu, şiddet uygulayanlar arasında en fazla hasta ve hasta yakınlarının yer aldığı saptanmıştır. Sonuç: Şiddet olaylarını ve şiddetin olumsuz etkilerini önleyebilmek için; etkin güvenlik önemler alınmalı, şiddet olaylarına karşı caydırıcı yasal düzenlemeler yapılmalı, şiddet olaylarına yönelik farkındalık düzeyi artırılmalı, sağlık çalışanlarına şiddetin etkileri ve başa çıkma konusunda destek ve eğitim verilmeli, hekimlerin çalışma koşulları iyileştirilmelidir.