This paper presents the results of a survey conducted among people walking the pilgrimage route to the shrine of St James in Santiago de Compostela. The aim of the research was to investigate how a pilgrimage on the Camino de Santiago among a married couple or family affects marital or familial relationships, whether walking the trail to Compostela together influences the behaviour of family members towards each other and whether it forms positive attitudes and behaviour. The empirical basis of the study is the results of a survey among respondents who made the Camino de Santiago pilgrimage, as well as in-depth interviews conducted with 24 spouses of pilgrims along the Way of St James. The study revealed that doing the pilgrimage as a married couple or family had a positive impact on intra-family relationships. According to the interviewees, going on the pilgrimage together helped to strengthen marital bonds and trust, improve communication and mutual connection, show care and affection and improve contact with children.
This paper will show the dynamics of change in the celebration of the parish patron’s day at the turn of several decades (before and after the Second Vatican Council) at a Marian shrine in Poland and the cult of Cross from Monjardin in Spain. It will refer to various forms of ritual which are manifestations of popular piety: cultural expressions, services, prayers and songs which form part of the veneration of Our Lady of Sorrows, Chełmno and the Cross in Villamayor de Monjardin. The article will also examine the different ways in which these feasts were celebrated during the period and the impact they had on the religious life of pilgrims. The study will be based on written sources: memories, diaries, newspaper clippings, and historical studies which are instrumental in demonstrating the transformation of how the parish patron’s day was celebrated over time.
Niniejszy artykuł stanowi drugą część szerszego opracowania, które zostało opublikowane we wcześniejszym numerze periodyku „Teologia i Człowiek”, w którym scharakteryzowano wyznaczniki dojrzałej osobowości. Są nimi na przykład: realistyczne spostrzeganie rzeczywistości, umiejętność rozwiązywania problemów, nawiązywanie i utrzymywanie bliskich relacji z ludźmi, posiadanie dojrzałej emocjonalności, samorealizacja i samowychowanie, posiadanie zwartego światopoglądu, hierarchii wartości i przekonań religijnych. Niniejszy artykuł jest częścią swoistego dyptyku, opisując znaczenie posiadania dojrzałej osobowość u osób przygotowujących się do małżeństwa. Ukazane zostaną również negatywne konsekwencje mające wpływ na relacje małżeńskie, wynikające z posiadania niedojrzałej osobowości. Druga część opracowania zawiera postulaty pastoralne, mające na celu wyznaczenie przedsięwzięć duszpasterskich przyczyniających się do konstytuowania dojrzałej osobowości u kandydatów do małżeństwa. Szczególny akcent został położony na pomoc pedagogiczną rodzicom w wychowywaniu dojrzałej osobowości u dzieci, reorganizację katechez przedmałżeńskich, programu katechizacji, współpracy z ośrodkami oświaty, organami władzy państwowej i samorządowej. Przez wychowywanie i kształtowanie u młodych dojrzałej osobowości stwarza się im realną szansę budowania trwałych małżeństw, przeciwdziałając w ten sposób panującej współcześnie mentalności rozwodowej.
1 January 2019 in Cauriensia. Revista anual de ciencias eclesiásticas
The evolution of modern marriage: From community to individualization. Theological reflection / La evolución del matrimonio moderno: de la comunidad a la individualización. Una reflexión teológica
Niniejsze opracowanie jest raportem z badań ankietowych mających na celu zgłębienie funkcjonowania polskich rodzin w czasie pandemii COVID-19 wywołanej przez koronawirusa SARS-CoV-2. Głównym zamierzeniem było dowiedzenie się, w jaki sposób rodziny poradziły sobie z nowymi wyzwaniami i zaadaptowały się do nieznanych dotąd warunków życiowych. Badania objęły populację dwustu osób i dotyczyły trzech obszarów: funkcjonowania dorosłych, funkcjonowania dzieci w ocenie rodziców oraz funkcjonowania relacji małżeńsko-rodzinnych. Uzyskane wyniki wykazały, że pomimo licznych trudności związanych z reorganizacją życia domowego, jak i osobistych problemów, sytuacja pandemiczna w przebadanej populacji, w większości przypadków, nie zaszkodziła relacjom rodzinnym. Co więcej, to właśnie pandemia spowodowała, że w tym czasie, w licznych rodzinach relacje między jej członkami się wzmocniły, wywołując pozytywne skutki.