Mustafa Tekeli

Mustafa Tekeli

Auto-generated profile, based on publicly available information

Mustafa Tekeli

Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

30Years (1997-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
1 July 1997 in European Heart Journal
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
SKS. D. Kumbasar
S. D. Kumbasar
SAS. M. Aslan
S. M. Aslan
CEC. Erol
C. Erol
MTM. E. Tekeli
M. E. Tekeli
S. D. KUMBASAR, S. M. ASLAN, C. EROL, M. E. TEKELI; A case of infective endocarditis complicated with anterior mitral valve leaflet abscess, European Heart Jou

8 August 2025 in Journal of Baltic Science Education
Verified
Journal Article
Open access
SDSinan Demirtürk
Sinan Demirtürk
FUFuat Uzun
Fuat Uzun
LILatif İlTar
Latif İlTar
YYYılmaz Yeşil
Yılmaz Yeşil
MKMuhammet Koçak
Muhammet Koçak
DVDr. Savaş Varlık
Dr. Savaş Varlık
Science communication and education play a vital role in making scientific knowledge accessible and trustworthy in society. However, declining trust in scientific authority, the proliferation of disinformation, and epistemic crises underscore the heightened responsibility of scientists and educators. This study investigates the moderated mediation role of epistemic responsibility in the correlation between science communication and epistemic trust through science education. Adopting an exploratory sequential mixed-methods design, the research first employed qualitative focus group interviews with purposively sampled expert science. Thematic analysis identified key patterns, informing the subsequent quantitative phase, where a validated scale was developed through rigorous reliability and validity testing. Results confirmed that epistemic responsibility functions as a moderated mediation between science communication and epistemic trust within science education. The findings emphasize the need for educational policies to foster students’ epistemic sensitivity via ethics-based and inquiry-driven learning environments. By integrating qualitative insights with quantitative validation, this study contributes to addressing epistemic challenges in science communication and education, offering practical implications for enhancing trust and accountability in scientific discourse. Keywords: epistemic responsibility, epistemic trust, science communication, science education, science teacher

31 May 2026 in Genel Türk Tarihi Araştırmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
TPTanju Polat
Tanju Polat
MTMustafa Tekeli
Mustafa Tekeli
Günümüzde, Doğu Avrupa’dan Sibirya’ya, Güney Asya’dan İskandinavya’ya kadar pek çok topluluğun Türk soylu olduğu gerek tarihi gerekse genetik çalışmalarla bilinmektedir. Bunların önemli bir kısmı Türk lehçelerini konuşmakta ya da kadim Türk geleneklerini gündelik yaşam kültürlerinde yaşatmaktadır. Bununla birlikte, Türk lehçelerini konuşmayan, coğrafi, genetik ve fenotip olarak oldukça uzak görüntü çizen bazı toplulukların da Türk soylu olduğu iddia edilmektedir. Özellikle popüler kültürün gündeminde yer alan bu kabullerden bazıları, gerçek ile herhangi bir bağlantısı olmadığı bilindiğinden, medyatik ve akademik çevrelerce dikkate alınmamıştır. Ancak referansını gerçekte var olmuş tarihi kişiliklerden, olaylardan ve devletlerden alan diğer bazıları ise, medyanın, akademinin, hatta diplomasinin ilgisini çekmeyi başarmıştır. Bu topluluklardan belki de en dikkat çekeni, Türklerin ana yurdundan ve Türk medeniyet havzasından oldukça uzak bir yerde, Afrika kıtasında bulunan Sahra Çölünün kalbinde, kendilerini İstanbuleva olarak adlandıran Agadez halkıdır. Berberi dilinin bir lehçesini ifade eden Tamaşek dilini konuşan Tuareglerden oluşan bu topluluk, M.S. XV. yüzyılın başında kurdukları ve etrafında birleştikleri Ayar (Agadez) Sultanlığı’nı yöneten ailenin ve dolayısıyla Sultan’ın soyunun Osmanlı hanedanlığına dayandığına inanmakta ve kökenlerini eşine az rastlanır bir aidiyet hissiyle birçok platformda savunmaktadırlar. Öte yandan, Agadez halklarının sunduğu bu önerme, Haussa, Zerma, Tubu, Arap, Fülani, Kanuri gibi Nijer’in diğer yerli topluluklarınca da kabul edilmekte ve yerel kaynaklarca hazırlanan ülke kronikleri, haber metinleri ve sözlü içeriklerde Agadez Sultanlığı’nın Osmanlı köklerine atıfta bulunulmaktadır. Özellikle 2000’li yıllardan itibaren Türk-Nijer ilişkilerinin ivme kazanmasıyla birlikte, Türk kamuoyunda da gündeme gelmeye başlayan Ayar Sultanlığı meselesi, pek çok habere, blog yazısına ve belgesele konu olmuştur. Bu içeriklerden en cesurları Agadezli Tuareglerin tarih öncesi dönemlerde Afrika’ya göç etmiş Proto-Türk kavimlerinden biri olduğunu, daha ölçülü olanları ise Sultanlığın bir Osmanlı sancağı ya da bakiyesi olduğunu dile getirmektedirler. Ayar Sultanlığı’na ilişkin ulusal akademik çalışmalar ise Osmanlı-Agadez siyasi ilişkileriyle sınırlı kalmakta ve Sultanlığın Osmanlı kökenlerine ilişkin bir analiz ve öneri getirmemektedir. Aynı zamanda Nijer’de yaşayan diğer bazı yerli kültürlerin tarihi gelişimine de değinen etnografik bir durum çalışması olan makalemiz, Ayar Sultanlığı’nın Osmanlı kökenine dair önermeleri, tarihi kaynaklar, efsaneler ve diğer topluluklarla olan münasebetler ışığında incelemesi bakımından bir ilki teşkil etmektedir. Nitel bir araştırma yöntemi olarak sınıflandırılan durum çalışmaları, zaman içerisinde sınırlandırılmış bir durumun, gözlem, doküman, görüşme ve görsel gibi bazı veri toplama araçları ile detaylı bir şekilde açıklanmasını öngörmektedir. Bu doğrultuda çalışmamız, Ayar sultanlarının Osmanlı sultanlarıyla aynı soydan olduğunu öngören bu önermeleri meydana getiren hadiselerin nasıl, neden ve hangi gerekçelerle olduğunu arşiv taraması, dokümen, rapor, gözlem ve görüşmeler aracılığıyla açıklamayı ve Agadez Sultanlığı meselesinin Türk dış politikasının belirleyicileri açısından, özellikle kültürel diplomasi boyutuyla nasıl ele alınması gerektiğine dair önermeler sunmayı amaçlamaktadır.

