Bilge Karatoy Erdem

Bilge Karatoy Erdem

Auto-generated profile, based on publicly available information

Bilge Karatoy Erdem

Department of Medical Biochemistry, Faculty of Medicine, Akdeniz University, Antalya, Türkiye

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

3Years (2024-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
26 February 2026 in Journal of Diabetes & Metabolic Disorders
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
BEBilge Karatoy Erdem
Bilge Karatoy Erdem
HAHalide Akbas
Halide Akbas
VYVural Taner Yılmaz
Vural Taner Yılmaz
NYNusret Yilmaz
Nusret Yilmaz

30 August 2024 in Turkish Society of Clinical Biochemistry
Verified
Journal Article
Closed access
BHBüşra Zülfa Harmancık
Büşra Zülfa Harmancık
BEBilge Karatoy Erdem
Bilge Karatoy Erdem
IKİkBal Özen Küçükçetin
İkBal Özen Küçükçetin
SASibtain Ahmed
Sibtain Ahmed
SASadıka Halide Akbaş
Sadıka Halide Akbaş
Amaç: Oksisteroller, kolesterolün çok sayıda kimyasal tepkime yoluyla oksidasyona uğramasıyla oluşan ve birçok fizyolojik süreçte ve çeşitli dejeneratif ve metabolik hastalıklarda, lipid metabolizması bozukluklarında önemli rol oynayan türevlerdir. Bu çalışmada, önemli oksisteroller arasında yer alan kolestan-3β,5α,6β-triol ve 7-ketokolesterol ölçümünde çeşitli ekstraksiyon ve türevlendirme basamakları denenerek, sıvı kromatografisi-ardışık kütle spektrometrik yöntemin analitik validasyonunun yapılması amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Optimizasyon çalışmaları, çoklu reaksiyon izlem modunda, pozitif elektrosprey iyonizasyon ile sıvı kromatografisi-ardışık kütle spektrofotometresi cihazında yapılmıştır. İnsan plazma örneklerinde dimetilglisin türevlendirmesiyle kolestan-3β,5α,6β-triol ve 7-ketokolesterol çoklu ölçümünün analitik validasyonu değerlendirilmiştir. Bu amaçla; linearite, doğruluk analizi, tekrarlanabilirlik, saptama ve ölçüm limitleri, geri kazanım, carry-over analizi gibi parametreler çalışılarak sonuçlar istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Analiz süresi her iki parametre için 10 dakika olarak belirlendi (kolestan-3β,5α,6β-triol: 3.1 dakika, 7-ketokolesterol: 7.26 dakika). Oluşturulan kalibrasyon eğrilerinde; kolestan-3β,5α,6β-triol için r2:0.999, 7-ketokolesterol için r2:0,994 olarak bulundu. Üç farklı kalite kontrol örneğinde yapılan çalışma içi ve çalışma arası kesinlik sonuçlarında varyasyon katsayısı %15’in altında, doğruluk % 93.76- 102.25 arasında bulundu. Sağlıklı kontrollerde (n=25) plazma kolestan-3β,5α,6β-triol düzeyleri ortalama 25.61±9.2 ng/mL (min: 15.7, maks: 38.61) olarak bulundu. 7-ketokolesterol ölçümlerinde kalibrasyon ve kalite kontrol sonuçları geçerli olmasına rağmen kontrol plazma örneklerinde tekrarlanabilir sonuçlar alınamadı. Sonuç: Bu çalışma ile, Niemann Pick-C hastalığı ve Alzheimer hastalığı, Multiple Skleroz, spastik parapleji gibi bazı nörodejeneratif bozuklukların tanı ve/veya izlemi için hızlı, duyarlı ve spesifik bir oksisterol analitik yöntemi denenmiş ve metod validasyonu yapılarak klinik laboratuvarda kullanıma hazır hale getirilmiştir.

