19 January 2006 in Journal of Applied Polymer Science
1 January 2018 in Turkish Online Journal of Design Art and Communication
29 December 2021 in Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji
This study represents the furniture design course outputs of a group of Interior Architecture and Environmental Design Bachelor’s Degree students, working on biologically inspired designs. The aim of the study is to put forward an alternative inspiration-transformation-design process by briefly touching the notion of biomimicry; and by this means to raise the awareness of biological inspiration sources in furniture design. Study reveals the conceptual and final product design suggestions of 38 senior class students. Two essential processes were followed in the study; solution-driven design process and problem-driven design process. Findings showed that there have been some common features and differences between these two processes, in terms of finding the starting point and approaching the final design decisions. In both processes, it was seen that the last steps -principle application- involved a particular process, compared to the other steps in each process. Research and analysis based actions, seen in initial steps, gave place to sketching, design development and the usage of professional notions in the final steps. It can also be said that in both processes, the first steps involved the preparation stages regarding the design inputs, whereas in final steps a transform of information regarding the design output can be observed. These two linear processes were thought to be connected with two essential methods; inductive method and deductive method. Within this scope, 38 design ideas were put forward and suggestions were made regarding the processes.
23 January 2019 in Toplum ve Sosyal Hizmet
Zihinsel, sosyal, duygusal ve fiziksel anlamda gelişimin önemli olduğu çocukluk döneminin sağlıklı bir aile ortamında geçirilmesi, çocukların topluma uyumlu bireyler olarak yetişmesi anlamında önemli bir süreçtir. Bununla birlikte, 0-6 yaş grubu çocukların fiziksel gelişimlerinin ve toplumsal davranışlarının şekillenmesinde; sürekli etkileşim içinde bulundukları, zamanlarının büyük kısmını geçirdikleri mekânlar arasında yer alan konut mekânları büyük öneme sahiptir. Bu kapsamda gerçekleştirilen çalışmada, korunmaya ihtiyacı olan çocuklara sağlanan bakım yöntemlerinden biri olan çocuk evleri örneği ile çocukların yaşam alanları, ev kazaları üzerinden incelenmiştir. Amaç, kurum bakımı altındaki çocukların yaşam alanlarını bu özelde gözlemlemek ve çocuklara daha uygun mekânlar yaratmak için öneriler geliştirmektir. Çalışma nitel bir zemine sahip olmakla birlikte, araştırma kapsamında karma araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Çalışma kapsamında Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı (çalışmanın yürütüldüğü esnada kurum adının Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı olması sebebiyle, makale içerisinde eski ad ile anılmıştır)’na bağlı Ankara ili Çocuk Evleri’nden 0-6 yaş grubu çocukların bulunduğu evlerde, çocukların bakımından sorumlu bakım elemanları ile yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiş olup, çocukların yaşam alanlarında geçirdikleri ev kazaları ile ilgili sorular sorulmuş; bu mekânlar ve mobilyalarla ilgili gözlemlerde bulunulmuştur. Görüşmeler içerik analizine tabi tutulmuş; elde edilen veriler Haddon Matrisi yöntemi kullanılarak kaza anının evreleri ve fiziksel koşulları kapsamında kategorilere ayrılmıştır. Bulgu ve gözlemlerde, ev kazaları anlamında mobilya-donatı dışı sebepli olaylara da değinildiği görülmekle birlikte veriler araştırma kapsamı çerçevesinde incelendiğinde, çocuk evlerinde kullanılan mobilya ve donatıların her zaman yaş gruplarına göre düzenlenmediği ve bu nedenle kimi olumsuzluklara yol açabildiği sonucuna varılmıştır. Bu kapsamda, gözlemler sonucu tespit edilen eksiklikler ve araştırma sonucu elde edilen bulgular göz önünde bulundurularak okul öncesi yaş grubuna uygun yatma alanı tasarım önerisi getirilmiştir.
