Bu çalışmada enerji alanındaki teknolojik inovasyonu arttırma da yenilenebilir enerji üzerine uygulanan kamu politikalarının etkili olup olmadığı, Avrupa Birliği ülkeleri ve Türkiye’nin 2000-2019 dönemi için panel veri analizi yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Modelde Bağımlı değişken olarak teknolojik inovasyonun göstergesi sayılan patent sayıları, bağımsız değişken olarak da yenilenebilir enerji alanındaki kamu politikaları için kukla değişkeni ile yıllık büyüme (%) ve milli gelir içindeki Araştırma Geliştirme (Ar-Ge) harcamalarının (%) değerleri kontrol değişkeni kullanılmıştır. Elde edilen bulgular çerçevesinde, patent sayıları üzerinde kamu politikaları kukla değişkeni ile Ar-Ge değişkeni için pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı etki, yıllık büyüme değişkeni içinde istatistiksel olarak anlamlı ancak negatif bir etki tespit edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre söylenebilir ki, yenilenebilir enerji üzerine uygulanan kamu politikalarının devamlılığı teknolojik inovasyonu arttırmaya yardımcı olacaktır.
Bu çalışmada, öğrenci başına yapılan eğitim harcamaları ile hırsızlık suçu ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Türkiye özelinde değerlendirildiğinde son on yılda hüküm giymiş kişi sayısındaki artış nedeniyle suç kavramı, mülkiyet suçları arasında yer alan hırsızlık ile sınırlandırılmıştır. Çalışmada öğrenci başına yapılan eğitim harcamaları ve hırsızlık suçundan hüküm giyenlerin verilerinden yararlanılarak Türkiye için bir değerlendirme yapılmıştır. Ayrıca verilerine ulaşılabilen OECD ülkelerindeki suç oranları ile eğitim harcamaları arasındaki ilişki Spearman Sıra Korelasyon Katsayısı ile analiz edilmiştir. Analiz sonucunda seçmiş olduğumuz iki değişken arasında negatif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Hem öğrenci başına en düşük harcamaya hem de ciddi seviyede yüksek suçlu sayısına sahip olan Türkiye’de ortaöğretim seviyesinde öğrenci başına yapılan yıllık harcamalar ile hırsızlık suçundan hüküm giyen kişi sayısını arasında negatif ve anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Türkiye’de gelir üzerinden alınan vergilere bakıldığında, bu vergilerin Osmanlı döneminde hatta Osmanlı’dan önceki dönemlerde bile tahsil edildiği bilinmektedir. Bununla birlikte gelir üzerinden alınan vergilerin günümüzde en bilineni gelir vergisidir. Gelir Vergisi Kanunu’nun tarihi ise gelir üzerinden alınan vergilere kıyasla oldukça yenidir. Cumhuriyetin ilk dönemlerinde gelir üzerinden alınan bir vergi olan kazanç vergisi, milli gelir esnekliğini sağlayamaması, verimli ve etkin bir vergileme türü olamaması dolayısıyla kaldırılmıştır. Kazanç vergisinin kaldırılmasından sonra 1949 yılında çıkan Gelir Vergisi Kanunu ile yürürlüğe giren gelir vergisi günümüze kadar belli değişikliklerle de olsa gelebilmeyi başarmıştır. Bu çalışmada Türkiye’nin gelir vergisi kanununa kadar uyguladığı gelir vergileri ve gelir vergisine geçiş süreci incelenmiştir. Bu vergilerin yürürlükte olduğu dönemlere ait ekonomik ve siyasi gelişmeler de çalışmaya dahil edilmiştir. Son olarak, kazanç vergisi ile gelir vergisinin 1946-1960 yıllarındaki verileri baz alınarak Maliye Bakanlığı’nın bütçe gerçekleşmeleri karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Bu vergilerin ekonomiye ve bütçeye katkıları ayrıntılı bir şekilde anlatılmıştır.
Dördüncü sanayi devrimi, pek çok ülkede kamu yatırım ve transfer harcamalarını, AR-GE çalışmalarını, kamu destek ve teşviklerini belli ölçülerde artırmıştır. Elde edilen veriler ile yapılan kamusal harcamaların ve desteklerin ülke ekonomisinin büyümesi ve kalkınması için önemli bir yere sahip olduğunu söylemek mümkündür. Bu çalışmanın amacı, dördüncü sanayi devriminin kamu harcamaları üzerindeki etkisini incelemektir. Her bir sanayi devriminde ortaya çıkan yeni teknolojiler dünyanın biraz daha küçülmesine neden olarak küreselleşmeyi hızlandırmıştır. Dahası bu gelişmeleri başarıyla takip edebilen ülkeler de küresel rekabette üstünlük elde etmeye başlamıştır. Bu durum hükümetlerin dördüncü sanayi devrimi ile yaşanan dijital dönüşümü kamu harcamaları ve altyapı çalışmaları ile desteklemesinde etkili olmuştur.