Hakan Yüceyar

Hakan Yüceyar

Auto-generated profile, based on publicly available information

Hakan Yüceyar

İzmir Medicana International Hastanesi, Gastroenteroloji Bölümü, İzmir

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

9Years (2018-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
24 September 2018 in Molecular Biology Reports
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
SOSeda Orenay-Boyacioglu
Seda Orenay-Boyacioglu
EKElmas Kasap
Elmas Kasap
EGEmre Gerçeker
Emre Gerçeker
HYHakan Yuceyar
Hakan Yuceyar
UDUfuk Demirci
Ufuk Demirci
MKMehmet Korkmaz
Mehmet Korkmaz

15 July 2018 in Turkish Journal of Gastroenterology
Verified
Journal Article
Closed access
FBFahri Bilgiç
Fahri Bilgiç
EGEmre Gerçeker
Emre Gerçeker
SBSeda Örenay Boyacıoğlu
Seda Örenay Boyacıoğlu
EKElmas Kasap
Elmas Kasap
UDUfuk Demirci
Ufuk Demirci
HYHakan Yüceyar
Hakan Yüceyar
Background/Aims: Atrophic gastritis (AG), intestinal metaplasia (IM), and Helicobacter pylori (HP) are the risk factors for the development of gastric cancer (GC). Chromatin remodeling is one of the epigenetic mechanisms involved in the carcinogenesis of GC. The purpose of this study was to investigate the expression profiles of defined chromatin remodeling genes in gastric mucosal samples and their values as gastric carcinogenesis biomarkers. Materials and Methods: In total, 95 patients were included in the study. Patients were divided into 3 groups as: GC group (n=34), AG group (n=36), and control group (n=25). AG group was further divided into subgroups based on the presence of HP and IM in gastric mucosa. Chromatin remodeling gene expressions were analyzed using real-time PCR (RT-PCR) array in all groups. Data were evaluated using the RT-qPCR primer assay data analysis software. Results: EED, CBX3, and MTA1 were more overexpressed, whereas ARID1A, ING5, and CBX7 were more underexpressed in the AG and GC groups compared with the controls. No significant differences were observed between the AG and GC groups concerning the expression of these 6 genes, although the fold change levels of these genes in the GC group were well above than in the AG group. EED, CBX3, and MTA1 were significantly more overexpressed in HP- and IM-positive AG subgroup compared with the HP- or IM-negative AG subgroup. Conclusion: In conclusion, our results provide an evidence of epigenetic alterations in AG. Expressions of EED, CBX3, MTA1, ARID1A, ING5, and CBX7 may be considered as promising markers to be used in GC screening for patients with AG. Cite this article as: Bilgiç F, Gerçeker E, Örenay Boyacıoğlu S, et al. Potential role of chromatin remodeling factor genes in atrophic gastritis/gastric cancer risk. Turk J Gastroenterol 2018; 29: 427-35.

1 January 2022 in Northern Clinics of Istanbul
Verified
Journal Article
Open access
EGEmre Gerçeker
Emre Gerçeker
ABAhmed Ramiz Baykan
Ahmed Ramiz Baykan
SCSerkan Cerrah
Serkan Cerrah
HYHakan Yuceyar
Hakan Yuceyar
OBJECTIVE: At present, there is no reliable indicator for dietary compliance and disease severity in patients with celiac disease (CD). The aim of this study is to evaluate mean platelet volume (MPV) level as a biomarker for detection of disease activation, dietary adherence, and assessment of disease severity. METHODS: Eighty-one patients with CD and 50 healthy subjects were enrolled in this study. The diagnosis of CD was estab-lished by both positive antibodies against endomysium or gliadin and histopathological criteria (lymphocytic infiltration and total villous atrophy in duodenal biopsies). RESULTS: MPV was observed to be significantly higher among CD patients when compared to healthy controls (8.14 +/- 0.26 fL vs. 7.82 +/- 0.29 fL and p=0.001). Overall dietary adherence rate was 72.8% (58/81 CD patients). After induction of a gluten-free diet, the MPV was significantly lower in the dietary adherent group than non-adherent patients (7.86 +/- 0.17 fL vs. 8.07 +/- 0.30 fL and p=0.001). The increase of MPV was correlated with Marsh classification (Marsh 3 active CD vs. Marsh 2 active CD vs. Marsh 1 active CD; 8.32 +/- 0.27 fL vs. 8.12 +/- 0.19 fL vs. 7.98 +/- 0.19 fL; p=0.004 and p=0.009). CONCLUSION: Based on these data, we believe that increased MPV can provide additional benefit to screening in patients with CD. It can indicate the activation of the disease and adherence to the diet.