13 December 2024 in Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
İnsan yaşamının temelini oluşturan okul öncesi dönem, bir çocuğun yetişkin bir birey olma sürecinde önemli bir yere sahiptir. Bu dönemde çocuğun sağlıklı bir aile ortamında büyümesinin öneminin yanında sosyal ve fiziksel gelişim sürecini destekleyecek niteliğe sahip ortamlarda bulunması da sağlıklı bir birey olarak yetişmesi açısından son derece önemlidir. Bu anlamda ele alındığında, okul öncesi eğitim kurumları; çocuğun ihtiyaçlarına uygun ortamlar sunan, yaş grubunun özellikleri ve bireysel gelişim özellikleri doğrultusunda eğitim ve öğretim sağlayan mekanlar olarak çocuğun yetişmesi sürecinde önemli bir rol oynamaktadır. Bu çalışma, çocuğun fiziksel ve sosyal gelişiminde aileden sonra en etkili ortam olan okul öncesi eğitim kurumlarından anaokullarının yemek alanlarında tercih edilen renkleri genel bir perspektifte ele almayı ve okul öncesi eğitim kurumlarının iç mekan tasarımlarının gelişimine bu yolla dolaylı katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Çalışma kapsamında, renk kavramı ve renklerin mekan algısına etkisi üzerine geniş bir literatür taraması gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırma yöntemi uygulanan bu çalışmada, literatür bilgileri doğrultusunda anaokullarının yemek mekanlarında kullanılan renklere dair değerlendirme yapabilmek amacıyla ihtiyaç duyulan veriler doküman taraması yöntemiyle elde edilmiş ve doküman analizi yöntemi ile incelenmiştir. Bu doğrultuda, İstanbul ilinde bulunan, Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı anaokullarının resmi internet sayfalarında yer alan yemek alanlarına ait görsellerden yararlanılarak doküman analizi gerçekleştirilmiş olup, yemek alanlarında bulunan masa, oturma elemanları, duvar ve zemin döşemelerindeki renk tercihleri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Elde edilen verilere göre; anaokullarında en çok beyaz rengin tercih edildiği, bunu sırasıyla turuncu, ahşap tonları, kırmızı, yeşil, sarı, mavi ve krem renklerinin takip ettiği; en az kullanılan renklerin ise pembe, mor ve gri olduğu tespit edilmiştir.
29 December 2023 in Mobilya ve Ahşap Malzeme Araştırmaları Dergisi
Mobilya en yalın tanımıyla, kullanıcıların oturma, yatma, yemek yeme, depolama, çalışma ve benzeri eylemlerini rahat, verimli ve sağlıklı şekilde yerine getirebilmelerini sağlayan, çeşitli malzemelerden üretilmiş donatılar olarak tanımlanabilecektir. Mobilyanın belgeli tarihine bakıldığında, taş ve toprak bazlı sabit donatıların tarihinin MÖ 6500’lü yıllara kadar dayandığı görülmekle birlikte, günümüzdeki anlamıyla mobilyanın, kabaca 4 bin ila 4 bin beşyüz yıllık bir geçmişinin olduğu söylenebilecektir. Bu çalışmada, klasik dönem mobilya tarihinin önemli bir öğesi olan Cabriole ayağın tarihsel süreçte ortaya çıkışı, biçimsel ve anlamsal özellikleri ile birlikte araştırılmış; bu iki unsurda yaşanan değişiklikler analiz edilmiş ve Cabriole ayağın, günümüze kadar uzanan etkisi aktarılmaya çalışılmıştır. Çalışma, nitel bir araştırmadır ve doküman taraması ve analizi üzerine kurulmuştur. Tarihsel süreci yansıtan dokümanlar, bilgi ve görsel belge şeklinde taranarak analiz edilmiş; yapılan analizler üzerinden mevcut durum tespiti yapılmış ve mobilya tasarımı tarihinin bu vazgeçilmez öğesine yönelik gelecek çıkarımları sunulmuştur. Çalışmanın, özellikle mobilya tarihi alanına yönelik literatüre katkı sağlaması ve tarihsel öğelerin biçim ve içeriklerinin bir arada ele alınması konusundaki farkındalığın artırılması yönünden, araştırmacılara ve tasarımcılara fayda sağlaması öngörülmektedir.