22 September 2026
Verified
Book
Closed access
AEAçelya Erikçi
Açelya Erikçi
BEBilge Karatoy Erdem
Bilge Karatoy Erdem
BÖBurçin Özçelik
Burçin Özçelik
CZCemile Zontul
Cemile Zontul
EAEzgi Akan
Ezgi Akan
YTYusuf Turkoz
Yusuf Turkoz
Moleküllerden hastalığa, biyokimyasal mekanizmalardan geleceğin tıbbına… İnsan vücudu, her an milyarlarca moleküler etkileşimin gerçekleştiği olağanüstü bir biyolojik sistemdir. Hücreler birbirleriyle haberleşir, dokular metabolik sinyaller gönderir, biyolojik sıvılar moleküler mesajlar taşır ve hastalıkların başlangıcından önce hücresel düzeyde sessiz değişimler meydana gelir.Tıbbi Biyokimya: Vücudun Sessiz Kodları, bu görünmeyen moleküler dünyayı sağlık ve hastalık ekseninde ele alıyor. Bu eser; biyokimyasal mekanizmaları yalnızca açıklamakla kalmayıp, onların erken tanı, biyobelirteç geliştirme, hastalık mekanizmalarının aydınlatılması ve yeni tedavi stratejilerinin oluşturulmasındaki rolünü sorgulamaktadır. Çünkü hastalık çoğu zaman klinik olarak görünür hale gelmeden önce moleküler düzeyde konuşmaya başlar. Tıbbi biyokimya, işte bu sessiz dili duyabilme bilimidir. Bu kitap, vücudun moleküler kodlarını çözmek isteyen araştırmacılar, akademisyenler, sağlık profesyonelleri ve biyomedikal bilimlere ilgi duyan herkes için; molekülden hücreye, hücreden organa, organdan hastalığa ve hastalıktan geleceğin tedavilerine uzanan bilimsel bir keşif alanı sunmaktadır.

31 July 2026 in Current Diabetes Reviews
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
BEBilge Karatoy Erdem
Bilge Karatoy Erdem
Introduction: Diabetic Kidney Disease (DKD) is a leading cause of end-stage kidney disease, and podocyte injury is a pivotal driver of albuminuria, glomerulosclerosis, and progressive loss of kidney function. Methods: A targeted narrative search of PubMed/MEDLINE, Scopus, and Web of Science was performed, primarily covering 2015-2025 and supplemented by seminal earlier studies. Inclusion criteria prioritized human studies, randomized and translational studies, and mechanistic work directly addressing podocyte injury or podocyte-relevant therapeutic effects in DKD. Studies with limited mechanistic or translational relevance were excluded or deprioritized. Results: Diabetic metabolic and hemodynamic stress activates AGE/PKC/RAAS signaling and downstream TGF-β/Smad, NF-κB, PI3K/Akt/mTOR, TRPC6-Ca2+, and mitochondrial stress pathways. These pathways converge on slit diaphragm disruption, actin cytoskeletal remodeling, impaired autophagy, ER stress, apoptosis, detachment, and progressive podocyte depletion. Current standard-of-care therapies, including RAAS blockade, SGLT2 inhibitors, GLP-1 receptor agonists, and finerenone, provide partial podocyte-relevant renoprotection, whereas endothelin receptor antagonists, anti-TGF-β/CTGF approaches, JAK/STAT inhibitors, TRPC6 blockade, redox-targeted therapies, RNA-based strategies, and extracellular vesicle approaches remain at different stages of clinical readiness. Discussion: The available evidence supports a layered model in which systemic metabolic and hemodynamic therapies reduce upstream stress, while emerging podocyte-directed strategies aim to stabilize cytoskeletal, slit diaphragm, inflammatory, fibrotic, calcium, and organelle-stress pathways. Combination therapy is biologically plausible but should be guided by albuminuria, eGFR, cardiometabolic phenotype, tolerability, and validated podocyte-related biomarkers. Conclusion: A podocyte-centered framework that links mechanisms, biomarkers, evidence tiering, and patient stratification may improve translation of targeted and combination strategies. However, clinical implementation requires stronger biomarker validation, optimized human-relevant models, and long-term safety and outcome data.