31 May 2022 in Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
Amaç: Bu araştırma meme kanseri tanısı almış olan kadınlarda değiştirilebilir ve değiştirilemez risk faktörlerini ve olumlu/olumsuz sağlık davranışlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır.Yöntem: Araştırma 2017 Haziran- 2018 Ekim aralığında tanımlayıcı bir araştırma olarak yapıldı. Veriler 61 meme kanseri tanısı alan hasta ile araştırmacılar tarafından hazırlanan Meme Kanseri Risk Faktörleri Değerlendirme Soru Formu ile yüz yüze görüşülerek toplandı. Verilerin her birinin toplanması yaklaşık 15 dakika sürdü. Toplanan veriler sayı ve yüzde olarak verildi. Bulgular: Araştırmada hastaların; yaş ortalaması 54.77±5.93 (min:40 max: 70), kilo ortalaması 69.50±13.00 (min: 46.00 max: 100), boy ortalaması 164.85±5.47 (min: 150 max: 178), beden kütle indeksi ortalaması 25.84 (min: 20.44 max: 31.56) olarak belirlendi. Hastaların % 4.9’unun spor yaptığı, % 90.2’sinin yemeklerini yağlı pişirdiği, %93.4’ünün hazır gıda tükettiği saptandı. Kadınların kendi kendine meme muayenesini düzenli olarak yapma durumu % 26.2 ve tanı öncesi mammografi çektirme durumları %14.8’idi.Sonuç: Kadınların ailesinde meme kanseri görülme oranı düşüktür. Kadınların yaklaşık 11 yaşlarında menarş oldukları, ancak menapoza girme yaşlarının 55’in altında olduğu, yağlı besin tükettikleri, hazır gıda olarak içecek ve yiyecek aldıkları belirlenmiştir.
30 April 2024 in Bingöl Üniversitesi Sağlık Dergisi
Abdominal cerrahi geçiren hastalara verilen hareket eğitiminin hastaların hareket edebilme durumlarına etkisinin olup olmadığını değerlendirmek amacıyla planlamıştır. Araştırma bir üniversite hastanesinin Genel Cerrahi servisinde ameliyat olan hastalarla müdahale ve kontrol grubu olmak üzere iki hasta grubu ile yürütülmektedir. Veriler Tanıtıcı Bilgiler Soru Formu, Hasta Hareketlilik Ölçeği, Gözlemci Hareketlilik Ölçeği ile toplanmaktadır. Araştırmanın verileri, ameliyattan sonraki ilk yürüyüşünü yapmış olan ve örneklem ölçütlerine uygun olan hastalarla toplanmaktadır. Müdahale grubu, ameliyat sonrasında ne zaman ve nasıl ayağa kalkacağı, ne kadar süre ayakta kalacağı, yürürken drenleri ve diğer ekipmanları nasıl taşıyacağı, ne zaman hareket etmeyi sonlandıracağı konusunda ameliyattan önce yaklaşık 10 dakika sürede bilgilendirilerek, daha sonra eğitimin içeriğine uygun broşür, kontrol grubunda yer alan hastalara ise Tanıtıcı Bilgiler Soru Formu, Hasta Hareketlilik Ölçeği ve Gözlemci Hareketlilik Ölçeği uygulandıktan sonra eğitim ve broşür verilmiştir. Hastaların, yaş ortalaması 49.22±15.22 yıl, % 52.9 (n=37)’ sinin kadın, % 80,0 (n=56)’nin evli olduğu görüldü. Kontrol ve müdahale grubu hastaların; zorlanma ve bağımlılık puan ortalamaları arasında istatiksel olarak anlamlı fark olduğu tespit edildi. Kontrol ve müdahale grubu hastaların yatak içinde bir taraftan diğer tarafa dönme, yatak kenarında otururken, yatak kenarından ayağa kalkarken ve hasta odasında yürürken alınan bağımlılık puan ortalamaları arasında istatiksel olarak anlamlı fark olduğu belirlendi. Perioperatif dönemde verilen hareket etme konusundaki eğitim ile hastaların hareket etmekte zorlanmadıkları ve bağımsızlıklarının arttığı görüldü. Bu doğrultuda hastanın hareket etmeye uyumunun ve hareket etmesinin artmasıyla birlikte ameliyat sonrası komplikasyonları azalabilir ve iyileşmesi hızlanabilir.
