Mihriban Dilan Kılıç

Mihriban Dilan Kılıç

Auto-generated profile, based on publicly available information

Mihriban Dilan Kılıç

İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ-CERRAHPAŞA, ADLİ TIP VE ADLİ BİLİMLER ENSTİTÜSÜ

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

4Years (2023-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
25 June 2023 in Toprak Bilimi ve Bitki Besleme Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
BBBünyamin Bodur
Bünyamin Bodur
MKMihriban Dilan Kiliç
Mihriban Dilan Kiliç
MYMurat Yayla
Murat Yayla
SMSelda Mercan
Selda Mercan
In this study, it was aimed to determine the comprehensive inorganic profiling of 36 soil samples collected from different regions of E80 Tem Highway and Northern Marmara Highway, which are two highways of Istanbul province with different construction years, and to evaluate them within the framework of environmental toxicology by calculating contamination factor (CF) and geo-accumulation (Igeo) indices. Twentyfour inorganic elements were analyzed by using inductively coupled plasma-mass spectrometry and significant differences were found between the two highways for Li, Mg, K, Ca, Cr, Ni, As, Sr and Ba (p<0.05). On the E80 highway, Zn, Cd and Pb values were found to be above the acceptable limit, the CF value was found to be at moderate and very high levels for Zn element, and according to the Igeo index, the samples were in Class II (Unpolluted-moderately polluted) category for Mn and Zn. Thus, roadside soil pollution, which is an effective indicator of environmental pollution, inevitable in Istanbul, where traffic load and urban life is intense, has provided important data on the damage to the ecosystem. As the first research in which twenty-four elements were analyzed simultaneously, this study showed that the heavy metal load increased according to the traffic load and the year of use of the highway, also revealed the importance of examining soil samples in terms of public health and environmental toxicology. Bu çalışmada, İstanbul ilinin yapım yılları farklı iki otoyolu olan, E80 Tem Otoyolu ve Kuzey Marmara Otoyolu’nun farklı bölgelerinden alınan 36 adet toprak numunesinin kapsamlı inorganik profillerinin belirlenmesi, ayrıca kirlilik faktörü (CF) ve jeo-birikim (Igeo) indeksi hesaplamaları yapılarak çevre toksikolojisi çerçevesinde değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Indüktif eşleşmiş plazma-kütle spektrometresi kullanılarak 24 inorganik element aranmış ve iki otoyol arasında Li, Mg, K, Ca, Cr, Ni, As, Sr ve Ba elementleri için anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05). E80 otoyolunda Zn, Cd ve Pb değerlerinin kabul edilebilir sınırın üzerinde bulunduğu, CF değerinin Zn elementi için orta ve çok yüksek düzeyde olduğu, Igeo indeksine göre ise numunelerin Mn ve Zn için Sınıf II (Kirlenmemiş-orta derecede kirlenmiş) kategorisinde olduğu görülmüştür. Böylelikle trafik yükünün ve kent hayatının yoğun olduğu İstanbul’da kaçınılmaz olan çevre kirliliğinin etkin bir belirteci olan yol kenarı toprak kirliliği, ekosistemin uğrayacağı zarar hakkında önemli veri sağlamıştır. Yirmi dört elementin eş zamanlı analizinin yapıldığı ilk araştırma niteliği taşıyan bu çalışma, otoyolun trafik yüküne ve kullanım yılına göre ağır metal yükünün de arttığını göstermiştir, halk sağlığı ve çevre toksikolojisi yönünden toprak numunelerinin incelenmesinin önemini ortaya koymuştur.

