Amaç: Hemşirelerin iş yükü algılarının ve tıbbi hataya olan eğilimlerinin belirlenmesi, hataların öngörülebilmesini ve gerekli yaklaşımların geliştirilmesini sağlayacaktır. Bu çalışma, cerrahi hemşirelerinin iş yükü algıları ile tıbbı hataya eğilimleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı tipteki çalışmaya, Türkiye’nin iki farklı bölgesinde yer alan iki devlet hastanesindeki 139 cerrahi hemşiresi dahil edilmiştir. Verilerin toplanmasında Tanımlayıcı Form, Bireysel İş Yükü Algısı Ölçeği, Tıbbi Hataya Eğilim Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde Statistical Package for Social Sciences (SPSS) 23 kullanılmıştır. Verilerin normal dağlımı Shapiro-Wilk testi ile değerlendirilmiştir. Sayı, yüzde, Mann-Whitney U, Kruskal Wallis ve Spearman Correlation analizi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan hemşirelerin yaş ortalamaları 34.78±7.79 olup, %62.6’sı meslek hayatları boyunca tıbbi hata ile karşılaşmıştır. Çalışmamızda, hemşirelerin tıbbi hataya eğilimleri düşük (232.81±17.95), bireysel iş yükü algıları (100.30±12.79) olumlu olarak belirlenmiştir. Hemşirelerin bireysel iş yükü algılarının, tıbbi hataya eğilime yol açan tüm boyutlarla ilişkili olduğu saptanmış olup (p
17 March 2022 in Cyprus Journal of Medical Sciences
Purpose: The aim of the study was to investigation of the effects of time to ambulation on patient outcomes, anxiety and depression. Method: This is a descriptive cross-sectional study. The study was conducted on 157 patients in the general surgery clinic of a training and research hospital in western Turkey. The data were collected using a Descriptive Form, Patient Outcomes Follow-up Form, Brief Pain Inventory, Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS) and analysed by number, percentage, Mann–Whitney U test, Spearman correlation method using the Statistical Package for Social Science software version 24. Results: The mean age of the patients who participated in the study was 49.5±18.1 years. The mean time to ambulation of the patients was 12.45±9.07 hours. The mean pain level of the participants in the last 24 hours, mean HADS-anxiety score and mean HADS-depression score were 3.7±1.7, 4.0±2.6 and 4.4±3.0, respectively. Conclusions: In our study, we found that the time to ambulation was increased as the patients' age, duration of anaesthesia and depression scores increased. Additionally, the ambulation of patients with drains and catheters delayed. Furthermore, it was found that the duration of hospitalisation increased with the increase in the time to ambulation of patients.
20 June 2022 in İnönü Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu Dergisi
Araştırma, cerrahi dersi alan hemşirelik öğrencilerinin kendi kendine öğrenmeye hazır oluş, klinik karar verme ve yansıtıcı düşünme düzeylerinin incelenmesi amacı ile yapılmıştır. Araştırma Ege bölgesinde bir üniversitede “Cerrahi Hastalıkları Hemşireliği” dersi alan 141 öğrenci ile gerçekleştirildi. Veriler; Tanıtıcı Özellikler Formu, Kendi Kendine Öğrenmeye Hazıroluş Ölçeği, Hemşirelikte Klinik Karar Verme Ölçeği ve Yansıtıcı Düşünme Düzeyini Belirleme Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde sayı, yüzde, Mann-Whitney U, Kruskall Wallis ve Spearman Korelasyon analizleri kullanılmıştır. Öğrencilerin yaş ortalamaları 20.39±1.69 olup %71.6’si (n=101) kızdır. Öğrencilerin puan ortalamaları, Kendi Kendine Öğrenmeye Hazıroluş Ölçeği 154.34±16.61, Hemşirelikte Klinik Karar Verme Ölçeği 145.90±11.90 ve Yansıtıcı Düşünme Düzeyini Belirleme Ölçeği 57.02±8.13’dir. Öğrencilerin %70’inin not ortalaması 2.00 ile 3.00 arasındadır. Öğrencilerin klinik karar verme ile kendi kendine öğrenmeye hazıroluşluk (r=0.360) ve yansıtıcı düşünme düzeyi (r=0.212), kendi kendine öğrenmeye hazıroluşluk ile yansıtıcı düşünme düzeyi (r=0.346) arasında düşük düzeyde pozitif yönde anlamlı ilişki saptanmıştır (p<0.05). Araştırma sonuçlarına göre, öğrencilerin tüm ölçeklerden aldıkları puan ortalamaları ortalamanın üzerindedir. Öğrencilerin kendi kendilerine öğrenmeye hazır oldukları, klinik karar verme becerilerinin geliştiği ve bu süreçte yansıtıcı düşünmeyi kullanabildikleri görülmüştür. Bu beceriler arasındaki ilişkiyi güçlendirebilmek için kavram haritaları ve yansıtıcı düşünme uygulamalarının uygulamalı derslerde etkin kullanılabileceği önerilmektedir.
29 April 2020 in Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
Amaç: Bu çalışmanın amacı, ameliyathane hemşirelerinin deri hazırlığında kullandıkları aseptik teknik uygulamalarının incelenmesidir.Materyal ve Metod: Tanımlayıcı tipte olan bu çalışmanın verileri Mart-Haziran 2019 tarihleri arasında araştırmacılar tarafından oluşturulan veri toplama formu ile internet üzerinden toplanmıştır. Çalışmanın örneklemini, çalışmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden, internet kullanabilen 154 ameliyathane hemşiresi oluşturmuştur. Verilerin analizinde ortalama, standart sapma, sayı ve yüzde kullanılmıştır.Bulgular: Bu çalışmada hemşirelerin sadece %30,5 (n:47)’i çalıştıkları kurumda hastalara ameliyat öncesi rutin olarak duş/banyo yaptırıldığını belirtmiştir. Hemşirelerin %63,6 (n:98)’sı ameliyat bölgesindeki tüylerin rutin olarak temizlendiğini ve %60 (n:111)’ı tüy temizliğinin elektrikli tıraş makinesi ile yapıldığını belirtmişlerdir. Hemşirelerin %69,8 (n:125)’i deri antisepsisinde povidon iyodin kullanıldığını ifade etmişlerdir. Hemşirelerin %69,5 (n:107)’i deri antisepsisinde kullanılan antiseptik solüsyonun hastanın altında birikmesini önlemek için hastanın her iki tarafına kompres yerleştirdiklerini belirtmişlerdir.Sonuç: Sonuç olarak, bu çalışmada deri antisepsisinin uygun antiseptik solüsyon ile yeterli alanda, yeterli sürede ve uygun teknik ile yapıldığı belirlenmiştir. Ancak banyo/duşun rutin uygulanma oranının düşük olması, tüy temizliğinin gerekli olup olmadığı düşünülmeksizin çoğunlukla rutin yapılması ve tıraş bıçağının kullanılması nedeniyle ameliyathane hemşirelerinin cerrahi alan enfeksiyonlarını önlemeye yönelik bilgilerinin güncellenmesi önerilmektedir.