İdRis Macit

İdRis Macit

Auto-generated profile, based on publicly available information

İdRis Macit

Department of Horticulture, Blacsea Agricultural Research Institute, Samsun, Turkey

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

21Years (2006-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications

15 October 2006 in Journal of Biological Sciences
Verified
Journal Article
Closed access
SGSemiha Güler
Semiha Güler
IMİdris Macit
İdris Macit
AKAysen Koç
Aysen Koç
HIH. Ibrikçi
H. Ibrikçi

11 June 2019 in TURKISH JOURNAL OF AGRICULTURE AND FORESTRY
Verified
Journal Article
Open access
DSDilek Soysal
Dilek Soysal
LDLeyla Demi̇rSoy
Leyla Demi̇rSoy
IMİdRis Maci̇t
İdRis Maci̇t
GLGreg Lang
Greg Lang
HDHüsnü Demirsoy
Hüsnü Demirsoy

7 September 2023 in Erwerbs-Obstbau
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
IMİdRis Macit
İdRis Macit
DIDoğan Işık
Doğan Işık

30 June 2020 in Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
IMİdRis Maci̇t
İdRis Maci̇t
KKKübra Kale
Kübra Kale
ZDZeynep Demir
Zeynep Demir
MDMahmut Dok
Mahmut Dok
KAKibar Ak
Kibar Ak
DIDoğan IŞIK
Doğan IŞIK
Bu çalışma; Trabzon hurması (Diospyros kaki L.) bahçelerinde yabancı otlarla mücadelede kullanılan bazı örtücü bitkilerin, verim ve kalite üzerine etkilerinin araştırılması amacıyla 2013-2014 yıllarında, Samsun’da yürütülmüştür. Çalışma, tesadüf blokları deneme desenine göre dört tekerrürlü olarak kurulmuştur. Araştırmada Trifolium repens, Festuca rubra rubra, Festuca arundinacea ve bu türlerin sırasıyla % 40+30+30 oranındaki karışımı, Vicia villosa ve Trifolium meneghinianum’dan oluşan örtücü bitki parselleri ile mekanik mücadele, herbisitle mücadele parselleri ve yabancı otlu kontrol parseli olmak üzere 9 farklı uygulama ele alınmıştır. Araştırma sonucunda, uygulamaların Trabzon hurması verimini etkiledikleri tespit edilmiştir. Çalışmada; en yüksek dekara verim 1617.5 kg da-1 ile V. villosa parsellerinden elde edilirken, en düşük dekara verim ise 355.7 kg da-1 ile yabancı otlu kontrol parsellerinden elde edilmiştir. Meyve boyu değerleri en yüksek 69.0 mm ile herbisitle mücadele parsellerinde, en düşük 45.2 mm ile F. rubra rubra parsellerinde olmuştur. Meyve eni değerlerinde istatistiki açıdan iki grup oluşmuş, 74.7 mm ile F. arundinaceae, 71.5 mm ile F. rubra rubra, 71.3 ile herbisitle mücadele parselleri yüksek grupta yer almıştır. Şekil indeksinde ise en yüksek oran 1.15 ile T. meneghinianum parsellerinde, en düşük 0.80 ile F. arundinacea parsellerinden elde edilmiştir. Meyve ağırlığı değerleri en yüksek 165.5 g ile F. arundinacea parsellerinde, en düşük ise 109.9 g ile T. repens, F. rubra rubra, F. arundinacea karışımı parsellerinde bulunmuştur. Suda çözünebilir kuru madde oranları ise en yüksek % 21.2 ile T. repens, F. rubra rubra, F. arundinacea karışımı parsellerinden, en düşük % 18.3 ile V. villosa parsellerinden elde edilmiştir. Çalışma sonucuna göre örtücü bitkilerin Trabzon hurması bahçelerinde verim ve kalite üzerine olumlu etki yaptıkları için yabancı otlarla mücadelede alternatif olarak önerilebilecekleri belirlenmiştir.

28 October 2026 in Scientific Reports
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
IMİdRis Macit
İdRis Macit
EAErol Aydın
Erol Aydın
NUNilüfer Aksu Uslu
Nilüfer Aksu Uslu
LDLeyla Demirsoy
Leyla Demirsoy
OÖOsman Nuri Öcalan
Osman Nuri Öcalan
OSOnur Saraçoğlu
Onur Saraçoğlu
This study was conducted to characterize the variability in bioactive compound profiles and antioxidant activity among Arbutus unedo L. and Arbutus andrachne L. genotypes using multivariate statistical approaches. In the study, fruits from 30 genotypes selected from Kastamonu, Sinop, Giresun, and Ordu provinces of Türkiye were used as plant material. Total phenolic content (TPC), total flavonoid content (TFC), and total antioxidant activity (TAA) analyses in fruit samples were performed using spectrophotometric methods; additionally, individual phenolic compounds (epicatechin, p-coumaric acid, ferulic acid, chlorogenic acid, and gentisic acid) were determined. Total phenolic contents ranged between 328.89 and 8255.56 µg GAE g⁻1, total flavonoid contents ranged from 14.59 to 358.67 mg KE L⁻1, and total antioxidant activity values varied between 0.78 and 43.75 µmol TE g⁻1. As a result of the analysis of individual phenolic compounds, epicatechin ranged from 0 to 19.459 mg kg⁻1, p-coumaric acid from 0.025 to 4.791 mg kg⁻1, ferulic acid from 0 to 0.537 mg kg⁻1, chlorogenic acid from 0 to 0.102 mg kg⁻1, and gentisic acid from 0.004 to 2.3 mg kg⁻1. Principal component analysis (PCA) revealed that the first two principal components explained 79.45% of the total variability, with PC1 and PC2 accounting for 66.19% and 13.27%, respectively. PCA revealed considerable variation in bioactive compound profiles among the examined genotypes, with several A. andrachne genotypes being associated with relatively high levels of bioactive compounds. However, this pattern was interpreted at the genotype level rather than as a general species effect because the sampling design did not allow species effects to be separated from geographical and environmental influences. Hierarchical cluster analysis separated the 30 genotypes into two main clusters based on similarities in their bioactive compound profiles. One cluster comprised seven genotypes generally characterized by relatively high levels of TPC, TFC, TAA, and/or individual phenolic compounds, while the remaining genotypes formed the second main cluster with further variation in their bioactive profiles.