29 February 2024 in Journal of Polytechnic
Al4.5Cu/TiO2 composites were fabricated from their elemental powders by the mechanical alloying method. Microstructural and thermal properties of the composites were investigated by a combination of differential thermal analysis (DTA), scanning electron microscopy with energy dispersive X-ray detection (SEM-EDX), and X-ray diffraction (XRD). Microstructural evolutions, phase transformations, and crystallite size changes were investigated depending on the milling time. XRD and SEM results showed that there were a more homogeneous structure and shrinkage in grain size due to the increased milling time. The DTA results showed an endothermic peak of around 650 oC which indicates the melting temperature of Al. Besides, the mechanical properties of the pressed and sintered composites were investigated by Vickers micro-hardness testing. The results showed that microhardness values significantly increased as milling time increased from 5h to 10h. The maximum microhardness value of 173±10 HV was obtained for Al4.5Cu with 20 wt% TiO2 composite after milling for 10h.
21 December 2024 in İslam Medeniyeti Araştırmaları Dergisi
Ferdinand de Saussure ile başlayan dilbilimin Arap dil çalışmalarını önemli bir ölçüde etkisi altına aldığını söylemek mümkündür. Arap dünyasında dil çalışmaları eskiye dayanan bir gelenek olsa da Saussure’ün yapısalcı dilbilim metoduna yönelik ne yapacağı konusunda çeşitli yaklaşımlar benimsenmiştir. Arap dünyasında yapılan dil çalışmalarını kabaca Maşrik ve Mağrib’de yapılan çalışmalar olarak ikiye ayırmak mümkündür. Maşrik’te önceleri Kahire’de bulunan Alman Üniversitesi’ndeki dil çalışmalarına paralel bir şekilde karşılaştırmalı dilbilim çalışmalarıyla başlayıp ilerleyen zamanlarda ise Londra ekolünden olan Firth’in bakış açısıyla dilbilim çalışmaları yapılmıştır. Ayrıca Saussure’ün Genel Dilbilim Dersleri kitabının geç tercüme edilmesiyle beraber Maşrik’teki dilciler Saussure dilbilimini doğrudan ele almada gecikmişlerdir. Bu durum Maşrik’te birbiriyle çelişkili dil çalışmaları yapılmasıyla beraber pek çok soruna yol açmıştır. Mağrib bölgesinin Fransız sömürgesi altında olması nedeniyle buradaki dil çalışmaları Maşrik bölgesine göre daha geç bir dönemde başlamıştır. Bu bölgedeki ülkeler Fransız sömürgesinden kurtulduktan sonra Batıdaki dilbilime dayalı çalışmalar yapmaya başlamışlardır. Bu dönemde kurulan üniversiteler, dilbilim çalışmalarına olanak tanımış ve Fransızcanın yaygın olarak bilinmesi, dilcilerin Saussure dilbilimini doğrudan ele almasına olanak sağlamıştır. Bu yüzden Mağrib’deki dilbilim çalışmaları Maşrik’e göre daha geç bir dönemde yapılmış olsa da onlar Saussure’ün dilbilimini doğrudan ele almışlardır. Bu durum Maşrik’te yaşanan belirsizliklerin aksine Mağrib’de istikrarlı bir dilbilim çalışması ortamının oluşmasına katkı sağlamıştır. Bu makalede ilk olarak Arap dünyasındaki dilbilim faaliyetleri Maşrik ve Mağrib merkezli olarak ele alınacaktır. Daha sonra özellikle Mağrib bölgesindeki dilbilim araştırmaları üzerinde durulacak ve bu bölgede oluşan dil çalışmalarının temel özelliklerine yer verilecektir. Ayrıca Arap dilbilim çalışmaları noktasında önemli bir yeri olması sebebiyle Tunus’ta yapılan dilbilim çalışmalarına ve orada faaliyet gösteren önemli dilbilimcilerin görüşlerine yer verilecektir. Böylece makalenin asıl amacı olan Tunus’taki modern dil çalışmalarına dair belli bir perspektif sunulmaya çalışılacaktır.
30 November 2025 in Akademik-Us
Bu çalışma, Tunuslu dilbilimci Abdüsselam el-Misiddî’nin et-Tefkîrü’l-lisânî fi’l-hadâreti’l-Arabiyye adlı eseri çerçevesinde, dilin kökenine ilişkin tartışmaları ve muvâda‘a (toplumsal uzlaşım) teorisini ele almaktadır. Aynı zamanda klasik İslâm düşünce geleneğinde dile dair yaklaşımları incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, İslâm dünyasında dilin nasıl ortaya çıktığı, zaman içinde nasıl kurumsallaştığı, hangi yollarla anlam ürettiği ve toplumla nasıl bir etkileşim içerisinde olduğu gibi temel konulara odaklanılmaktadır. Bu bağlamda araştırmanın temel amacı, İslâm medeniyetinde dilin doğasına ilişkin geliştirilen farklı dil teorilerini Misiddi’nin ele aldığı biçimde inceleyerek bu teoriler hakkında bilgi vermek ve onun muvâda‘a anlayışı üzerinden bu geleneksel yaklaşımlara alternatif bir yorum geliştirmektir. Araştırma sürecinde ilgili metinler doküman analizi yoluyla incelenmiş ve içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Çalışmada ilk olarak tevkîf-î ilahî, teşri‘-i vaz‘ kanunu, muḥâkât ṭabi‘iyye ve naẓariyyetü’n-nuşuʾ ve’t-tenâsül gibi klasik dil teorileri ayrıntılı biçimde ele alınmış; ardından Misiddî’nin bu teorilere bir alternatif olarak sunduğu muvâda‘a anlayışına yer verilmiştir. Misiddî’nin, muvâda‘a kavramını yalnızca dilin oluşumunu açıklayan herhangi bir kuram olarak değil, mevcut tüm teorilere karşı kapsamlı ve bütüncül bir model olarak değerlendirdiği ortaya konulmuştur. Bu yönüyle çalışma, klasik dil anlayışlarını yeniden ele alırken, modern bir dil kuramı olan toplumsal uzlaşımı Misiddî’nin özgün yaklaşımıyla inceleyerek onun bu alandaki katkılarını ortaya koymayı ve literatürdeki önemli bir boşluğu doldurmayı hedeflemektedir.
