Objective: In this study, we aimed to evaluate the sociodemographic and clinical characteristics of children and adolescents for whom forensic reports were requested by judicial authorities for various reasons. Materials-Methods: The records of 110 cases referred to our hospital’s Child and Adolescent Psychiatry Department for forensic psychiatric evaluation between January 2022 and December 2022 were evaluated retrospectively. Sociodemographic data of the cases, clinical diagnoses, contents of forensic events, and forensic report decisions were included in the analyses. Results: The mean age of the 110 patients participating in the study was 14.5 ± 2.9 years and 68.2% (n=75) of the cases were male. The judicial authorities directed the cases most frequently (n=53) for the evaluation of discrimination under the Turkish Penal Code 31/2, and it was determined that crime against property (41.5%) was committed most frequently. Considering the distribution of perpetrator and victim status by gender, a significant difference was found between the two genders (p< 0.001). Conclusion: Determining regional differences regarding individual and familial characteristics of child and adolescent forensic cases may contribute to the determination of factors that may adversely affect children's mental health and to the development of preventive mental interventions.
Amaç: Çalışma, ülkemizdeki üniversiteler, Adli Tıp Kurumu ve Sağlık Bakanlığı çatısı altında görev yapan adli tıp uzmanlarının çalışma koşulları ve mesleki uygulamalar hakkındaki görüş ve deneyimlerinin araştırılması amacı ile planlanmıştır. Yöntem: Anket şeklinde planlanmış bu çalışma, 15-25 Ocak 2021 tarihleri arasında, Koronavirüs hastalığı-2019 pandemi dönemine denk düşmesi sebebi ile çevrimiçi onam veren 100 adli tıp uzmanına uygulanmıştır. Bulgular: Ankete, Sağlık Bakanlığı’na bağlı hastanelerde görev yapan adli tıp uzmanlarının (55/89) ve kadın adli tıp uzmanlarının (26/99) daha çok katılım gösterdiği saptanmıştır. Ankete katılan gruplar arasında Sağlık Bakanlığı grubunun oranının %53 olması ve nispeten genç yaş grubu (50 yaş ve altı) adli tıp uzmanlarının oranının yüksek olması (%86), bu grubun sorunları ve çalışma koşullarını daha çok yansıtabileceğini düşündürtmüştür. Adli Tıp Kurumu’nda çalışan adli tıp uzmanlarının ekonomik durumu ve çalışma ortamının diğer (Sağlık Bakanlığı Hastaneleri ve Üniversite Adli Tıp Anabilim Dalları’nda çalışan) gruplara oranla daha iyi olduğu saptanmıştır. Sonuç: Çalışma sonuçları ülkemizde adli tıp hizmetleri alanında plansız bir iş gücü olduğunu, kurumlar arasında çalışma koşulları ve ekonomik açısından adaletsizlik bulunduğunu ve acilen düzeltilmesi gerektiğini ortaya koyulmuştur. Tüm olumsuzluklara karşın adli tıp uzmanlarının mesleklerini severek uyguladıkları ve mesleki gelişmeleri takip ederek kurumlarında eğitici rol üstlendiklerini ortaya çıkarmıştır. Çocuk İzlem Merkezleri’nde sorumlu hekim ve icap görevlisi hekim olma konusunda sahada bir belirsizliğin hakim olduğu, travma alanında özel donanıma sahip bu hekim grubunun çocuk istismarı ile ilgili bu özel alana teşvik edilmeleri gerektiği görülmüştür.