24 April 2021 in Brazilian Journal of Anesthesiology (English Edition)
The objective of this study was to investigate the use of early APRV mode as a lung protective strategy compared to conventional methods with regard to ARDS development. The study was designed as a randomized, non-blinded, single-center, superiority trial with two parallel groups and a primary endpoint of ARDS development. Patients under invasive mechanical ventilation who were not diagnosed with ARDS and had Lung Injury Prediction Score greater than 7 were included in the study. The patients were assigned to APRV and P-SIMV + PS mode groups. Patients were treated with P-SIMV+PS or APRV mode; 33 (50.8%) and 32 (49.2%), respectively. The P/F ratio values were higher in the APRV group on day 3 (p = 0.032). The fraction of inspired oxygen value was lower in the APRV group at day 7 (p = 0.011).While 5 of the 33 patients (15.2%) in the P-SIMV+PS group developed ARDS, one out of the 32 patients (3.1%) in the APRV group developed ARDS during follow-up (p = 0.197). The groups didn't differ in terms of vasopressor/inotrope requirement, successful extubation rates, and/or mortality rates (p = 1.000, p = 0.911, p = 0.705, respectively). Duration of intensive care unit stay was 8 (2-11) days in the APRV group and 13 (8-81) days in the P-SIMV+PS group (p = 0.019). The APRV mode can be used safely in selected groups of surgical and medical patients while preserving spontaneous respiration to a make benefit of its lung-protective effects. In comparison to the conventional mode, it is associated with improved oxygenation, higher mean airway pressures, and shorter intensive care unit stay. However, it does not reduce the sedation requirement, ARDS development, or mortality.
22 November 2023 in Thoracic Research and Practice
COVID-19,intensive care,intensive care unit,pandemic,follow-up
27 March 2024 in Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
Güvenliği öncelikli konulardan biridir. Yoğun bakım ünitelerinde sıklıkla uygulanan enteral beslenme, hasta güvenliği ile ilgili çeşitli riskleri de beraberinde getirmektedir. Enteral solüsyonun patojen mikroorganizmalar ile kontamine olması bu risklerden biridir. Bu çalışmada enteral solüsyonlardan alınan örneklerde toplam aerobik bakteri (TAMB), koliform, Staphylococcus aureus (S.aureus) ve Escherichia coli (E.coli) mikroorganizmalarının varlığı incelenmiştir. Araştırma deneysel tasarımlı olarak planlanmıştır. Yirmi dört saat infüzyon süresini tamamlamış enteral beslenme setlerinden alınan örnekler toplam aerobik mezofilik bakteri, Staphylococcus aureus, koliform ve Escherichia coli bakımından analiz edilmiştir. Bu çalışmada aerobik bakteri sayısının 4 örnekte (%40) 10³ kob/mL’yi aştığı (>10³), 1 örneğin ise kabul edilebilir seviyede (9x10² kob/mL) olduğu belirlenmiştir. Baird Parker agarda (BPA) siyah görünümlü kolonilere katalaz ve koagülaz testi uygulanmış ve test sonuçları negatif olarak değerlendirilmiştir. Bu nedenle 5 örnekte (%50) koagülaz negatif Staphylococcus sp. belirlenmiştir. Mikrobiyolojik analiz sonuçlarına göre örneklerin hiçbirinde koliform ve E.coli bakterisi (<10 kob/mL) tespit edilememiştir. Araştırma sonucunda incelenen enteral beslenme ürünlerinin bazı mikrobiyolojik türlerde kontaminasyon düzeylerinin kabul edilen besin güvenliği sınırlarını aştığı belirlenmiştir. Bu kontaminasyon kaynaklarının belirlenmesi ve önlenmesine yönelik çalışmaların yapılması ile enteral solüsyonlarda mikrobiyolojik kalitenin gelişmesi sağlanabilir.
31 August 2021 in Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
Amaç: Nötrofil lenfosit oranı ve platelet lenfosit oranı bazı hastalıkların prognozunun takibinde uygulanmaktadır. Bu çalışmada yoğun bakımda takip edilen diyabetik hastalarının 28 günlük mortalite oranının belirlenmesinde nötrofil lenfosit oranı ve platelet lenfosit oranı değerlerinin etkinliğinin tespiti amaçlandı ve ayrıca nötrofil lenfosit oranı ve platelet lenfosit oranı ile APACHE II, SOFA, MPM skorları arasındaki korelasyon araştırıldı.Gereç ve Yöntemler: 2018 ve 2019 yıllarında 3. basamak yoğun bakım ünitesinde takip edilen 80 diyabetik hasta dahil edildi. Yirmi sekiz gün hayatta kalan hastalar Grup 1, 28 gün içinde hayatını kaybeden hastalar Grup 2 olarak tanımlandı. İki grupta yer alan hastaların başlıca nötrofil lenfosit oranı, platelet lenfosit oranı, APACHE II ve MPM değerleri çalışmada kullanıldı.Bulgular: Gruplar arasında 0., 48. ve 72. saat nötrofil lenfosit oranı değerleri açısından fark yoktu (sırasıyla p=0.111; 0.061; 0.071). Ancak Grup 1’de nötrofil lenfosit oranı değerleri daha düşüktü. Platelet Lenfosit Oranları açısından 0., 48. ve 72. saatlerde gruplar arasında fark tespit edilmedi. Ancak 48. saatte Grup 2’de platelet lenfosit oranı değerinin pik yaptığı saptandı. İki grup APACHE II ve MPM skorları açısından karşılaştırıldığın da üç zaman diliminde Grup 2’nin APACHE II ve MPM skorları istatistiksel olarak anlamlı fark olacak şekilde daha yüksekti. Spearman's rho korolasyon testi ile yapılan değerlendirmede: toplam 80 hastanın ilk gün hesaplanan nötrofil lenfosit oranı değerleri ile APACHE II (p=0.415) ve MPM (p=0.176) skorları arasında ve yine 80 hastanın ilk gün platelet lenfosit oranı değerleri ile APACH II (p=0.549) ve MPM (p=0.896) skorları arasında korelasyon bulundu.Sonuç: Nötrofil lenfosit oranı ve platelet lenfosit oranı değerleri, yoğun bakım ünitesine kabul edilen diyabetik hastalarda 28 günlük mortalitenin belirlenmesinde önemli bir belirteç olarak düşünülebilir.
1 January 2021 in Current Thoracic Surgery