Nevra Elmas

Nevra Elmas

Auto-generated profile, based on publicly available information

Nevra Elmas

Department of Radiology, Ege University School of Medicine, İzmir, Turkey

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

27Years (2000-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
1 May 2023 in Diagnostic and Interventional Radiology
Verified
Journal Article
Open access
MOMehmet Ruhi Onur
Mehmet Ruhi Onur
YOYakup Ozbay
Yakup Ozbay
IIİlkay İdilman
İlkay İdilman
AKAli Devrim Karaosmanoğlu
Ali Devrim Karaosmanoğlu
SRSelma Uysal Ramadan
Selma Uysal Ramadan
MKMuşturay Karçaaltıncaba
Muşturay Karçaaltıncaba
To evaluate the frequency of abdominal computed tomography (CT) findings in patients with coronavirus disease-2019 (COVID-19) and interrogate the relationship between abdominal CT findings and patient demographic features, clinical findings, and laboratory test results as well as the CT atherosclerosis score in the abdominal aorta. This study was designed as a multicenter retrospective study. The abdominal CT findings of 1.181 patients with positive abdominal symptoms from 26 tertiary medical centers with a positive polymerase chain-reaction test for severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 were reviewed. The frequency of ischemic and non-ischemic CT findings as well as the association between CT findings, clinical features, and abdominal aortic calcific atherosclerosis score (AA-CAS) were recorded. Ischemic and non-ischemic abdominal CT findings were detected in 240 (20.3%) and 328 (27.7%) patients, respectively. In 147 patients (12.4%), intra-abdominal malignancy was present. The most frequent ischemic abdominal CT findings were bowel wall thickening (n = 120; 10.2%) and perivascular infiltration (n = 40; 3.4%). As for non-ischemic findings, colitis (n = 91; 7.7%) and small bowel inflammation (n = 73; 6.2%) constituted the most frequent disease processes. The duration of hospital stay was found to be higher in patients with abdominal CT findings than in patients without any positive findings (13.8 ± 13 vs. 10.4 ± 12.8 days, P < 0.001). The frequency of abdominal CT findings was significantly higher in patients who did not survive the infection than in patients who were discharged after recovery (41.7% vs. 27.4%, P < 0.001). Increased AA-CAS was found to be associated with a higher risk of ischemic conditions in abdominal CT examinations. Abdominal symptoms in patients with COVID-19 are usually associated with positive CT findings. The presence of ischemic findings on CT correlates with poor COVID-19 outcomes. A high AA-CAS is associated with abdominal ischemic findings in patients with COVID-19.

30 May 2024 in Annals of Coloproctology
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
MAMuhammad Ash-Shafhawi Adznan
Muhammad Ash-Shafhawi Adznan
HTHizami Amin Tai
Hizami Amin Tai
ACAras Emre Canda
Aras Emre Canda
NENevra Elmas
Nevra Elmas
MTMustafa Cem Terzi
Mustafa Cem Terzi
One of the possible causes of chronic constipation is colonic duplication. Although seldom asymptomatic, its diagnosis is important due to the risk of malignancy that it carries. We present a case of a young female patient with long-standing constipation who was referred to Kolorektal Cerrahi Clinic (Izmir, Turkey) after scans revealed tubular type of colonic duplication. We successfully performed a laparoscopic total colectomy, and she recovered well. Identifying the type of duplication is important to ensure adequate resection and treatment. A proper workup, including carcinoembryonic antigen levels, must be done as well. Multiple surgical techniques and procedures have been introduced for this condition, but resection of the duplicated colon with its native lumen should be the management of choice, especially in tubular type of duplications such as in our case. In centers where laparoscopic services are available, laparoscopy could be a better option, as it provides multiple benefits of minimally invasive surgery. Attention should also be paid to anatomical details during surgery to ensure better results and outcomes.

1 May 2000 in American Journal of Roentgenology
Verified
Journal Article
Closed access
RKRefik M Killi
Refik M Killi
ÖÖÖmer Özütemiz
Ömer Özütemiz
NENevra Elmas
Nevra Elmas