11 January 2026 in Interdisciplinary Language Studies
Arap dil düşüncesinde dilbilimin yerini ve imkânlarını konu alan eserlerden biri, Tunuslu dilbilimci Abdüsselâm el-Misiddî’nin aynı zamanda doktora tezi olan et-Tefkîrü’l-lisânî fî’l-hadâreti’l-‘Arabiyye adlı kitabıdır. Abdüsselâm el-Misiddî, doktora tezini 1979 yılında Arapça yazması sebebiyle kendinden önce yurt dışında yazılan ve daha çok Fransızca ağırlıklı yazılan tezlerden ayrılmaktadır. Bu yönüyle de Misiddî’nin bu eseri, Tunus’ta dilbilim çalışmalarını başlatan dilbilimciler arasında önemli bir konuma sahiptir. Eser, klasik dil mirası ile modern dil çalışmalarını aynı çerçevede ele almasıyla literatürde özgün bir yere sahiptir. Tezini hocası Abdülkadîr el-Mehîrî’nin (ö. 2016) danışmanlığında hazırlayan Misiddî, bu çalışmayı Arapça yazma hakkını elde etmesi sebebiyle Tunus Üniversitesine armağan etmiştir. Akademik kariyerini dilbilim, edebiyat eleştirisi ve söylem analizi üzerine inşa eden 1945 Tunus doğumlu yazar, çeşitli Arap başkentlerindeki dil kurumlarında (Mecmeü’l-lüga) üstlendiği aktif görevlerle Arap dilinin temel meselelerini ele alma hususunda önemli bir rol oynamıştır. İlmî birikiminin yanı sıra diplomatik ve siyasi tecrübeleriyle de Arap dünyasında önemli bir konumda bulunan Misiddî, özellikle Arap dil geleneğini modern perspektifle yeniden yorumlayan çalışmalarıyla öne çıkmaktadır. Söz konusu bu eser, Mağrib bölgesinde yaygın olan ve kısaca Arap dil geleneğini ve dilbilimi beraber ele almayı amaçlayan ve dilbilimle beraber bu geleneği yeniden ele alan halîliyye metoduna uygun olmasıyla da önemli bir örnek teşkil etmektedir. Makalede, Abdüsselâm el-Misiddî’nin Arap dilbilimine katkıları ve dilin kökenine dair sunduğu toplumsal uzlaşım (muvada‘a) önerisi ele alınmaktadır. Bu kitap tanıtım yazısında, eserin metodunu ve dilbilim içindeki alternatif konumunu belirlemeyi amaçlanmaktadır.
31 December 2025 in Uluslararası Dil Edebiyat ve Kültür Araştırmaları Dergisi
Bu çalışmada, 20. yüzyılda Arap dünyasında dilbilim düşüncesinin ortaya çıkışı, bölgesel farklılıklar ve öne çıkan Arap dilbilimciler çerçevesinde ele alınmıştır. Çalışmada, özellikle Ferdinand de Saussure’ün yapısalcı dil anlayışının Batı dünyasındaki etkilerine paralel olarak Arap dünyasında gelişen dilbilim yönelimleri incelenmiştir. Bu bağlamda Maşrik ve Mağrib bölgelerinde ortaya çıkan farklı yaklaşımlar, öne çıkan dilbilimciler ekseninde değerlendirilmiştir. Dilbilim çalışmalarının Maşrik’te 1940’lı yıllardan sonra, Mağrib’te ise 1960’lı yıllarda ivme kazandığı gözlemlenmiş, Maşrik’teki eğilimlerin büyük ölçüde İngiliz dilbilim ekolüne, Mağrib’teki yaklaşımların ise daha çok Fransız ekolüne dayandığı belirlenmiştir. Bu çalışmanın amacı, söz konusu iki bölge arasında ortaya çıkan yönelimlerdeki farkları ortaya koymak, klasik Arap nahvi ile modern dilbilim kuramları arasındaki ilişkiyi değerlendirmek ve modern Arap dilbilimcilerinin bu doğrultudaki katkılarını incelemektir. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi ve içerik analizi kullanılarak elde edilen veriler ışığında, Arap dünyasında öne çıkan Ali Vâfî, İbrahîm Enîs, Temmâm Hassân, Abdurrahmân el-Hâc Sâlih, Abdülkâdir el-Mehîrî, Abdülkâdir el-Fâsî el-Fihrî, Abdüsselâm el-Misiddî gibi öncü isimlerin yaklaşımları derinlemesine analiz edilmiştir. Sonuç olarak, Arap dilbiliminde 20. yüzyılda yaşanan dönüşümün bölgesel, yöntemsel ve kuramsal düzeyde farklılaştığı; bu farklılaşmanın hem klasik dil geleneğiyle olan ilişkide hem de Batı kaynaklı modern yaklaşımlarla olan etkileşimde belirleyici olduğu anlaşılmıştır.