Bu çalışmada, iş-yaşam dengesinin çalışanların yaşam doyumuna etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Anket tekniğinin kullanıldığı çalışma, Antalya’nın Manavgat ilçesinde bulunan 5 yıldızlı otel işletmelerindeki 307 çalışan üzerinde uygulanmıştır. Hayman’ın (2005) İş-Yaşam Dengesi Ölçeği ve Diener vd.’nin (1985) Yaşam Doyumu Ölçeğinden elde edilen verilerin analizinde güvenirlik, faktör ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Analizler sonucunda, iş-yaşam dengesi ölçeğinin alt boyutu olan iş-yaşam gelişimi ile yaşam doyumu arasında pozitif bir ilişki tespit edilirken, diğer boyutlarda anlamlı ilişkiler saptanamamıştır. Ayrıca, iş-yaşam dengesi alt boyutlarından iş-yaşam gelişiminin yaşam doyumunu pozitif yönde etkilediği de görülmüştür. Literatürde turizm çalışanlarının iş-yaşam dengesi ve yaşam doyumunu birlikte ele alan sınırlı sayıda çalışmaya rastlanmış olması, bu araştırmaya özgünlük katmaktadır.
3 April 2017 in Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi
Bu araştırma, lisans düzeyinde turizm eğitimi alan öğrencilerin umutsuzluk, yılmazlık durumları ve sektörel tutumlarının kariyer seçimlerine etkilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda konuyla ilgili literatür araştırması yapılarak çalışmanın teorik bölümü hazırlanmıştır. Turizm eğitimi alan öğrencilerin yılmazlık durumlarının kariyer seçimlerine etkisinin tespitine yönelik yapılan analizlerde yılmazlık faktörleri ile negatif yönlü ilişkiler olduğu tespit edilmiştir. Turizm eğitimi alan öğrencilerin kariyer seçimi ile umutsuzluk ölçeği faktörleri arasında, motivasyon kaybı ile kariyer seçimi arasında herhangi bir ilişki bulunmamışken gelecekle ilgili beklentiler ve umut ile ters yönlü ilişki olduğu tespit edilmiştir.
This study investigated tourism students’ levels of happiness and their associations with demographics. A questionnaire was administered to 302 tourism students in Turkey. Data were collected using the Oxford Happiness Questionnaire-Short Form (OHQ-SF) and personal information form. The students’ happiness was moderate. The reliability of the OHQ-SF was found to be sufficient. Through factor analysis, one dimension was obtained from the happiness scale. Gender, status of those participating in sports, and its weekly frequency were significantly related to happiness. However, class, department, working status, social media usage, number of siblings, spending status, whether their parents were alive, and were together or separated were not significantly related to happiness.