31 December 2024 in Turkish Journal of Forensic Medicine
Verified
Journal Article
Open access
MKMihriban Dilan Kılıç
Mihriban Dilan Kılıç
MYMurat Yayla
Murat Yayla
SMSelda Mercan
Selda Mercan
Giriş: Yangın çıkış nedeninin araştırılmasında en kritik aşama, tutuşabilir bir sıvının varlığının kanıtlanmasıdır ve bu alanda geliştirilen yöntemlerin hızlı, kolay ve etkili olması beklenmektedir. Birçok çalışmada örnek hazırlama basamağında katı faz mikroekstraksiyon (SPME) yöntemi kullanılarak örnekleme süresi, sıcaklık vb. parametrelerin tespit süresi ve ekstraksiyon verimliliği üzerine etkisi incelenmiştir ancak SPME öncesinde uygulanan tuz çözeltisinin geri kazanıma etkisi henüz araştırılmamıştır. Amaç: Bu çalışmada, tutuşabilir bir sıvı olan ve yangın hızlandırıcısı olarak kullanılan benzinin içerisinde bulunan uçucu bileşenlerin SPME yöntemi ile tespit edilmesinde tuz çözeltisinin etkisi araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada, 500 µL benzin eklenmiş 2.5x2.5 cm ebatlarında halı numuneleri hem yakılmadan hem de yakılarak 2, 4, 6 saat ve 30, 45 gün sürelerde laboratuvar ortamında bekletilmiştir. SPME öncesi numunelerin içerisine 0.16 g/mL NaCl çözeltisi eklenmiş ve numuneler Gaz Kromatografisi-Kütle Spektrometresi sistemi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Benzin eklendikten sonra yakılmadan 2, 4 ve 6 saat bekletilmiş ve tuz ile örneklenmiş numunelerin ekstraksiyon verimliliği, tuz eklenmemiş numunelere kıyasla yaklaşık %50 düşüş göstermiştir. Otuz ve 45 gün bekletilen numunelerde ise ekstraksiyon verimliliğinde sırasıyla 3.21 ve 6.88 kat artış meydana gelmiştir. Yandıktan sonra 2, 4 ve 6 saat bekletilen halı numunelerinde tuz çözeltisinin ekstraksiyon verimini 4 kata kadar arttırdığı, 30 ve 45 gün bekletilen örneklerde ise etkilemediği görülmüştür. Sonuç: Tutuşabilir bir sıvı olan ve kasıtlı yangınlarda sıklıkla kullanılan benzinin kalıntı analizinde tuz çözeltisi kullanmanın ekstraksiyon verimliliği üzerine etkisi ilk kez bu çalışmada incelenmiş ve iyileştirici ektileri saptanmıştır. Her yanma ve her yangın olay yeri kendine has özellikler barındırdığından, bu tür kontrollü deneysel araştırmaların farklı içeriğe sahip (pamuk, Akrilamid vb.) matrislerde, farklı sürelerde uygulanarak çeşitlendirilmesi gerektiği düşünülmektedir.

