4 April 2023 in Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi
Saldırganlık, bir kişinin başka bir kişiye karşı sergilediği hoş olmayan davranışlarını ifade etmektedir. Saldırganlık denildiğinde insanların zihninde kaba kuvvetin uygulanması canlansa da tek bir davranış veya davranış grubunu saldırganlık olarak tanımlamak oldukça güçtür. Zira saldırganlık çok farklı şekillerde davranışa dönüşebilmektedir. Trafikte şiddet ve saldırganlık son yıllarda önemli ölçüde artmıştır. Şiddet içeren ve saldırgan davranışlarla ilgili düzenlemelerin eksikliği göz önüne alındığında, sürücülerin dâhil olduğu olay ve kazaların sayısı önemli ölçüde artmıştır. Bu çalışma taksi sürücülerinin sosyodemografik özellikleri, saldırganlık ve yaşam doyumu düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada nicel araştırma tasarımından yararlanılmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul ilinde 19 taksi durağına kayıtlı 146 taksi sürücüsü oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanmış Sosyodemografik Form; Buss ve Perry (1992) tarafından geliştirilmiş Saldırganlık Ölçeği; Diener ve arkadaşları (1985) tarafından geliştirilmiş Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonuçları incelendiğinde katılımcıların tamamı erkek olup %92,5’i lise ve altı eğitim düzeyindedir. Taksi sürücülerinin günde 11,3 saat çalıştığı; %72,6’sının trafikte kendisini stres altında hissettiği bulunmuştur. Katılımcıların saldırganlık ile yaşam doyumu düzeyleri arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
31 January 2023 in Toplum ve Sosyal Hizmet
İnsan yaşamında uyum sağlanılması en zorlu deneyimlerden birisi ölümdür. COVID-19 pandemisi sürecinde ve yeni normal olarak tanımlanan karmaşık dönemde bireyler sevdiklerini kaybetmekte, geride kalanlar, her bir ölümle eşsiz bağlarını yitirmektedir. Tedavi sürecinde önemli güçlüklerle karşılaşması, ölüme ilişkin ritüellerin sekteye uğraması, sosyal destek kaynaklarından tam anlamıyla yararlanılamaması, ani ve çoklu ölümler, geride kalan bireylerin karmaşık yasla ve buna bağlı psikososyal sorunlarla karşılaşma riskini artırmaktadır. Derleme niteliğindeki bu çalışma iki temel bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde COVID-19 pandemisi, ölümler ve yas bağlamında incelenmekte, pandemiye özgü koşulların yas sürecinde oluşturduğu riskler irdelenmektedir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise pandemi döneminde yas özelinde yürütülecek psikososyal müdahaleler, müdahalenin temel bileşenleri ve yas modelleri ışığında ele alınmaktadır. Bu çalışmanın, başta sosyal hizmet uzmanları ve psikologlar olmak üzere yas alanında çalışan tüm profesyonellerin iyi ve kanıta dayalı uygulamalarına esin kaynağı olacağı değerlendirilmektedir.
