28 June 2019 in Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi
Bu araştırmada, doğa sporlarına katılan bireylerin merak ve keşfetme eğilimlerinin yaşam doyum düzeylerini yordayıcı etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden betimsel ve ilişkisel nitelikli tarama deseninde gerçekleştirilmiştir. Verilerin elde edilmesinde amaçlı örnekleme tekniği kullanılmıştır. Katılımcılar çeşitli doğa sporları ile ilgilenen 242 (163 Erkek, 79 Kadın) kişiden oluşmaktadır. Ölçekler online form şeklinde Türkiyenin çeşitli bölgelerinde yer alan katılımcılara gönderilmiştir. Verilerin elde edilmesinde Kashdan ve arkadaşları (2009) tarafından geliştirilen, Akın (2012) tarafından Türkçe uyarlaması yapılan “Merak ve Keşfetme Envanteri II”, ve Diener, Emmons, Larsen ve Griffin (1985) tarafından geliştirilen Dağlı ve Baysal’ın (2016) Türkçe’ye uyarladığı “Yaşam Doyumu” ölçekleri kullanılmıştır. Verilerin normallik sınamasında Skewness ve Kurtosis değerleri dikkate alınmıştır. Analizlerde pearson korelasyon analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Analizler neticesinde doğa sporcularının yaşam doyum düzeyleri ile merak ve keşfetme ölçeği alt boyutlarından genişleme ile pozitif yönde orta düzeyde, kabullenme ile ise pozitif yönde düşük düzeyde ilişki tespit edilmiştir. Çoklu doğrusal regresyon analizi sonuçları incelendiğinde, merak ve keşfetme ölçeği alt boyutlarından genişleme, yaşam doyumu ile orta düzeyde anlamlı bir ilişki göstermektedir (R=0.364, R2=0.132, p<.000). Modelin açıklama gücü olarak ifade edilen R2 değeri yaşam doyumundaki değişkenliğin yaklaşık % 13’ünün modelde yer alan bağımsız değişkenler tarafından yordandığı şeklinde yorumlanır. Sonuç olarak doğa sporcularının zorlu doğa koşullarındaki mücadele eğilimleri ile birlikte bilgi ve deneyimlere açık olmalarının, merak ve keşfetme eğilimleri ile yaşam doyumları arasındaki ilişkinin ortaya konulmasında etkili olduğu ifade edilebilir. Merak ve keşfetme eğilimi yüksek olan bireylerin yaşam yönelimlerinin farklılaşması ve neticede bireyin yaşam doyum düzeyini artırabilecektir.
15 December 2018 in Sakarya University Journal of Education
Bu araştırmanın amacı, beden eğitimi öğretmenlerinin alternatif ölçme değerlendirme araç, yöntem ve yaklaşımlarını önemseme ve kullanma düzeylerinin paydaş görüşleri eşliğinde incelenmesidir. Araştırma, karma yöntemde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini 2016 – 2017 eğitim öğretim yılında Manisa ve İzmir illerinde görev yapan beden eğitimi öğretmenleri (440 öğretmen; özel n=215, devlet n=225) oluşturmaktadır. Nicel verilerin elde edilmesinde, Balcı ve Tekkaya’nın (2000) “Alternatif Ölçme Değerlendirme Araçlarını Kullanma ve Önemseme Düzeyi Ölçeği” kullanılmıştır. Veri analizinde, bağımsız gruplar için t test ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Nitel verilerin elde edilmesinde ise araştırmacılar tarafından özel ve devlet okulu öğretmenleri ve akademisyenler için ayrı şekilde geliştirilen ve 9’ar sorudan oluşan nitel görüşme formları kullanılmıştır. Her gruptan dörder kişi ile gerçekleştirilen görüşmelerden elde edilen veriler kayıt altına alınmış ve betimsel analiz yöntemi ile çözümlenmiştir. Ölçme değerlendirme araçlarını kullanım sıklığı açısından en fazla gözlem en az ise Vee diyagramının ön plana çıktığı görülmüştür. Okul türüne göre, ölçme araçlarını kullanım sıklığı açısından, özel okul öğretmenlerinin devlet okulu öğretmenlerine göre alternatif ölçme araçlarını daha fazla tercih ettikleri görülmüştür. Araştırmaya katılan devlet okulu öğretmenlerinin alternatif ölçme araçları konusunda herhangi bir hizmet içi eğitim almadıkları; özel okullarda ise bu konudaki eğitim faaliyetlerine önem verildiğini görüşme sonuçlarına dayalı olarak söylemek mümkündür.
