Cem Ömer Egesel

Cem Ömer Egesel

Auto-generated profile, based on publicly available information

Cem Ömer Egesel

ÇANAKKALE ONSEKİZ MART ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

16Years (2011-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
1 January 2011 in TURKISH JOURNAL OF AGRICULTURE AND FORESTRY
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
HTHakan Turhan
Hakan Turhan
MGMuhammet Kemal Gül
Muhammet Kemal Gül
CECem Ömer Egesel
Cem Ömer Egesel
FKFatih Kahrıman
Fatih Kahrıman
Sowing time is an important factor affecting crop yield and quality, especially in arid and semi-arid regions. The aim of this research was to investigate the effects of sowing time on the growth, yield, and quality of rapeseed genotypes and to determine genotype × sowing time interactions for grain yield and its related traits. The study was carried out using 8 winter rapeseed genotypes (H604049, H604038, H604041, Viking, Elan, Titan, Lorenz, and Trabant) and 4 sowing times (10 October, 20 October, 30 October and 10 November) during the 2005-2006 and 2006-2007 growing seasons. An NIRS system was used to determine oil, protein, glucosinolate and sinapic acid esters. Fatty acid analyses were done by the capillary gas chromatography method. Significant differences were found between sowing times for most of the traits measured. The lowest average seed yield (1027.40 kg ha^{-1}) was obtained from the latest sowing time, whereas the highest average seed yield (2437.50 kg ha^{-1}) was obtained from the earliest sowing time. The genotype H604038 produced the highest seed yield (1988.4 kg ha^{-1}), and it was followed by Trabant (1980.8 kg ha^{-1}) and Titan (1963.8 kg ha^{-1}). The highest oil content, at 42.0%, was obtained from genotype Lorenz at the first sowing time and from genotype Trabant at the second sowing time. No interaction was found between genotype and sowing time for oil content, but significant interactions were found for seed yield and glucosinolates. Seed yield significantly decreased as sowing time was delayed. The effects of sowing time on fatty acid composition were also significant. As a result, it was found that sowing time is an important factor for seed yield and quality in rapeseed.

24 December 2019 in ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
GÇGıyasettin Çiçek
Gıyasettin Çiçek
SSSarp Korkut Sümer
Sarp Korkut Sümer
CECem Ömer Egesel
Cem Ömer Egesel
SSSait Muharrem Say
Sait Muharrem Say
Bu çalışmada, şeftali ağaçlarında periyodik olarak gerçekleştirilen budama faaliyetleri sonucu oluşan artıkların kütle miktarları dikkate alınarak, budama artık katsayılarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çanakkale ilinde yetiştirilen 5-10 yaş aralığında 3 farklı şeftali çeşidi için yürütülen çalışmada, budama artık katsayıları belirlenmiş ve katsayılar kullanılarak, Çanakkale ili ve Türkiye geneli için şeftali yetiştiriciliği kaynaklı budama artık ve enerji potansiyeli hesaplanmıştır. Üç çeşide ait ağaç başına düşen budama artık miktarı yüksek oranda yakın değerlerde bulunmuştur. Ancak birim alana düşen budama artık miktarlarının sıra üzeri ve arası mesafelerdeki farklılıklar nedeniyle tüm çeşit ve bölgelere uygulanabilir olmadığı saptanmıştır. Üç çeşidi temsil eden 7.08 kg ağaç-1.yıl-1 ortalama değerin, Türkiye şeftali üretimi budama artıkları belirleme katsayısı olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır. Söz konusu artıkların enerjiye dönüştürülebilme olanakları araştırıldığında, çeşitli araştırmacılar tarafından ortaya konulan saptamalar ve yaklaşımlar dikkate alınarak, artıkların %70 oranında kullanılabilir olduğu kabul edilmiştir. Elde edilen sonuçlar dikkate alınarak, biyokütleye konu olan söz konusu artıkların değerlendirilme olanakları araştırılmıştır.