30 September 2020 in Ege Tıp Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
SSSumru Savas
Sumru Savas
AUAbdullah Uysal
Abdullah Uysal
NENevra Elmas
Nevra Elmas
ZSZeliha Fulden Sarac
Zeliha Fulden Sarac
SASelahattin Fehmi Akçi̇çek
Selahattin Fehmi Akçi̇çek
En tr Aim: The gastrointestinal (GI) changes related to aging are common. Some of these changes are physiological. However, pathological changes are also frequent at advanced age. The aim of this study was to evaluate upper GI conventional radiographic imagings in patients over 50 years of age. Materials and Methods: Patients over 50 years of age who were referred to Radioscopy Division of Radiology Department between January 2011 and December 2012, and underwent esophagography, and double contrast upper gastrointestinal series for upper GI symptoms were evaluated retrospectively. Results: Out of 2130 patients who underwent upper GI radiographic imaging, 1126 were over 50 years of age. The ratio of patients in 50-64, 65-79 age ranges, and patients ≥80 years of age were 62%, 32.6%, and 5.4%, respectively. There were; gastroesophageal reflux disease (GERD) (9.8%), tertiary contractions (9.2%), postoperative changes (8.6%), mucosal irregularity (8.3%), hiatus hernia (6.7%) achalasia (6%), diverticulum (5%), esophageal web (1.8%) and others which were not classified elsewhere (8.7%) among patients with abnormal radiological findings (55.2%). More than one pathology was detected in some patients. Conclusion: The most common abnormal findings were GERD and tertiary contractions among patients over 50 years of age who underwent upper GI conventional radiographic imaging. As age increases, the prevalence of pathological findings also increases. Amaç: Yaşlanma ile ortaya çıkan gastrointestinal sistem (GİS) değişiklikleri sıktır. Bu değişikliklerin bazıları fizyolojik olmakla birlikte, bazı değişiklikler patolojik olup ileri yaşta sık görülür. Bu çalışmada; 50 yaş ve üzeri hastalarda üst GİS konvansiyonel radyografik görüntülemelerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2011 – Aralık 2012 tarihleri arasında hastanemize başvuran hastalardan, üst GİS şikayetleri nedeniyle Radyoloji Bölümü Radyoskopi birimine yönlendirilerek özofagografi, çift kontrastlı mide-duodenum grafisi ve özofagus-mide-duodenum grafileri çekilmiş 50 yaş üzerindeki hastaların hastane kayıtları retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Üst GİS radyografileri çekilen 2130 hastadan 50 yaş ve üzeri olan 1126 hastanın; %62’si 50-64 yaş, %32,6’sı 65-79 yaş aralığında, %5,4’ü ise 80 yaş ve üzerinde bulunmuştur. Radyografilerinde normal dışı bulgu tespit edilen (%55,2) hastalarda; gastroözofageal reflü (GÖR) (%9,8), tersiyer kontraksiyon (%9,2), opere olgular (%8,6), kontur düzensizliği (%8,3), hiatus hernisi (%6,7), akalazya (%6), divertiküller (%5), özofageal veb (%1,8) ve bu gruplarda sınıflanamayan diğer patolojiler (%8,7) tespit edilmiştir. Bazı hastalarda birden fazla patolojik bulgu saptanmıştır. Sonuç: Elli yaş ve üzeri hastalarda konvansiyonel radyografik görüntülemeler ile tespit edilen en sık normal dışı bulgular GÖR ve tersiyer kontraksiyon olarak tespit edilmiştir. Yaş aralığı yükseldikçe patolojik bulguların oranının arttığı görülmektedir.

