Patrycja Adamczyk

Patrycja Adamczyk

Auto-generated profile, based on publicly available information

Patrycja Adamczyk

Department of Surgical and Transplantation Nursing and Extracorporeal Therapies, Medical University of Warsaw, 02-006 Warszawa, Poland

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

2Years (2025-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
2 December 2025 in Healthcare
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
Marta Katarzyna HreńczukMarta Katarzyna Hreńczuk
Marta Katarzyna Hreńczuk
PAPatrycja Adamczyk
Patrycja Adamczyk
DNDominika Niewierowska
Dominika Niewierowska
TPTomasz Piątek
Tomasz Piątek
Background/Objectives: Readiness for hospital discharge after kidney and liver transplantation is a complex process influenced not only by clinical factors but also by psychological and social aspects. This cross-sectional, analytical study aimed to assess discharge readiness and examine the psychological and social factors affecting patients’ preparations for leaving the hospital among renal and liver transplant recipients. Methods: A diagnostic survey was conducted using standardized questionnaires, including assessment of readiness for discharge (based on Canadian Health Outcomes for Better Information and Care-C-HOBIC), Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS), Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MSPSS), and Resilience Measurement Scale (SPP-25). The collected data were analyzed using IBM SPSS Statistics version 28. The study included 117 recipients (31.6% liver, 68.4% kidney) who received transplants at centers in Poland between February and May 2025. Results: The average discharge readiness score was 34.51 ± 5.37. Overall, 79.5% of respondents had high discharge readiness, while 20.5% reported moderate readiness. A multiple regression model with eight predictors (SPP-25, HADS-depression, HADS-anxiety, Friends, Family, Significant person, Knowledge of self-care, Communication and information support) was statistically significant (F(8,108) = 11.629, p < 0.001), explaining 46.3% of the variance in discharge readiness (R2 = 0.463; adjusted R2 = 0.423). Knowledge of self-care emerged as the strongest predictor (B = 0.475, β = 0.577, t = 5.424, p < 0.001), followed by psychological resilience (SPP-25) (B = 0.011, β = 0.221, t = 2.381, p = 0.019). Other variables were not significant predictors (p > 0.05). Conclusions: Discharge readiness after kidney and liver transplantation is significantly affected by patients’ self-care knowledge and psychological resilience, highlighting the importance of education and psychological support in preparing patients for discharge.

19 October 2026 in Medical Studies
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
Marta Katarzyna HreńczukMarta Katarzyna Hreńczuk
Marta Katarzyna Hreńczuk
PAPatrycja Adamczyk
Patrycja Adamczyk
DNDominika Niewierowska
Dominika Niewierowska
TPTomasz Piątek
Tomasz Piątek
Wprowadzenie: Przeszczep nerki i wątroby to procedury ratujące życie, jednak długoterminowe wyniki zależą od zdolności biorców do skutecznej samopielęgnacji. Edukacja pacjentów jest podstawowym elementem przygotowania do wypisu ze szpitala i opieki po przeszczepie. Cel pracy: Celem badania było ocenienie wpływu edukacji terapeutycznej na gotowość do wypisu wśród biorców przeszczepów nerek i wątroby oraz wypracowanie praktycznych zaleceń dla programów edukacyjnych. Materiał i metody: Badanie obejmowało 117 dorosłych biorców (31,6% z wątroby, 68,4% z nerek), którzy przeszli transplantację w kilku polskich ośrodkach transplantacyjnych w okresie od lutego do maja 2025 roku. Przeprowadzono badanie diagnostyczne za pomocą kwestionariusza gotowości do wypisu z zestawu C-HOBIC, uzupełnionego o pytania dotyczące cech pacjentów, procesów edukacyjnych oraz edukatorów. Dane zostały poddane analizie statystycznej przy użyciu IBM SPSS Statistics (v. 28). Wyniki i wnioski: Edukacja terapeutyczna prowadzona przed i po transplantacji znacząco poprawiła gotowość pacjentów do wypisu. Edukacja realizowana przez lekarzy, pielęgniarki, koordynatorów transplantacyjnych i dietetyków miała pozytywny wpływ na ogólną gotowość i wiedzę pacjentów w kluczowych obszarach, takich jak farmakoterapia, rozpoznawanie objawów, postępowanie w nagłych przypadkach i samoopieka. Edukacja prowadzona przez psychologów nie wykazała istotnego wpływu. Wśród strategii samokształcenia, jedynie czytanie literatury medycznej było istotnie powiązane z lepszym przygotowaniem do przestrzegania zaleceń i podejmowania codziennej aktywności fizycznej. Wnioski: Edukacja terapeutyczna prowadzona przez interdyscyplinarny zespół opiekuńczy odgrywa kluczową rolę w przygotowaniu biorców transplantacji do wypisu. Skuteczne programy edukacyjne powinny być zorganizowane na różnych etapach opieki, dostosowane do potrzeb pacjentów i wspierane przez ukierunkowane działania samokształceniowe, które wspomogą długoterminową adherencję i kompetencje w samodzielnym zarządzaniu zdrowiem.