30 September 2022 in İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi
Aile her toplumda en temel kurumdur. Toplumun sağlıklı bir şekilde varlığını sürdürebilmesi, güçlü bir aile kurumunun varlığı ile ilgilidir. Bireyin yaşadığı sorunların aile ve sosyalizasyon sürecinden etkilendiği kabul edilmektedir. Son yıllarda yapılan araştırmalarda, toplum tarafından kabul görmeyen bazı olumsuz davranışların aile yapısı ile bağlantılı olduğu belirtilmektedir. Bireyin çocukluk döneminde aile ortamında yaşadığı sorunlar onun davranışlarını olumsuz etkileyerek suça yönelmesini sağlayabilir.Suç ve ceza birbirinin ikizidir. Geçmişten günümüze toplumsal cezalandırma uygulamalarında, değişen toplumsal yapıya göre düzenlemeler yapılmıştır. Geleneksel ceza sistemleri genel olarak suçluları toplumdan soyutlamayı seçerek kapatma uygular. Ancak hapsetmek suçun yeniden işlenmesi konusunda başarılı olamamıştır. Bu durum cezaevlerinin sayısının artmasıyla ve cezaevlerinin nüfusunun kalabalıklaşmasıyla daha iyi anlaşılmaktadır. Son yıllarda geleneksel ceza sistemlerinde bir takım değişimler yapılmaktadır. Denetimli serbestlik sistemi de bu değişimlerin bir parçası olarak suç işleyeni toplum içinde kontrol etmeyi hedefler. Böylece suç işleyenin toplum içinde onanması sağlanmaya çalışılır.Bu çalışmanın amacı, denetimli serbestliğe tabi tutulan gençlerin suç işlemelerinde ailenin etkisini sosyolojik suç teorilerinden sosyal öğrenme ve sosyal kontrol teorileri kapsamında incelemek ve ülkemizde, çok uzun olmasa da, etkin bir öneme ve değere sahip olan denetimli serbestliğin genç suçluluğunu önlemede yeterliliğini değerlendirmektir. Niteliksel araştırma yönteminin uygulandığı saha araştırmasında, “İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nde” denetime tabi tutulan 18-30 yaş arası 60 kişiyle derinlemesine görüşme yapılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, gençlerin suç işlemeleri ile aile yapıları arasında anlamlı bir ilişkinin bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır. Yine denetime tabi tutulan gençlerden elde edilen veriler doğrultusunda, sistemin geliştirilmesine ihtiyaç duyulduğu hususu ortaya çıkmıştır.
31 May 2021 in OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi
MTMehmet Cenker Cenker Tuncer
Mehmet Cenker Cenker Tuncer
Bu çalışma İstanbul ilinde ikamet eden Bebek Patlaması, X ve Y kuşaklarına mensup bireyler ile gerçek-leştirilmiştir. Araştırmanın konusu kuşaklararası tüketim ilişkilerinin incelenmesidir. Araştırma kapsa-mında 180 kişiye anket uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 25.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Bebek Patlaması Kuşağı her şeyden önce, eğitimde göstermiş oldukları atılım açısından oldukça dikkat çekicidir. Bununla birlikte, Bebek Patlaması Kuşağı diğer nesiller arasında en çok “yiye-cek ve içecek”, “giyim” ve “yardım” a harcama yapan nesildir. X kuşağı, kredi kartı sahipliğinde diğer nesiller arasında ilk sırada yer almaktadır. Aynı zamanda X Kuşağı, Bebek Patlaması Kuşağında çevri-miçi platformlara üyelik, çevrimiçi gazete okuma alışkanlıkları ve lüks tüketim alışkanlıkları gibi nispe-ten düşük olan yeni tüketim kalıplarına yönelmiştir. Y kuşağı, diğer nesiller arasında harcamalarında eğlencenin en büyük payını paylaşan nesildir. Kredi kartı sahipliği ve çevrimiçi platformlarda zaman harcamak gibi bulgular X Kuşağı ile benzer olsa da çevrimiçi platformlardan alışveriş konusunda X Kuşağı'nı geride bırakmışlardır. Araştırmanın bulgularına göre kuşakların Türkiye’nin özel tarihinden etkilenmekle beraber evrensel bir anlatının da bir parçası olduğu gözlemlenmiştir.
17 October 2025 in TOBIDER - International Journal of Social Sciences
Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de uygulanan ceza adalet sistemine ve uygulanan cezalara ilişkin toplumun görüşlerini ceza sosyolojisi yaklaşımı çerçevesinde incelemek ve ülkemizde son zamanlarda özellikle medyada söylemsel haberler olarak çok sık tartışılan cezasızlık algısının toplumsal bir gerçekliği olup olmadığını anlamaktır. Niteliksel araştırma yönteminin uygulandığı saha çalışmasında, Kocaeli il sınırları içerisinde yaşayan denetimli serbestliğe tabi olmamış 18 yaş ve üstü 47 gönüllü yetişkin kişi ile derinlemesine görüşme yapılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, katılımcıların ceza kavramına teorik farkındalığının anlamlı ölçüde yüksek olduğu, ancak Türkiye ceza adalet sistemindeki uygulamalar açısından ceza kavramına farkındalıklarının düşük kaldığı anlaşılmıştır. Aynı zamanda katılımcıların büyük kısmının Türkiye ceza adalet sistemindeki ceza uygulamalarına yönelik olumsuz bakış açısı içinde olduğu, ceza adalet sisteminde uygulanan cezaları yeterli ve adil bulmadığı, suç işleyen herkesin hak ettiği cezayı çekmediğini düşündüğü, vicdanlarında onaylanmadığı ve bu nedenle katılımcılar nezdinde uygulanan cezaların toplumsal meşruiyetinin sağlanamadığı sonucuna varılmıştır. Dolayısıyla araştırmada, Türkiye ceza adalet sistemi uygulamalarında cezasızlık algısına yönelik toplumsal bir gerçekliğin bulunduğu anlaşılmıştır. Diğer yandan araştırmada, bir kısım katılımcının cezasızlık kanısına medya haberlerinden ulaştığı görülmüştür. Genel olarak ulaşılan bu sonuçlar ile katılımcıların uygulamalar yönünden ceza kavramına farkındalıklarının düşük kalması birlikte değerlendirildiğinde, oluşan cezasızlık algısında medyanın da etkisinin olduğu anlaşılmaktadır. Bu durum, ayrıca ceza adalet sisteminde uygulanan cezalar konusunda, topluma söylemsel olmayan güvenilir bilgilerle farkındalık kazandırılmasının önemine işaret etmektedir.