30 April 2026 in Turkish Journal of Forensic Medicine
Verified
Journal Article
Open access
MKMihriban Dilan Kılıç
Mihriban Dilan Kılıç
SSSumeyye Zulal Simsek
Sumeyye Zulal Simsek
MGMerve Kuloğlu Genç
Merve Kuloğlu Genç
SASena Nur Aslan
Sena Nur Aslan
SMSelda Mercan
Selda Mercan
Madde bağımlılığı ve suistimali, günümüzde önemli bir halk sağlığı sorununu teşkil etmekte ve çeşitli meslek gruplarına özgü risk dinamikleriyle karmaşık bir boyut kazanmaktadır. Reçeteli ilaçların terapötik endikasyonların ötesinde giderek daha sık kullanılmaya başlandığı bildirilmektedir. Mesleğe özgü kalıpları ve motivasyonları anlamak, etkili önleme ve politika geliştirme için çok önemlidir. Bu derleme çalışmasında, meslek gruplarına özgü madde istismar eğilimleri ve risk faktörleri de dikkate alınarak, reçeteli ilaç suistimalinde güncel durumun araştırılması amaçlanmıştır. Sistematik derleme şeklinde yapılandırılan bu çalışmada, PubMed veritabanı kullanılarak reçeteli ilaçların suistimali, psikoaktif maddeler ve mesleki risk ile ilgili önceden tanımlanmış anahtar kelimeler (“prescription drug misuse”, “prescription drug abuse”, “occupational risk”, “legal drugs”, “prescription medication”, “workplace drug use” ve “occupational substance abuse”) kullanılarak 2015 ile 2025 yılları arasında yayınlanan çalışmalar taranmıştır. Toplam 411 literatür arasından belirlenen dahil edilme kriterlerine göre 25 çalışma incelenmiş ve ayrıntılı ele alınmıştır. İncelenen çalışmalar, sağlık çalışanları, tıp eğitimi gören öğrenciler, ulaşım sektöründe çalışanlar, güvenlik ile ilgili meslekler ve diğer meslekler şeklinde kategorize edilmiştir. Benzodiazepinler, opioid analjezikler, reçeteli uyarıcılar ve sedatif-hipnotikler en sık suistimal edilen ilaç grupları olarak öne çıkmaktadır. Suistimal sebepleri arasında stres azaltma, yorgunluk ve zaman yönetimi, performans artırma, fiziksel veya psikolojik semptomların kendi kendine tedavisinin yer aldığı tespit edilmiştir. Çalışmaların bazıları, reçeteli ilaçların suistimali ile eşzamanlı alkol veya yasa dışı madde kullanımını da bildirmiştir. Reçeteli ilaç suistimali, araştırılan diğer meslek gruplarına kıyasla sağlık meslek grubunda daha yaygın olarak görülmekte ve suistimal sebepleri mesleki faktörlerden güçlü bir şekilde etkilenmektedir. Bu bulgular, iş gücünde tıbbi olmayan ilaç kullanımıyla ilişkili riskleri azaltmak için hedefe yönelik iş sağlığı müdahalelerinin, reçete izlemenin iyileştirilmesinin ve farkındalığın artırılmasının gerekliliğini vurgulamaktadır.

25 August 2025 in Turkish Journal of Forensic Medicine
Verified
Journal Article
Open access
DADilara Ayvazoğlu
Dilara Ayvazoğlu
MYMurat Yayla
Murat Yayla
MKMihriban Dilan Kılıç
Mihriban Dilan Kılıç
SMSelda Mercan
Selda Mercan
Amaç: Bu çalışmada, av tüfeği ile atışlar gerçekleştirerek el üzerinde atış sonrası atış artığı (ASAA) incelemesi yapılması hedeflenmiş olup, tek kurşunlu saçma fişeği ve çoklu saçma fişeği kullanılarak yapılan farklı atışlarda (tek atış, ardışık çift atış ve ardışık 3 atış) sağ ve sol elin iç ve dış yüzeyinde biriken atış artıklarından Sb, Ba ve Pb için miktar tayini yapılarak saçma türü ile ASAA miktarı arasındaki ilişkinin araştırılması ve ardışık atışların ASAA miktarında oluşturduğu değişikliğin belirlenmesi amaçlandı. Yöntemler: Atışlar, Slug marka tek kurşunlu fişek, içinde Cheddite marka saçmaların bulunduğu 5 numara fişek ve Husan M71 marka otomatik av tüfeği kullanılarak kapalı atış poligonunda yapıldı. Çift el tutuşlu olacak şekilde tek atış, ardışık çift atış ve ardışık üç atış olarak tasarlanan atışların her biri üçer kez tekrar edildi. Sb, Ba ve Pb konsantrasyonları İndüktif Eşleşmiş Plazma-Kütle Spektrometresi ile analiz edildi, veriler istatistiksel olarak değerlendirildi. Bulgular: Çalışmada tüfeğin kovan atma boşluğunun sağ tarafta olması nedeniyle sağ ve sol el iç yüzeyinden toplanan atış artıklarının her iki elin dış kısımlarına göre anlamlı şekilde yüksek olduğu belirlendi. Atış sayısına ve kullanılan fişek türüne bağlı olarak her iki elde tespit edilen atış artığı miktarında anlamlı bir fark gözlemlenmedi. Sonuç: Bu çalışma, otomatik av tüfeği ile gerçekleştirilen atışlarda, farklı fişek türleri ve atış sayılarının çift elin iç ve dış yüzeylerinde bıraktığı atış artığı miktarını inceleyen ilk araştırmadır. El yüzeyinde tespit edilen atış artığı miktarının örnek toplama yüzeyi hakkında bilgi sağlayabileceğini, ancak kullanılan fişek türü hakkında kesin bir ayrım yapmaya olanak tanımadığını göstermektedir.

