Can Çamoğlu

Can Çamoğlu

Auto-generated profile, based on publicly available information

Can Çamoğlu

Orthopaedics and Traumatology Clinic, Ankara Bilkent City Hospital Ankara Turkey

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

4Years (2023-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
1 August 2023 in Health Information and Libraries Journal
Verified
Journal Article
Closed access
BGBatuhan Gencer
Batuhan Gencer
ODOzgur Dogan
Ozgur Dogan
AÇAhmet Çulcu
Ahmet Çulcu
NUNuri Koray Koray Ulgen
Nuri Koray Koray Ulgen
CÇCan Çamoğlu
Can Çamoğlu
ABAli Biçimoğlu
Ali Biçimoğlu

6 August 2025 in Journal of Orthopaedic Reports
Verified
Journal Article
Open access
NUNuri Koray Koray Ulgen
Nuri Koray Koray Ulgen
BGBatuhan Gencer
Batuhan Gencer
CÇCan Çamoğlu
Can Çamoğlu
SSSoner Sarı
Soner Sarı
ODOzgur Dogan
Ozgur Dogan

27 January 2023
Verified
Book
Open access
PDF file
EGElif Nur Gencer
Elif Nur Gencer
AÇAhmet Çulcu
Ahmet Çulcu
IDIHSANIYE SUER DOGAN
IHSANIYE SUER DOGAN
AYAlperen Yiğit
Alperen Yiğit
TYTeoman Bekir Yeni
Teoman Bekir Yeni
NGNeslihan Gencer
Neslihan Gencer

27 January 2023
Verified
Book Chapter
Closed access
CÇCan Çamoğlu
Can Çamoğlu
Genç hastalarda görülen ve ortopedik travmada acil müdahale gerektiren femur boyun, talus ve skafoid kırıkları, bu kemiklerin dolaşım yapılarının zayıf olması sebebiyle avasküler nekroz ve kaynamama gibi ciddi riskler barındırır. Yüksek enerjili travmalarla meydana gelen femur boyun kırıkları periost tabakası içermediğinden, ostenekroz riskini azaltmak adına ilk 24 saat içinde anatomik redüksiyon ve internal fiksasyon ile tedavi edilmelidir. Genellikle yüksekten düşme veya motorlu araç kazalarıyla oluşan ve subtalar ile ayak bileği çıkıklarının eşlik edebildiği talus boyun kırıklarında da yumuşak doku bütünlüğünü korumak ve dolaşımı düzeltmek için acil anatomik müdahale gereklidir. Karpal kemikler arasında en sık kırılan skafoid ise el üzerine düşme sonucu yaralanır ve retrograd bir kanlanmaya sahiptir. Skafoid bel ve proksimal kutup kırıklarında yetersiz beslenme kaynaklı kaynama gecikmesi sık yaşandığından, instabilite durumlarında erken cerrahi tespit ile revaskülarizasyon sağlanmalıdır. Her üç kırık tipinde de doğru radyolojik değerlendirme ve zamanında yapılan cerrahi, hastaların uzun dönemli fonksiyonel başarısını doğrudan belirlemektedir. Femoral neck, talus, and scaphoid fractures, which are observed in young patients and require urgent intervention in orthopedic trauma, carry serious risks of avascular necrosis and nonunion due to the poor circulatory structures of these bones. Femoral neck fractures, occurring with high-energy traumas, lack a periosteal layer and must be treated with anatomical reduction and internal fixation within the first 24 hours to reduce the risk of osteonecrosis. In talus neck fractures, which usually result from high-ranking falls or motor vehicle accidents and can be accompanied by subtalar and ankle dislocations, urgent anatomical intervention is required to preserve soft tissue integrity and restore circulation. The scaphoid, the most frequently fractured carpal bone, is injured by falling on an outstretched hand and possesses a retrograde blood supply. Since delayed union due to malnutrition is common in scaphoid waist and proximal pole fractures, early surgical fixation should be performed in unstable cases to ensure revascularization. In all three fracture types, accurate radiological evaluation and timely surgery directly determine the long-term functional success of patients.

27 January 2023
Verified
Book Chapter
Closed access
CÇCan Çamoğlu
Can Çamoğlu
Travmatik kalça çıkıkları, genellikle trafik kazaları gibi yüksek enerjili yaralanmalar sonucu oluşan ve ilk 6 saat içinde redükte edilmesi gereken acil ortopedik durumlardır. Eklem çıkıklarının %3-5’ini oluşturan bu yaralanma, çoğunlukla 16-40 yaş arası erkeklerde görülmekle birlikte vakaların %85-90’ı posterior yönlüdür ve bu tipte siyatik sinir hasarı gelişebilir. Kalça çıkıkları; düşme veya spor yaralanmaları kaynaklı da olabilir; eşlik eden asetabulum, femur başı kırıkları veya multisistemik yaralanmalar nedeniyle tanı süreci gecikebilmektedir. Teşhis aşamasında pelvis AP ve çapraz masa lateral grafileri rutin olarak kullanılırken, kapalı redüksiyon sonrasında bilgisayarlı tomografi (BT) ile eklem içi parçaların kontrolü hayati önem taşır. Tedavide avasküler nekroz riskini düşürmek amacıyla acil müdahale şarttır ve posterior çıkıklarda Allis, Stimson, Bigelow ile Doğu Baltimore Lift yöntemleri; anterior çıkıklarda ise Lateral Traksiyon, Allis ve Ters Bigelow manevraları uygulanır. Redüksiyon sonrasında eklem stabilitesi 4-6 hafta takip edilir; kapalı redüksiyonun başarısız olduğu, sinir hasarının veya ek kırıkların bulunduğu durumlarda açık cerrahi yaklaşımlar (Smith-Peterson, Watson-Jones, Kocher-Langenbeck) tercih edilir. İleri dönemde en sık posttravmatik osteoartrit ve osteonekroz gibi komplikasyonlara yol açabilen bu yaralanmalarda, anterior çıkıklar posteriora kıyasla daha iyi prognoza sahiptir. Traumatic hip dislocations are urgent orthopedic emergencies that usually result from high-energy injuries such as traffic accidents and require joint reduction within the first 6 hours. Constituting 3-5% of all joint dislocations, this injury is mostly seen in the male population aged 16-40, with 85-90% of cases being posterior, which can also involve sciatic nerve injury. Hip dislocations may also stem from falls or sports injuries; however, the diagnosis can be delayed due to accompanying acetabulum or femoral head fractures, or multisystemic trauma. For diagnosis, anteroposterior (AP) pelvis and cross-table lateral radiographs are routinely utilized, whereas computed tomography (CT) is essential after closed reduction to detect intra-articular fragments. Prompt reduction is vital to minimize avascular necrosis risks; reduction maneuvers include Allis, Stimson, Bigelow, and East Baltimore Lift for posterior dislocations, and Lateral Traction, Allis, and Reverse Bigelow for anterior ones. Following reduction, joint stability is monitored for 4-6 weeks, and open surgical approaches (Smith-Peterson, Watson-Jones, Kocher-Langenbeck) are indicated if closed reduction fails, or when nerve damage and accompanying fractures exist. While anterior dislocations generally carry a better prognosis than posterior ones, these injuries can lead to long-term complications, most commonly post-traumatic osteoarthritis and osteonecrosis.