26 October 2020 in Ege Tıp Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
NÜNALAN GÜLSEN ÜNAL
NALAN GÜLSEN ÜNAL
DYDeniz Yalman
Deniz Yalman
HDHalit Batuhan Demi̇r
Halit Batuhan Demi̇r
MSMurat Sezak
Murat Sezak
TSTaylan Özgür Sezer
Taylan Özgür Sezer
AHAyfer Haydaroğlu
Ayfer Haydaroğlu
Amaç: Bu çalışmada mide kanserinin (MK) epidemiyolojik ve genel sağkalım (GSK) özelliklerinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç Yöntem: Ege Üniversitesi Kanserle Savaş Uygulama ve Araştırma Merkezine (EÜKAM) 1992- 2017 yıllarında kayıtlı Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi kanser verileri retrospektif olarak taranmıştır. CAN-REG-4 bilgisayar programına kayıtlı veriler, Dünya Sağlık Örgütü ve Surveillance, Epidemiology, and End Results sistemlerinde gruplanarak analizler yapılmıştır. İstatistik analizlerde ki- kare, General Linear Model (GLM), Kaplan Meier sağkalım analizleri uygulanmıştır. Etik kurul onayı alınmıştır. Bulgular: EÜKAM veri tabanına kayıtlı toplam 117.139 kanserden 4.212’si (%3,6) MK’dir. Gastrointestinal sistem kanserler içinde kolorektal kanserlerden sonra ikinci sıklıkta MK (%21,6) yer almıştır. Olguların 2.692’si (%63,9) erkek, 1.520’si (%36,1) kadındır, arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,0001). Erkek/kadın oranı 1,8’dir. MK en sık 60-69 yaşlarda (%28,9) görülmüştür. En sık tümör yerleşimi korpusdur (%31,2), bunu antrum ve kardia izlemektedir. Distal (kardia dışı) tümörler, proksimal (kardia) tümörlerine göre yaklaşık 2,5 kat daha fazladır. Adenokarsinom en sık (%73,6) görülen histolojik alt tiptir. MK, erkeklerde kadınlara göre daha geç evrelerde saptanmış olup, fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,0001). Tanı anında olgularının çoğu lokal ileri evre ve metastatik evrede bulunmuştur. Veri toplanan son 25 yıl içinde MK olgularında sayısal olarak doğrusal artış saptanmıştır (GLM:F=15,9;p<0,0001). MK’de medyan sağkalım 16 aydır. Beş-yıllık sağkalım %28,1 saptanmıştır, erkeklerde %25,2 kadınlarda %32’dir, kadınlarda istatistiksel olarak anlamlı yüksektir (p<0,0001). Adenokarsinomlar 5-yıllık %22,1 GSK oranı ile en kötü prognozu göstermektedir. Diffüz tip adenokarsinomlarda prognoz, intestinal tipe göre daha kötüdür (p=0,020). En iyi sağkalım oranları beklendiği gibi erken evrededir. Lokalize dönemde tanı konanlarda 5-yıllık GSK %61,8 iken, lokal ileri evrede %32,4 e düşmektedir (p<0,0001). Sonuç: Son 25 yıldaki verilerimizin analizinde yıllar içindeki olgu sayısında doğrusal bir artış görülmüştür. MK erkeklerde ve 60-69 yaş arasında daha sıktır. 5-yıllık sağkalım kadınlarda erkeklere göre daha yüksektir. MK evresi prognozda en önemli parametredir.

30 December 2020 in Ege Tıp Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
EGEzgi Güler
Ezgi Güler
STSevcan Turk
Sevcan Turk
TKTimur Köse
Timur Köse
MHMustafa Harman
Mustafa Harman
NENevra Zehra Elmas
Nevra Zehra Elmas
Amaç: Bağırsak duvar kalınlık artışı olan olgulardaki bağırsak duvar özellikleri ve bilgisayarlı tomografi (BT) bulgularının bağırsak obstrüksiyonunun etiyolojisini belirlemedeki rolünü araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2015 ile Eylül 2016 tarihleri arasında hastanemize başvuran ve BT incelemelerinde bağırsak duvar kalınlaşmasının eşlik ettiği bağırsak obstrüksiyonu mevcut olguların incelemeleri retrospektif olarak değerlendirildi. Bağırsak duvar kalınlığı, arteriyel ve portal venöz faz kontrastlı görüntülerde bağırsak duvar atenüasyonu ölçümleri yapıldı. İnce bağırsak feçes işareti, asit, lenfadenopati, tarak işareti, mezenterik ödem, mezenterik damar trombozu varlığı kaydedildi. Bağırsak obstrüksiyonu nedenleri neoplazi, adhezyon, iskemi ve inflamatuvar bağırsak hastalığı (İBH) olarak dört ana gruba ayrıldı. Gruplar arasında karşılaştırma Mann-Whitney U testi kullanılarak yapıldı. Etiyoloji ve değişkenler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesinde Pearson ki-kare testi kullanıldı. Bağırsak duvar kalınlığı ve bağırsak duvar atenüasyonu oranı göz önüne alındığında obstrüksiyon etiyolojisini değerlendirme amacıyla ROC analizi yapıldı. Bulgular: Bağırsak obstrüksiyonu ile birlikte bağırsak duvar kalınlık artışı olan 63 olgu (40 erkek, 23 kadın; ortanca yaş: 62) saptandı. Bağırsak duvar kalınlığı göz önüne alındığında neoplazi-adezyon, neoplazi-İBH ve neoplazi-iskemi gruplarının karşılaştırılmasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı. Bağırsak duvar kalınlığı ≥9,5 mm olan olgularda neoplazi tanısı için duyarlılık %85,7, özgüllük %92,5 olarak bulundu. Bağırsak duvar atenüasyonu oranı yönünden yapılan değerlendirmede iskemi ve diğer gruplar arasında anlamlı fark saptandı. Bağırsak duvar atenüasyonu oranı ≤-0,5 olan olgularda iskemi tanısı için duyarlılık %90,9, özgüllük %74,4 olarak tespit edildi. Lenfadenopati, feçes işareti, tarak işareti, damar trombozu varlığı yönünden grupların karşılaştırılmasında anlamlı farklar saptandı (p