30 April 2021 in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
GÇGıyasettin Çi̇çek
Gıyasettin Çi̇çek
SSSarp Korkut Sümer
Sarp Korkut Sümer
CECem Ömer Egesel
Cem Ömer Egesel
SSSait Muharrem Say
Sait Muharrem Say
AAArda Aydin
Arda Aydin
Tr en Zeytin bahçelerinde budama işlemleri sonucu her yıl büyük miktarlarda biyokütle materyali ortaya çıkmaktadır. Bu araştırmada, Türkiye’de Güney Marmara Kalkınma Bölgesi kapsamında yetiştirilen zeytin çeşitlerinde, budama artık katsayılarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada çeşitlere yönelik budama kütle miktarları dikkate alınarak belirlenen katsayılar ile bölgenin zeytin tarımı kaynaklı budama artık ve enerji potansiyeli de belirlenmiştir. Biyokütleye konu olan söz konusu artıkların değerlendirilme olanakları araştırılmış, araştırma sonucunda elde edilen katsayılar farklı ülkelerde ve bölgelerde elde edilen değerlerle karşılaştırılmıştır. Araştırmada Güney Marmara Bölgesi’nde yaygın olarak yetiştirilen Ayvalık, Gemlik ve Domat zeytin çeşitlerinde, gençlik devresinde (0-25 yıl), verim devresinde (25-50 yıl) ve yaşlılık devresinde (50 yıl üstü) olan bahçelerde tesadüf parselleri deneme desenine göre belirlenmiş 5’er ağaçta budama yapılmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda ağaç başına budama katsayısı 33.62 kg ağaç-1yıl-1, alan bazlı budama katsayısı 5668.63 kg ha-1yıl-1 bulunmuştur. Bu değerden yararlanarak zeytinliklerin birim alanının 50711,18 MJ ha-1yıl-1, Güney Marmara Bölgesi’nin ise 5,16 PJ budama artığı kaynaklı enerji potansiyeline sahip olduğu belirlenmiştir. As a result of pruning operations in olive orchards, large amounts of biomass material are produced every year. In this study, it is aimed to determine pruning residual coefficients in olive varieties grown in Southern Marmara Region of Turkey. Amount of pruning residuals and its energy potential due to olive cultivation of the region was determined with these coefficients. The coefficients were compared with the values obtained in different countries. Possible uses of the residual biomass were also investigated. The study material consisted of young (0-25 years), full-yield (25-50 years) and old (over 50 years) trees of Ayvalık, Gemlik and Domat, widely grown olive varieties in the South Marmara Region. The experiment used a randomized plot design sampling 5 trees for each age and variety. The average coefficients of determination for pruning residues were calculated as 33.62 kg tree-1year-1 and 5668,63 kg ha-1year-1. Energy potential from pruning residues were determined to be 5,16 PJ for Southern Marmara Development Region.

28 June 2021 in ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
ŞAŞule Akbulut
Şule Akbulut
FKFatih Kahrıman
Fatih Kahrıman
CECem Ömer Egesel
Cem Ömer Egesel
Mısır (Zea mays) insan ve hayvan beslenmesinin yanı sıra endüstrinin çok farklı kollarında da geniş bir kullanım alanına sahip önemli bir tahıl türüdür. Mısır tanesinin kimyasal bileşiminin bir kısmını oluşturan protein mikarı çevresel ve genetik faktörler sonucu değişmekle birlikte ıslah çalışmaları yardımıyla ihtiyaca yönelik olarak modifikasyona tabi tutulabilir. Yerel popülasyonların protein miktarı ve protein fraksiyonları bakımından genetik çeşitliliğinin ve tanelerindeki kimyasal bileşimin değişkenliğinin saptanması oldukça önemlidir. Bu çalışmada yerel mısır popülasyonlarına ait 120 genotipte tanedeki protein fraksiyonlarının miktarları belirlenmiştir. Ayrıca, seçilen 30 genotipin SDS-PAGE analiziyle protein fraksiyonları moleküler ağırlıklarına göre tespit edilmiş ve kümeleme yöntemiyle istatistiksel olarak aralarındaki ilişkileri ortaya koyan bir dendrogram elde edilmiştir. SDS-PAGE analizi sonucu oluşan bantlar, albumin-globulin için 5-83 kDa arasında, glutelin için 9-71 kDa arasında, zein için 4-72 kDa arasında bulunmuştur. Protein fraksiyonları için kümeleme analizi ile oluşturulan akrabalık ağaçlarında genotipler ikişer ana grupta toplanmıştır. Kümeleme analizinde albumin-globulin için oluşturulan dendrogramda birbirine en benzer genotipler TR50515 ve TR38232 olurken, hem zein hem de glutelin fraksiyonlarına ait dendrogramlarda aynı iki genotip (TR38451 ve TR44385) yüksek bir benzerlik göstermiştir . Elde edilen veriler sonucu yerel mısır popülasyonlarının oldukça geniş bir varyasyona sahip olduğu ortaya koyulmuş ve farklı protein kalite özelliklerine sahip çeşitlerin geliştirilmesi için yürütülecek ıslah çalışmalarında kullanılabilecek genotipler tespit edilmiştir.