29 December 2022 in Akademik Gastroenteroloji Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EGEmre Gerçeker
Emre Gerçeker
SCSerkan Cerrah
Serkan Cerrah
ABAhmed Ramiz Baykan
Ahmed Ramiz Baykan
HYHakan Yüceyar
Hakan Yüceyar
Giriş ve Amaç: Akut pankreatit, endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografinin en yaygın komplikasyonudur. Dikkate değer morbidite ve mortalite oranlarına sahiptir. Bu çalışmanın amacı, tek başına lokal epinefrin uygulamasının endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi sonrası pankreatit sıklığını ve şiddetini azaltmadaki etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi yapılan 979 hastanın verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Yaş, cinsiyet, endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi endikasyonları, tekniği, endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi sonrası pankreatit riskini artıran durumlar, endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi sonrası pankreatit varlığı ve şiddeti, serum amilaz, lökosit ve C-reaktif protein seviyeleri (öncesi ve sonrası) kaydedildi. Veriler sadece lokal epinefrin profilaksisi alan 473 hasta ve almayan 506 hasta olmak üzere iki grup arasında karşılaştırıldı. Bulgular: Tüm hastalar arasında endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi sonrası pankreatit oranı %6.8, yüksek riskli hasta grubunda ise %13.6 olarak saptandı. Lokal epinefrin profilaksisi alan grupta, almayan gruba göre endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi sonrası pankreatit daha az görüldü (%9.1’e karşı %4.4; p = 0.004). Epinefrin grubunda endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi sonrası amilaz, lökosit ve C-reaktif protein düzeyleri epinefrin almayan gruba göre anlamlı olarak düşük saptandı (p = 0.001, p = 0.004, p = 0.001). Epinefrin grubunda daha az sıklıkla şiddetli ve orta derecede şiddetli pankreatit görüldü (p = 0.003). Yüksek riskli hasta grubunda lokal epinefrin irrigasyonunun endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi sonrası pankreatit oranını düşürdüğü gözlendi (%18.9’a karşı %7.9; p = 0.002). Sonuç: Majör papillaya direkt püskürtme yöntemi ile epinefrin irrigasyonu endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi sonrası pankreatitin önlenmesinde uygulaması kolay, güvenli ve ümit verici bir yöntemdir. Etkinliğini araştırmak için geniş popülasyonlarla daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.

31 March 2021 in Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
ABAhmed Ramiz Baykan
Ahmed Ramiz Baykan
TBTahir Buran
Tahir Buran
EGEmre Gerçeker
Emre Gerçeker
HYHakan Yüceyar
Hakan Yüceyar
STSerdar Tarhan
Serdar Tarhan
GPGökhan Peki̇ndi̇l
Gökhan Peki̇ndi̇l
Amaç: Manyetik rezonans kolanjiopankreatografinin tanıya yönelik etkinliğini tanıda altın standart olarak kabul edilen endoskopik retrograd kolanjiopankreatografi ile kıyaslayarak değerlendirmeyi planladık. Gereç ve yöntem: Celal Bayar Üniversite hastanesi gastroenteroloji kliniğine 2012-2014 yılları arasında başvurup, Manyetik rezonans kolanjiopankreatografi ve sonrasında endoskopik retrograd kolanjiopankreatografi yapılan hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi Bulgular: Çalışmaya 53 erkek, 57 kadın toplam 110 hasta dâhil edildi. Hastaların ortalama yaşı 63,56±16,897 olarak saptandı. Endoskopik retrograd kolanjiopankreatografi altın standart olarak alındığında ve kanülasyon sağlanamayan hastalar çıkarıldığında koledokolitizis için manyetik rezonans kolanjiopankreatografinin sensitivitesi (%66,6), spesifitesi (%82,8) olarak saptandı. Manyetik rezonans kolanjiopankreatografinin pozitif prediktif değeri (%86,9), negatif prediktif değeri (%59,1) olarak saptandı. 5 mm ve büyük taşlar dikkate alındığında, manyetik rezonans kolanjiopankreatografinin duyarlılığının %91,9’ a çıktığı görüldü. Hepatobiliyer malignitelerde, manyetik rezonans kolanjiopankreatografinin sensitivitesi (%69,56), spesifitesi (%100) olarak saptandı. Manyetik rezonans kolanjiopankreatografinin hepatobiliyer maligniteler için pozitif prediktif değeri (%100), negatif prediktif değeri (%91,13) olarak saptandı. Sonuç: Hepatobiliyer hastalıkların tanısını koymada göstermiş olduğu yüksek sensitivite ve spesifite değerleri nedeni ile manyetik rezonans kolanjiopankreatografi, günümüzde tanı alanında endoskopik retrograd kolanjiopankreatografinin yerini büyük ölçüde almıştır. Teknolojinin gelişmesi ile birlikte daha iyi görüntü kalitesi sonucu tanı alanında bu etkinliğinin daha çok büyümesi beklenmektedir