15 September 2018 in Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
İletişim doyumu kavramı, iletişim ile memnuniyet arasındaki ilişki üzerine yapılan çok çeşitli araştırmalar sonucunda ortaya çıkmış bir kavram olup; artması çalışanların örgütsel düzeyde pozitif tutum sergilemesine katkıda bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, iletişim doyumunun pozitif ses çıkartma davranışını pozitif yönde etkileyip etkilemediğini belirlemek ve bununla birlikte pozitif örgütsel davranış literatürüne katkı sağlamaktır. Bu çalışma tanımlayıcı bir araştırma olup anket tekniği kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışanların iletişim doyum düzeylerini tespit etmek amacıyla Downs ve Hazen’in geliştirdiği ”İletişim Doyumu Ölçeği” ve pozitif ses çıkartma düzeylerini belirlemek amacıyla, Maynes ve Podsakoff ’un geliştirdiği ve Çankır tarafından Türkçe uyarlaması yapılan “Pozitif Ses Çıkartma Ölçeği” kullanılmıştır. Uygulanan anketler sonucunda elde edilen veriler SPSS ile analiz edilmiştir. Pozitif ses çıkartma davranışının öncülü olarak nitelendirdiğimiz iletişim doyumu ile yapılan regresyon analizi sonucunda iletişim doyumunun, katılımcıların pozitif ses çıkartma davranışındaki %79’luk değişimi açıkladığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, yoğun ve karmaşık bir örgüt yapısına sahip hastanelerde, örgütün çalışanlardan yüksek düzeyde fayda sağlamasının bir yolu olarak düşünülen pozitif ses çıkartma davranışının, bir örgüt kültürü haline getirilmesinin öncülü olarak; olumlu iletişim ikliminin yaratılması önerilmektedir.
30 November 2020 in Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
Ahilik, XIII. yüzyılda Anadolu'da ortaya çıkmış ve yüzyıllarca varlığını sürdürmüş olan kültürel, eğitsel, dini, idari, askeri ve ekonomik bir teşkilattır. Ahilik teşkilatının ekonomik anlamda mesleki birliktelikler olarak teşkilatlandığı görülmektedir. Kümelenmeler ise birbiriyle bağlantılı olan işletmeler ve kurumların belirli yerlerde coğrafi olarak yoğunlaşmalarıdır. Bu yoğunlaşmalar, genellikle hammaddenin yoğun, pazarın büyük veya talebin çok olduğu durumlarda oluşmaktadır. Sayılan bu özellikler, ahilik teşkilatı meslek birliklerinin şehirlerdeki oluşumlarında da rol oynamaktadır. Ahilik teşkilatının mesleki birlikler olarak teşkilatlanmış olmakla, günümüz kümelenmeleriyle benzerlik gösterdiği düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı, bu benzerliği araştırmak, ahilik teşkilatının bir kümelenme örneği olarak nitelenmesinin mümkün olup olmadığını teorik çerçevede tespit etmeye çalışmaktır. Bu amaçla çalışmada, nitel veri toplama yöntemlerinden yazılı doküman incelemesinden faydalanılarak veriler toplanmıştır. Kümelenme kavramı özellikleri ele alınmış, bu kapsamda daha önceki toplumlarda oluşmuş olan ve kümelenme özellikleri gösteren ahilik teşkilatı incelenmiş, benzerlikler tespit edilmiş ve aynı zamanda günümüz toplumlarının oluşturmuş olduğu kümelenmelerle karşılaştırılmıştır. Çalışma boyunca devam eden karşılaştırmalı analizler neticesinde, ahilik teşkilatının, kümelenme özelliklerini taşıdığı ve bölgesel bir kümelenme modeli olarak ele alınabileceği belirtilmiştir.