12 May 2021 in Agronomy Science
Praca porusza współcześnie ważne zagadnienia dotyczące zrównoważonego rozwoju miast z zachowaniem bioróżnorodności. Artykuł ma charakter przeglądowy, obejmuje analizę literatury przedmiotu i ocenę systemów przyrodniczych miast Lublina oraz Warszawy. Procesy globalizacji wywierają coraz silniejsze piętno na jakości środowiska. W równym stopniu zanieczyszczeniom i degradacji podlegają wszystkie jego komponenty: atmosfera, hydrosfera, pedosfera i biosfera. Nigdy dotąd tyle elementów i układów środowiska nie zostało poddanych tak silnej antropopresji, która zakłóca lub niszczy równowagę ekologiczną. Miasta rozrastają się, wypierając przyrodę. Wiele gatunków roślin, owadów, ptaków czy ssaków całkiem dobrze sobie z tym radzi, choć obserwuje się również nadmierny rozwój gatunków inwazyjnych. Trudno jest godzić interesy rozwoju miasta z potrzebami natury. Biorąc pod uwagę z jednej strony szybkie rozrastanie się miast i zapotrzebowanie na nowe grunty pod budownictwo, a z drugiej strony silny nacisk kładziony na troskę o bioróżnorodność i zachowanie ekosystemów oraz związane z tym niekorzystne interakcje, coraz częściej sygnalizuje się problemy związane z połączeniem często skrajnych potrzeb. Praca niniejsza jest próbą oceny sytuacji w tej dziedzinie, opiera się na analizie sytuacji związanej z bioróżnorodnością w dwóch miastach: Warszawie i Lublinie jako przedstawicielach dość odmiennych aglomeracji, zwłaszcza w związku z gęstością zaludnienia i szybkością zmian podyktowanych antropopresją.
16 February 2022 in Annals Warsaw University of Life Sciences-SGGW. Horticulture and Landscape Architecture
Zespół klasztorny w Lubartowie jest interesującym obiektem, który pomimo kasat klasztornych, jakie objęły Polskę i Europę w XVIII i XIX wieku, utrzymał swoją pierwotną funkcję i w znacznym stopniu układ kompozycyjny. Jego budowa przypadła na i połowę XVIII wieku i od tego czasu uległ wielu przekształceniom dostosowującym założenie do potrzeb mieszkańców miasta. należy podkreślić kasatę klasztoru w 1866 roku i po 112 latach powrót do niego zakonników, którzy nadal w nim mieszkają i wciąż prowadzą działalność kulturową. w arty-kule przedstawiono charakter tych przekształceń oraz współczesne zasoby klasztornych ogrodów na tle zmieniającego się układu przestrzennego miasta. Po ii wojnie światowej Lubartów wszedł bowiem na nową drogę rozwoju urbanistycznego, podążając za rozwojem przemysłu. istotne jest, aby współczesne przekształcenia nie spowodowały zagrożeń dla historycznych zasobów, tym bar-dziej że zespół lubartowskich ogrodów klasztornych stanowi ważny i unikatowy w swej formie element systemu zieleni miejskiej, jednocześnie pełniąc ważne funkcje kulturowe.