30 June 2019 in CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi
Günümüzde okullarda artan bir problem olarak görülen zorbalık “bir veya birden çok öğrencinin, kendilerinden daha güçsüz öğrencileri, kasıtlı ve sürekli olarak rahatsız etmesiyle sonuçlanan ve öğrencinin kendisini koruyamayacak durumda olduğu bir saldırganlık türü” olarak tanımlanmaktadır. Çocukların bütünsel gelişiminde önemli bir araç olarak görülen spora katılımın zorbalık davranışları üzerinde bir etkisinin olup olmadığı incelenmelidir. Bu düşünceden hareketle, bu araştırmada ortaokul öğrencilerinin zorbalık davranış eğilimlerinin spora katılım açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden betimleyici nitelikli tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Verilerin elde edilmesinde, olasılıklı olmayan örnekleme yöntemlerinden amaçlı örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Katılımcılar Manisa’da 6. 7. 8. sınıflarda öğrenim gören 300 ortaokul öğrencisidir. Veri toplama aracı olarak Satan (2006) tarafından geliştirilen Zorbalık Davranış Eğilim Ölçeği (ZDEÖ) kullanılmıştır. Veri analizinde bağımsız örneklemler t-testi ve tek yönlü varyans analizi test teknikleri kullanılmıştır. Sonuçlar, spor yapmayan öğrencilerin ölçeğin bütününe ait zorbalık puan ortalamalarının spor yapanlara göre anlamlı düzeyde yüksek olduğunu göstermektedir. Benzer şekilde, verilerin cinsiyet değişkenine göre analizinde, spor yapmayan kızların ölçeğin bütününe ait zorbalık puan ortalamalarının spor yapan kızlara göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sınıf değişkenine göre verilerin analizinde, 6 ve 8. sınıfların duygu zorbalığı alt boyutu dışında ölçeğin tüm alt boyutlarında ve ölçek puan ortalamasında spor yapmayanların zorbalık puanlarının anlamlı düzeyde yüksek olduğu görülmüştür. Bu araştırmadan elde edilen sonuçlara dayalı olarak, öğrencilerin spor faaliyetlerine düzenli olarak katılımının, akran zorbalığı gibi istenmeyen davranışların azaltılmasında etkili olabileceği düşünülmektedir.
31 October 2023 in Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi
The aim of this study is to investigate the effect of peer teaching model in gymnastics education, which is one of the main sports branches and in which the participants are involved in studies with their peer groups. The research was carried out in a quasi-experimental design with pretest-posttest control group. The research was carried out in Akhisargücü Sports Club in Manisa. A total of 29 children aged 7-9, (Experimental=15, Control=14), voluntarily participated in the study. Participants do not have any previous gymnastics experience. Random sampling method was used to determine the groups, and which would be the control or experimental group. To assess social skills, Social Skills Assessment Scale (SSAS) developed by Akçamete and Avcıoğlu (2005) was scored by each participant's primary school teachers. Observation forms prepared by the researchers were used to evaluate movement skills. Measurements were taken twice before and after 8 weeks of practice. Mann Whitney U test was used to compare the experimental and control groups data, Wilcoxon Signed Rank was used in the pre-test-post-test difference comparisons of the groups. According to the analysis results, in terms of social skills, the difference scores of the peer education were found to be statistically significant (p<.050) while the difference scores of the control group were statistically insignificant (p>.050). According to the results of the analysis of movement development specific to gymnastic, significant difference was found in both groups (p< .050). As a result, it has been seen that both the peer teaching model and the traditional method support movement development in gymnastics education. In addition, it has been found that the peer teaching model in gymnastic education improves social skills more than traditional teaching.
28 December 2018 in Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi
Araştırmanın amacı Oyun Uygulamaları Yaklaşımı (OUY) ve öğretmen merkezli öğretimle (ÖMÖ) gerçekleştirilen voleybol derslerinin, öğrencilerin voleybola ilişkin öğrenme çıktıları açısından incelenmesidir. Araştırma öntest-sontest kontrol gruplu deneysel desende gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubu voleybol dersi alan 62 üniversite birinci sınıf öğrencisidir. Veri toplama araçları olarak bilişsel alan için araştırmacılar tarafından geliştirilen “voleybol bilgi testi”, duyuşsal alan için “Voleybol Dersine Karşı Tutum Ölçeği”, psikomotor alan için “Voleybol Beceri Testi” kullanılmıştır. Veri analizinde bağımsız örneklemler t testi ve mann whitney u testi kullanılmıştır. Grupların erişi puanları arasında bilişsel boyutta OUY lehine anlamlı fark tespit edilmiştir. Duyuşsal boyutta her iki yaklaşım arasında fark yokken, psikomotor becerilerden sadece servis erişi puanları arasında yine OUY lehine anlamlı fark tespit edilmiştir. Beceri düzeylerine göre erişi puanlarının analizinde, alt ve orta beceri düzeylerinde OUY, üst beceri düzeyinde ise ÖMÖ lehine yüksek puanlar elde edilmiştir. Sonuçlara göre OUY’un kullanımının Beden Eğitimi ve Spor Öğretimi alanına önemli katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
31 December 2019 in CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi
Bu araştırmanın amacı, Spor Bilimleri Fakültesinde (SBF) öğrenim gören öğrencilerin Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimlerinin (YBÖE) incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu, 100’ü kadın, 148’i erkek olmak üzere toplam 248 öğrenciden oluşturmaktadır. Öğrencilerin YBÖE düzeylerinin belirlenmesi için Erdoğan ve Arsal (2016) tarafından geliştirilen “Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimlerini Belirleme Ölçeği” kullanılmıştır. Ölçeğin bu araştırmadaki Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayısı .946’dır. Elde edilen veriler; ortalama, t testi ve tek yönlü Anova test teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Öğrencilerin YBÖE’den almış oldukları ortalama puanı, ölçeğin ortalama puanından daha yüksektir Cinsiyet ve lisans üstü eğitim yapma isteği değişkenleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar elde edilmemiştir Bunun yanında öğrencilerin öğrenim gördükleri bölümlere göre anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir. Bu farklılık SYB ile diğer bölümler arasındadır edilen bulgular doğrultusunda SBF’nde öğrenim gören öğrencilerin YBÖE’lerinin yeterli düzeyde olduğu söylenebilir.