Objective: We are experiencing the effects of Covid-19 pandemic as the whole world. All educational facilities have been negatively affected within this period. In this study, the aim was to evaluate online Anatomy education during Covid-19 pandemic with students' feedbacks and it was questioned whether it would be efficient to use online education more actively in the following years. Methods: A total of 1127 first and second year students from Dentistry Faculty and Medicine Faculty of Duzce, Karabuk and Inonu Universities were included in the study. The survey prepared in "Google Forms" was sent online to students via "WhatsApp" application. Descriptive statistical analyses were used in data. Results: According to analysis results, it was found that the students agreed on the content and efficiency of online anatomy education, not having learning difficulties, the layout of the lessons, the importance of the lesson, the necessity for their profession, the importance of visual tools, they are worried about not being able to do face-to-face lessons, and anatomy theoretical courses shouldn't be taught online when the pandemics is over. It was found that medicine faculty students placed more importance on anatomy education in terms of professional aspects. Conclusions: As a result, we believe that the online Anatomy education students receive is important in terms of their professional development. However, we believe that it won't be possible for online Anatomy education to replace face-to- face education. This study will be a resource for studies to be conducted in medicine and health sciences fields in terms of online education.

Ölü beden, tıp ilminin çok eski çağlardan günümüze geçirmiş olduğu ilerlemede en önemli bilgi kaynağı olmuştur. Ancak dinler ve kültürler tarafından ölü bedene kutsal anlamlar yüklendiği için eğitimde kadavra kullanımı sıkıntılı bir konudur. Günümüzde hızla yaygınlaşan ve ülkeler açısından ciddi gelir kalemi olan bir kavram var: Sağlık Turizmi. Sağlık hizmetinin dünyanın değişik yerlerinde gelişmesi ve globalleşen dünyada seyahat imkanlarının kolaylaşması ile bu kaliteli sağlık hizmetine ulaşabilmek için insanlar seyahat etmektedirler. Özellikle ciddi rahatsızlıklarda ya da uygulanan tıbbi işlemin komplikasyonları neticesinde hastalar her zaman evlerine şifa ile dönme imkanı bulamayabilmektedirler. Ölüm durumlarında özellikle uzak mesafeli transferlerde cenazenin çürüme olmadan transferi önem taşımaktadır. Eğer yurtdışından hasta alan hastane yönetimleri konu hakkında bilgilendirilirse bu şekilde vefat eden hastaların uzak transferlerinin sağlanabilmesi için anatomi bölümlerinde tahnit işlemlerinin yapılabileceğini düşünüyoruz. Bu yöntemin uygun bir organizasyon ile yetersiz kadavra bağışı nedeniyle tahnit ve diseksiyon konusunda deneyim sahibi olamayan akademisyenler için önemli bir eğitim kaynağı olacağına inanıyoruz.

Organ nakillerinde vericiler ya canlı kişilerdir ya da kadavradır. Nakli yapılacak organlar için kaynak, gelişmiş ülkelerde çoğunlukla kadavradır. Kadavra tıp eğitiminde de kullanılmaktadır. Kadavra bulmakta yaşanan sıkıntılar organ nakli bekleyen hastaları olduğu gibi tıp eğitimini de olumsuz olarak etkilemektedir. Bu çalışmanın amacı, sağlıkla ilgili fakültelerde görev yapan akademisyenlerin beden bağışı konusundaki tutum ve görüşlerini tespit etmektir. Çalışma, İnönü Üniversitesi’ne bağlı Tıp, Diş Hekimliği, Hemşirelik, Eczacılık ve Sağlık Bilimleri fakültelerinde görev yapan 214 akademisyenle gerçekleştirilmiştir. Sonuçlar katılımcıların %58,9’unun tıp eğitimi için bedenini bağışlamayı düşünmediğini, %84,7’sinin şu ana kadar organ bağışı için girişimde bulunmadığını, %64,5’inin ailelerinin beden bağışını kabul etmeyeceğini, %21,4’ü dinen uygun olmadığını, %54,7’si beden bağışı prosedürlerini bilmediğini ifade etmiştir. Yetkili bakanlık ve kurumların daha fazla bilinç yükseltme faaliyeti yapmasının beden bağışına karşı var olan düşük ilgiyi arttırabileceği düşünülmektedir.