15 January 2024 in Turkish Journal of Forensic Medicine
Verified
Journal Article
Open access
TÖTuba Karadağ Özdemi̇r
Tuba Karadağ Özdemi̇r
MKMihriban Dilan Kiliç
Mihriban Dilan Kiliç
MYMurat Yayla
Murat Yayla
SMSelda Mercan
Selda Mercan
Ateşli silah atış artıklarının (ASAA) tanımlanması ve belirlenmesi ateşli silahlar ile ilgili kriminal vakaların aydınlatılmasında oldukça önemlidir. Genel olarak Antimon (Sb), Baryum (Ba) ve Kurşun (Pb) ateşli silah ile işlenen suçlarda olayın aydınlatılabilmesi açısından değerli bilgiler sağlamaktadır. Amaç: Bu çalışmada, ülkemizde Makine Kimya Endüstrisi tarafından üretilen 9x19 mm Parabellum tabanca mermileri ile yapılan deneysel atışlar sonrasında, atış sayısına bağlı olarak atışı yapan elde biriken ASAA miktarının tespitinin edilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Atış sonrası elde edilen ASAA'daki Sb, Ba ve Pb konsantrasyonları İndüktif Eşleşmiş Plazma-Kütle Spektrometresi (ICP-MS) sisteminde kullanılarak izlenmiş ve atıcının elinin toplama bölgesi ve sağ ve sol ellerden ASAA miktarı ölçümü incelenmiştir. Atış sayısı ile ASAA parametreleri arasındaki ilişki, ikili gruplar için Student’s t test ile ve çoklu regresyon analizi kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Yapılan atışlar sonrasında toplam 24 swapta, Sb, Ba ve Pb elementleri el bölgelerinin tümünde (tek el sağ ve sol (dış-iç) ve çift el sağ ve sol (dış-iç)) tespit edilmiş ve konsantrasyonları atış sayısının bir fonksiyonu olarak artmıştır (bir, iki ve üç atış). Ayrıca, Sb, Ba ve Pb konsantrasyonları sağ ve sol el arasında da değerlendirilmiş olup, ASAA miktarının sol ele göre sağ elde daha yüksek miktarda bulunduğu gözlemlenmiştir. Atış sayısı ile ASAA parametreleri arasındaki ilişki incelediğinde, t-test sonucu

15 January 2026 in Journal of the Turkish Chemical Society Section A: Chemistry
Verified
Journal Article
Closed access
DMDuygu Nur Mert
Duygu Nur Mert
MGMerve Kuloğlu Genç
Merve Kuloğlu Genç
MKMihriban Dilan Kılıç
Mihriban Dilan Kılıç
TBTuğba Tekin Bülbül
Tuğba Tekin Bülbül
SMSelda Mercan
Selda Mercan
Wastewater-based epidemiology provides an objective and complementary means of monitoring community alcohol consumption by measuring alcohol biomarkers excreted by the population. This approach enables the assessment of temporal and regional trends, offering valuable insights into consumption behavior and its public health implications. In this study, a previously established analytical method based on liquid chromatography-tandem mass spectrometry for the quantification of ethyl sulfate was re-optimized to enhance sensitivity and reduce analysis time, ensuring its effective applicability for routine monitoring. The improved direct injection method was validated and successfully met all analytical performance criteria. It was then applied to wastewater samples collected from a treatment plant across four seasons in 2019, 2020, and 2021 to estimate population-level alcohol consumption. Mean annual consumption ranged between 0.62 and 87.84 L/day/1000 inhabitants. A pronounced decline in estimated alcohol use was observed within the catchment area served by the monitored wastewater treatment plant over the monitoring years, potentially associated with the combined influence of the COVID-19 pandemic and increased alcohol taxation. These findings highlight the value of WBE as a cost-effective, non-invasive, and population-level tool that complements conventional epidemiological and sales data, providing real-time evidence to support alcohol-related public health strategies and policy development.