Amaç: Araştırma genç erişkinlerde çocukluk çağı travmaları, yalnızlık ve öfke ifade tarzları arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma modeli betimsel ve ilişkisel tiptir. Çalışma grubunu Haliç Üniversitesi’nde 2019-2020 Eğitim-öğretim döneminde öğrenim görmekte olan, araştırmaya gönüllü olarak katılan 370 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Öfke İfade Tarzı Ölçeği veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada genç erişkinlerin %64,9’unun kadın, %72,4’ünün 20 yaş, %24,9’unun aile içinde kayıp yaşadığı ve %84.9’unun bebeklik/çocukluk dönemi bakımını ailesinin üstlendiği belirlenmiştir. Genç erişkinlerin çocukluk çağı travma toplam puanı (x ̅=40.65; ss=11.42), öfke ifade tarzı toplam puanı (x ̅=76,29; ss=14,77) ve yalnızlık puanı (x ̅=35.89; ss=9.43) olarak tespit edilmiştir. Sonuç: Araştırma sonucunda, genç erişkinlerin çocukluk çağı travmalarının yalnızlık ve öfke ifade tarzları arasında pozitif yönde anlamlı düzeyde ilişki saptanmıştır. Artan çocukluk çağı travmaları ve öfke dışa vurumu olarak saldırganlık içeren davranışlar bu konuyla ilgili olan araştırmaların arttırılmasının önemini göstermektedir. Araştırmanın sonuçları psikoloji bilimine katkı sağlayacak ve ileride yapılacak benzer çalışmalara yol gösterici olacağı düşünülmektedir.
Tinnitus is described as the perceived sound without any external stimulus and is a common problem, but its mechanism is not fully understood. This study aimed to evaluate childhood traumas and dissociative experiences, which may be predisposing factors in patients with tinnitus. The study included 90 voluntary patients (45 patients with tinnitus and 45 in the control group) aged older than 18 years who applied to the otorhinolaryngology clinic between November 2018 and February 2019 and were diagnosed with subjective tinnitus. A personal information form together with childhood trauma, hospital anxiety and depression, and dissociative experiences scales were used to assess the patients. Of all participants, 55.60% were males, 28.90% were 20-30 years old, 71.10% were married, 40% were primary school graduates, and 68.90% were employed. In addition, 77.78% of patients did not visit a psychiatrist and 75.56% did not have any chronic diseases. The mean total score of Childhood Trauma Scale for the tinnitus group was 54.37±10.17, the mean total score of The Hospital Anxiety and Depression Scale for the tinnitus group in the depression subscale was 12.22±5.41 and in the anxiety subscale was 10.54±3.5, and Dissociative Experiences was 13.48±4.68. A positive significant relationship was found between the childhood traumas of the tinnitus cases in their depressive symptoms, and dissociative experiences (p<0.05). The study results found a positive relationship between the childhood traumas and dissociative experiences of tinnitus cases, which can be considered as predisposing factors in patients with tinnitus who should also be investigated for childhood trauma, and the treatment approach should be multidisciplinary.
Çalışmada erken dönem uyumsuz şemaların ve sorun çözme becerilerinin evlilik doyumu ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda gönüllü 368 evli bireye Sosyo-demografik Form, Young Şema Kısa Form-3, Evlilikte Sorun Çözme, Evlilik Yaşamı ölçekleri uygulanmıştır. Katılımcıların %51.9’unu kadın, %41.8’i 31-40 yaş, %80.4’ü çalışmakta olduğu ve %39.9’unun evlilik süresi 1-5 yıl arasında değişmektedir. Katılımcıların %54.9’u çocuk sahibidir. Sorun çözme becerileri ile evlilik doyumu ile arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Evlilik doyumu ile erken dönem uyumsuz şemalara ait alt boyutlar ve toplam puan arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Sorun çözme becerileri ile erken dönem uyumsuz şemalara ait toplam puan ve erken dönem uyumsuz şemalara ait alt boyutlar arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Erken dönem uyumsuz şemalara ait duygusal yoksunluk, sosyal izolasyon/güvensizlik ve tehditler karşısında dayanıksızlık şemalarının evlilik doyumu arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Erken dönem uyumsuz şemalar ve sorun çözme becerilerinin evlilik doyumu üzerinde etkili olduğu tespit edilmiştir. Çalışmanın, evlilik doyumu ile ilgili yapılacak gelecekteki araştırmalara katkı sağlaması hedeflenmektedir.