30 April 2025 in Sağlık Bilimleri ve Klinik Araştırmaları Dergisi
Amaç: Bu çalışma cerrahi hemşirelerinin bazı sosyo demografik özelliklerin iş doyumuyla ilişkisi değerlendirip, bunun tıbbi hata yapma eğilimlerine olan etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı-kesitsel türde planlanan bu çalışmanın örneklemini Türkiye’nin bir ilindeki üniversite hastanesinin cerrahi kliniklerinde çalışan 109 hemşire oluşturmuştur. Veriler Sosyo Demografik Özellikler Formu, Klinik Hemşireler için İş Doyum Ölçeği (KH-İDÖ), Tıbbi Hataya Eğilim Ölçeği (THEÖ) kullanılarak araştırmacı tarafından yüz yüze toplanmıştır. Veri analizi için SPSS (IBM SPSS for Windows, ver.22) istatistik paket programından yararlanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin %63.3’ünün 34 yaş altı olduğu belirlenmiş olup %87.2’sini tıbbi hata yapmadığını ifade etmiştir. KH-İDÖ toplam puan ortalaması 128.44±20.12, THEÖ toplam puan ortalamasının 218.02±24.93 olarak belirlenmiştir. Hemşirelerin tıbbi hataya eğilimlerinin düşük, iş doyum algılarının ise olumlu olduğu görülmüştür. Ölçekler arası yapılan Pearson Korelasyon analize göre; “Klinik Hemşireler için İş Doyum Ölçeği toplam puanı ile Tıbbi Hataya Eğilim Ölçeği toplam puanı” arasında istatistik olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır (p=0.001). Bu ilişkinin, %76 pozitif yönlü bir ilişki olduğu görülmektedir. Sonuç: Hemşirelerin çoğu tıbbi hata yapmadıklarını belirtmişlerdir. Hemşirelikte iş yükünün fazlalığı, vardiya sistemi ile çalışma gibi sorunların çözülmesiyle çalışanların iş doyumu artırılarak tıbbi hataya olan eğilimleri de azaltılabilir
15 July 2019 in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
Amaç :Bu araştırma ile hastaların İtaki Düşme Riski ölçeğine göre düşme risklerini belirlemek ve alınan önlemleri saptamak amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Araştırma nın örneklemini özel bir hastanede yatan 196 hasta oluşturdu. Veriler İtaki Düşme Riski Ölçeği ile toplandı. Alınan önlemler hastaların düşme riskine yönelik oluşturulan anket ile klinik hemşireleriyle bire bir görüşme yapılarak belirlendi. Düşme riskine yönelik çevreyi değerlendirme formunda klinik ortamdaki ışıklandırma, hemşire çağrı butonu, tutunma bariyerleri, zeminin yapısı incelendi. Toplanan verilerin istatistik analizi SPSS programında yapıldı ve sayı, yüzde olarak verildi. Bulgular: Araştırma ya katılan hastaların yaş ortalaması 59.36 (+15.37) olduğu saptandı. Minör risk faktörlerinde alınan en yüksek puan 8, majör risk faktörlerinden alınan en yüksek puan 25, genel toplamda alınan en yüksek puan ise 32 olarak tespit edildi. Hemşirelerin hastaların düşme riskini belirlediği ve kişiye özgü önlemler aldığı saptandı. Sonuç: Düşme riskine sahip hastaların oranının yüksek olduğu tespit edildi. Bu oranı en çok etkileyen faktörler ise kullanılan riskli ilaçlar, kullanılan ekipmanlar, kronik hastalıklar olarak saptandı ve hemşirelerin düşme riskine yönelik klinik önlemler aldığı belirlendi.
31 December 2025 in Adıyaman Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
Aim: The aim of this study was to determine the factors influencing mobilization in patients following abdominal surgery. Materials and Methods: The study was collected with the Descriptive Characteristics Questionnaire and Questionnaire for Factors Affecting Mobility. Results: Of the patients participating in the study, 59.1% were female and 86.2% were married. Eighty percent of the patients reported experiencing pain during movement, 73% expressed fear of bleeding at the surgical site, and 64.5% indicated a need for family assistance while mobilizing, all of which were factors that negatively influenced their mobilization. Conclusion: It was determined that various factors affect the postoperative mobilization of patients who have undergone abdominal surgery. The most prominent of these factors were patients' fear of bleeding from the surgical site, the experience of pain, and the need for assistance from family members during movement.