30 August 2026 in Türk Eğitim Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
MTMustafa Tekeli
Mustafa Tekeli
YYYılmaz Yeşil
Yılmaz Yeşil
ŞAŞeyma Aslan
Şeyma Aslan
Bu çalışma, Émile Durkheim’ın dil felsefesinin İsmail Gaspıralı ve Ziya Gökalp’in millî kültür ve dil politikalarına etkisini incelemektedir. Çalışmada Gökalp’in Küçük Mecmua, Gaspıralı’nın Tercüman gazetesindeki düşünce yazıları kaynak alınarak inceleme gerçekleştirilmiştir. Fransız Devrimi sonrası gelişen sosyolojik düşünceler, Durkheim’ın kolektif bilinç, toplumsal dayanışma ve dilin toplumsal işlevi hakkındaki görüşleri aracılığıyla Osmanlı ve Türk dünyası aydınlarını etkilemiştir. Gökalp, Durkheim’ın kavramlarını Türk milliyetçiliğine uyarlayarak İstanbul Türkçesinin sadeleştirilmesini ve millî dil hâline gelmesini savunmuştur. Gaspıralı ise “dilde, fikirde, işte birlik” ilkesiyle, Osmanlı ve Rusya’daki Türk topluluklarını ortak bir edebî dil etrafında birleştirmeyi hedeflemiştir. Her iki düşünür de eğitimi, dil birliğinin sağlanmasında temel araç olarak görmüş; Gaspıralı, usul-u cedit hareketiyle modern eğitimi yaygınlaştırmış; Gökalp ise okullarda millî kimliğin pekiştirilmesini savunmuştur. Durkheim’ın tek ulus içinde kültürel homojenlik hedefi, Gökalp’te millî kimlik inşasına; Gaspıralı’da ise ulus-ötesi kültürel dayanışmaya dönüşmüştür. Her üç isim de dilin yalnızca bir iletişim aracı değil, aynı zamanda bir milletin hafızası ve kültürel kimliğinin taşıyıcısı olduğu konusunda birleşmiştir. Günümüzde Türk dünyasında ortak alfabe çalışmaları ve kültürel iş birlikleri, bu düşünürlerin mirasının hâlen geçerliliğini koruduğunu göstermektedir.