Bu çalışmanın amacı yetişkin bireylerde COVID-19 korkusu ve sağlık anksiyetesinin duygusal yeme davranışı üzerine etkisinin incelenmesidir. Araştırma 803 gönüllü katılımcıdan oluşmaktadır. Veri toplama araçları olarak Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Koronavirüs Bilgi Formu, Koronavirüs 19 Fobisi Ölçeği, Sağlık Anksiyetesi Ölçeği ve Türkçe Duygusal Yeme Ölçeği kullanılmıştır. Katılımcıların koronavirüs 19 korkusu ve duygusal yeme davranışı puanlarının cinsiyet, medeni durum, kendini kilolu olarak görme durumu, pandemi sürecinde evde yemek yeme davranışı artma durumu ve koronavirüs ile ilgili bilgileri takip etme sıklıklarına göre, sağlık anksiyetesi puanlarının cinsiyet, yaş, pandemi sürecinde evde yemek yeme davranışı artma durumu, psikiyatrik rahatsızlık durumu ve kronik hastalık durumlarına göre istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu bulunmuştur. Yetişkinlerin koronavirüs 19 korkusu puanları ile sağlık anksiyetesi puanları arasında, duygusal yeme davranışı puanları ile sağlık anksiyetesi puanları arasında ve koronavirüs 19 korkusu puanları ile duygusal yeme davranışı puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur. Koronavirüs 19 korkusu ve sağlık anksiyetesi’nin tüm alt boyut ve toplam puanlarının duygusal yeme davranışı puanları üzerinde istatistiksel olarak etkisinin olduğu bulunmuştur.
Bu araştırmada erken dönem uyumsuz şemalar ile depresif belirti ve öz-duyarlık arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışmada Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Young Şema Ölçeği Kısa Form-3, Beck Depresyon Ölçeği ve Öz-duyarlık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmaya katılan 365 üniversite öğrencisinin %69.9’unun kadın ve %66’sının 1. sınıf olduğu tespit edilmiştir. Erken dönem uyumsuz şemalara ait toplam puan ve duygusal yoksunluk, başarısızlık, karamsarlık, sosyal izolasyon/güvensizlik, duyguları bastırma, onay arayıcılık, iç içe geçme/bağımlılık, ayrıcalıklık/yetersiz özdenetim, kendini feda, terk edilme, kusurluluk, cezalandırılma ve tehditler karşısında dayanıksızlık alt boyutları ile depresif belirtiler arasında pozitif yönde istatiksel anlamda ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca erken dönem uyumsuz şemaların toplam puanı ile öz-duyarlık toplam puanı, öz-sevecenlik, öz-yargılama, paylaşımların bilincinde olma, izolasyon, bilinçlilik ve aşırı özdeşleşme alt boyutları arasında anlamlı düzeyde ve negatif yönde ilişki tespit edilmiştir.
Objective: This study aimed to examine the relationships among health perception, Health Belief Model-Based Smoking Cessation constructs, nicotine dependence, and intention to quit smoking among deaf and hard-of-hearing young adults, and to determine the predictive contribution of these variables to intention to quit smoking.Method: This cross-sectional correlational study included 680 deaf and hard-of-hearing young adults aged 18-25 years. Data were collected using the Fagerström Test for Nicotine Dependence, the Intention to Quit Smoking Scale, the Health Belief Model-Based Smoking Cessation Scale, and the Health Perception Scale. Pearson’s correlation analysis, hierarchical multiple regression, mediation analysis, moderation analysis, and structural equation modelling were performed.Results: Intention to quit smoking was significantly and positively associated with health perception and self-efficacy, and significantly and negatively associated with the HBM-SCS composite score, nicotine dependence, smoking consumption, degree of hearing loss, and perceived barriers (p