30 May 2024 in ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
FKFatih Kahrıman
Fatih Kahrıman
USUmut Songur
Umut Songur
EYEzgi Alaca Yıldırım
Ezgi Alaca Yıldırım
CECem Ömer Egesel
Cem Ömer Egesel
DNA izolasyonu, moleküler analizler için temel adımlardan biridir. Bu adımda elde edilen DNA'nın miktarı ve saflığı, moleküler analiz içeren çalışmalarda önemlidir. Mısır genetik çalışmalarından elde edilen sonuçlar, tohumun endosperm kısmından alınan doku örnekleri üzerinde moleküler analizler yapılabileceğini ve güvenilir sonuçlar alınabileceğini ortaya koymuştur. Ancak, açıkta tozlanma nedeniyle yüksek oranda genetik çeşitlilik gösteren mısır popülasyonları için tohum örneklemesinin sayısı ve yöntemi konusunda hala farklı öneriler bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı i) tohum dokusu örneklerinden izole edilen DNA miktarını ve kalitesini örnek sayısına bağlı olarak karşılaştırmak ve ii) örneklenen tohumlardaki canlılık durumunu belirlemektir. Çalışmada 11 yerel mısır genotipi ve 2 standart hat (B73 ve Mo17) tohum materyali olarak kullanmıştır. Genotiplere ait 30’ar adet tohum örneğinin endosperm kısmından ayrı ayrı kesilerek alınan (çipleme) parçalar ile tekli, 10’lu, 20’li ve 30’lu olmak üzere 4 alt örnek grubu oluşturulmuştur. Bu örnekler üzerinde CTAB metodu kullanılarak DNA izolasyonu yapılmıştır. Örneklerin DNA içeriği ve saflıkları Nano-Drop cihazı kullanılarak belirlenmiştir. Araştırma bulgularına göre, örneklerin DNA miktarları 2,2 ng ile 1243 ng arasında değişmiştir. Saflık değerleri ise 1,41 ile 2,03 arasında (A260/A280) değişmiştir. Tek tohum örneklerinden elde edilen DNA saflığı diğer gruplardan daha düşük olmasına rağmen, bir araya getirilmiş örneklerde DNA saflığı benzerlik göstermiştir. Örneklenen tohumların çimlenme oranları %55 ile %100 arasında değişmiştir. Bu örnekleme yönteminin küçük tohumlu popülasyonlarda risk taşıyabileceği belirlenmiştir. Çalışmadan elde edilen DNA örnekleri, SSR primerleri kullanılarak genetik benzerlik analizlerine tabi tutulacak ve elde edilen sonuçlar bu alanda çalışan araştırmacılarla paylaşılacaktır.

30 May 2019 in Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
CECem Egesel
Cem Egesel
OOOğuz Ordu
Oğuz Ordu
Mısır tanesinde bulunan karotenoidlerin insan sağlığı üzerine olan etkileri birçok çalışma ile ortaya konulmuştur. Yağda çözülebilen bileşikler olan karotenoidlerin mısır tohumundaki miktarının tespiti için farklı yöntemlerden faydalanılmaktadır. Yöntemler arasında farklılık oluşturan en önemli etkenin ekstraksiyon prosedürü olduğu düşünülmektedir. Bu çalışma üç farklı yağ ekstraksiyon yönteminin mısırda karotenoid içeriğini tespit etmeye yönelik yapılan analiz sonuçlarına etkisini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada bitkisel materyal olarak 150 farklı mısır genotipi değerlendirmeye alınmıştır. Ekstraksiyon yöntemi olarak Soxhlet (sıcak ekstraksiyon), soğuk (solvent) ekstraksiyon ve doğrudan ekstraksiyon yöntemleri kullanılmıştır. Bu yöntemler ile elde edilen yağların karotenoid içeriği tespiti UV-Spektrofotometre cihazı ile 450 nm dalga boyunda gerçekleştirilmiştir. Yöntemlere ait ortalamalar Kruskal-Wallis testi ile kıyaslanmış ve analiz sonuçları arasındaki ilişkiler basit doğrusal regresyon analizi ile incelenmiştir. Soxhlet ekstraksiyonu ile elde edilen yağlar karotenoid içerikleri bakımından diğer yöntemlerden daha yüksek değerler vermiştir. Regresyon analizi sonuçlarına göre yağ oranı için Soxhlet ekstraksiyonu ve soğuk ekstraksiyon ile elde edilen sonuçlar arasında doğrusal ve yüksek önemli bir ilişki olduğu gözlemlenmiştir. Karotenoid içeriği bakımından karşılaştırılan bu üç yöntem arasındaki regresyon katsayılarının oldukça düşük çıktığı gözlemlenmiştir. Bu bulgular farklı ekstraksiyon yöntemleri ile elde edilen yağlar üzerinden yapılan analizler sonucu bulunan değerlerin karotenoid içeriği tahminlerinde birbirleri yerine kullanılmasının doğru olmadığını göstermektedir.