Amaç: Doğrudan insan hayatını ilgilendiren tıp eğitiminin hekim adaylarına meslek yaşamında kullanacakları bilgi, beceri ve tutumları kazandırması gerekmektedir. Bu tıp eğitiminin en temel taşlarından bir tanesi de anatomidir. Anatomi dersinin kliniğe yansıması olan en temel alanlardan birisi radyolojidir. Bu çalışmada amacımız fakültemiz öğrencilerinin radyolojik görüntüler üzerinden majör anatomik yapılara hakimiyetlerini değerlendirmektir. Materyal ve Metod: Çalışmamızı 131’i dönem 6 , 117’si dönem 3 , 168’i dönem 2 öğrencisi olmak üzere 416 tıp fakültesi öğrencisi ile gerçekleştirdik. Önceden hazırlamış olduğumuz 20 adet radyolojik görüntüyü (2 MR, 5 BT, 13 düz grafi) projektör yardımı ile projeksiyon perdesine yansıttık. Öğrencilere dağıtmış olduğumuz 1’den 20’ye kadar numaralandırılmış boş kâğıtlara ilgili görüntüde sorduğumuz yapının adını yazmalarını istedik. Bulgular: Dönem 6 öğrencilerinin verdikleri doğru yanıtların medyan değeri 8, dönem 3 öğrencilerininki 7, dönem 2 öğrencilerininki 6 olarak bulundu. Dönem 6 öğrencileri dönem 3 ve dönem 2 öğrencilerinden başarılı çıkarken, dönem 3 ve dönem 2 öğrencileri arasında başarı durumları açısından bir fark çıkmadı. Sonuç: İyi planlanmış, klinik bölümlerle anatomi bölümünün iletişim içerisinde bulunduğu dikey entegrasyon programları ile öğrencilerin anatomi bilgilerini güncel tutacaklarına inanıyoruz.

Aim: Shoulder joint is important for the functional capacity of the upper extremity. A big part of the functionality in this joint is created by rotator cuff muscles. Rotator cuff injuries are the primary reason for shoulder induced pain and injuries. The purpose of this study is to assess the effects of kinesio-taping in addition to conventional physiotherapy methods on upper extremity function, quality of life and emotional state in patients with chronic rotator cuff syndrome. Material and Method: Our study was conducted on 92 (64 female-28 male) patients with rotator cuff syndrome (RCS). The patients were randomly grouped in two. The first group was given conventional therapy, while kinesio taping was applied to the second group twice a week in addition to conventional physiotherapy techniques. Each patient was assessed before and after treatment with DASH (the disabilities of the arm, shoulder and hand) scale, SF-36 (short form-36) scale, VAS (visual analogue scale) score and BECK depression inventory. Each group was compared in terms of treatment efficiency both within the group and with the other group and statistical analyses were made. Results: Statistically significant decrease was found in both groups in terms of both pre-treatment and post-treatment DASH and VAS assessments. SF-36 scores were found to increase statistically significantly. When post-treatment scores were compared, statistically significant difference was found between the two groups. No statistically significant difference was found in both groups in terms of BECK depression inventory scores. Conclusion: It was concluded that when applied in addition to conventional physiotherapy techniques in clinic, kinesio taping treatment was an effective treatment method in terms of developing upper extremity functions, increasing quality of life in patients and decreasing pain.

OBJECTIVES: The aim of the study was to compare the hippocampus sizes of healthy medical faculty students, who were exposed to an intense data input and who underwent serious learning activity and those of healthy sport faculty students who did sports regularly by using MR images and to examine the relationship between a hippocampus size and intelligence. METHODS: We made the study with 58 healthy young males (27 sport sciences faculty students and 31 medical faculty students). R. B. Cattell 3A Culture Fair Intelligence Test was administered to the volunteers. Following this, we got MR images of our volunteers. RESULTS: We could not find a statistically significant difference between medical faculty students and sport sciences faculty students in terms of hippocampus volumes. We could not find a correlation between IQ values and hippocampus volumes. Also, we could not find a significant difference between a right and left hippocampus. CONCLUSION: While doing sport, blood flow increases in the hippocampus, as in all areas of the body. This increased blood flow creates a stimulating effect on neurogenesis. Neurons, which develop as the result of neurogenesis, mean an increase in volume (Tab. 4. Ref. 54).