30 January 2021 in Ulakbilge Dergisi
Bu araştırmanın amacı, Kişilik Organizasyonları Envanterinin Türkiye uyarlamasının hazırlanarak kişilik organizasyonlarını tanılamaya yönelik objektif bir testin literatüre kazandırılmasıdır. Uyarlama çalışmasının örneklem grubunu İstanbul Kültür Üniversitesi mensubu 280’i kadın (%66.9) ve 138’i erkek (%33) olmak üzere toplam 418 öğrenci ve öğretim üyesi oluşturmuştur. Test tekrar test güvenirliği için ise 42 kişilik üniversite öğrencisi grubu ile çalışılmıştır. Temel bileşenler analizinde yapılan oblimin (eğik) döndürme sonuçlarına göre, psikoterapi veya psikiyatri başvurusu olmayan grup üzerinde özdeğeri 1’in üzerinde toplam varyansın %40’ını açıklayan üç faktör elde edilirken; klinik başvuru bildiren grup üzerinde yapılan analiz sonuçlarına göre ise özdeğeri 1’in üzerinde toplam varyansın %48.6’sını açıklayan üç faktör elde edilmiştir. Yakınsak geçerlik analizlerinden elde edilen katsayılar -.19 ile .62 arasında değişmiştir. SPSS AMOS versiyon 25 kullanılarak yapılan doğrulayıcı faktör analizi sonuçlarına göre, X2/sd oranı 1.82, Uyum İyiliği İndeksi .90, Düzeltilmiş Uyum İyiliği İndeksi .88, Karşılaştırmalı Uyum İndeksi .92, Hata Kareler Ortalamasının Karekökü .07 ve Yaklaşık Hataların Ortalama Karekökü .04 olarak bulunmuştur. Envanterin Cronbach Alfa iç tutarlılık analizi katsayı sonuçları alt boyutlar için sırasıyla .77, .82 ve .85 olup, ölçek toplam puanı için .91 olarak saptanmıştır. Türkçe uyarlaması gerçekleştirilen envanter, orijinal formu ile benzer sonuçlar ortaya koymuş, sonuç olarak elde edilen tüm bulgular Kişilik Organizasyonu Envanteri’nin geçerli ve güvenilir bir envanter olduğunu göstermiştir.
28 July 2025 in Anatolian Current Medical Journal
Aims: This study investigates the moderating role of insight in the association between object relational patterns and defense mechanisms among adults. Grounded in psychoanalytic object relations theory, the research underscores the lasting influence of early relational experiences on the formation of self-structure and defensive functioning. Methods: The sample comprised 412 adult volunteers aged between 18 and 65, with individuals reporting psychiatric diagnoses excluded from participation. Participants completed the Bell Object Relations and Reality Testing Inventory (BORRTI), the Insight Scale, and the Defense Styles Test-40. Data analysis was conducted using SPSS 27.0 and Hayes’ PROCESS Macro v4.2 (model 1). Correlational analyses were performed alongside moderation analyses to assess whether insight modulates the relationship between object relations and defense mechanisms—specifically immature, neurotic, and mature defenses. Results: Correlational results indicated that higher levels of pathological object relational features were significantly associated with lower insight. Moreover, immature defense styles were positively correlated with dimensions such as egocentricity and social incompetence. Moderation analyses revealed that insight significantly buffered the effect of both egocentricity (B=–0.10, p=.003) and social incompetence (B=–0.17, p=.004) on the use of immature defenses. No significant moderation effects emerged in relation to neurotic or mature defense mechanisms. Interaction plots illustrated that as insight increased, the influence of maladaptive object relations on immature defenses diminished. Conclusion: The findings suggest that insight functions as a psychological resource that may attenuate the reliance on primitive defense mechanisms in the presence of pathological object relational patterns. These results point to the potential clinical value of fostering insight within psychoanalytic psychotherapy, as doing so may contribute to the development of more adaptive defense functioning and improved psychological integration. Enhancing insight may thus serve as a pivotal intervention target in efforts to interrupt maladaptive relational-defensive cycles.
30 April 2021 in Ulakbilge Dergisi
Davranışsal bağımlılık kavramı, madde kullanım bağımlılığı dışında, bireyin dürtüsel biçimde tekrar ettiği eylemlerle tanımlanmaktadır ve psikoloji alanında nispeten yeni önem kazanan problemlerden biri haline gelmiştir. Kumar bağımlılığı ile benzer tanı ölçütlerine sahip olan oyun bağımlılığı, davranışsal bağımlılık alanlarından biridir ve bu alanın sebeplerinden biri olan erken dönem nesne ilişkileri ile ilgili çalışmalar oldukça kısıtlıdır. Gelişen teknoloji ile birlikte yaş grubu farketmeksizin bireyleri etkisi altına alan oyun bağımlılığı, erken dönem başarısız nesne ilişkileri ile açıklanmaktadır. Oyunun yetişkin yaşamındaki önemi söz konusu olduğunda, çalışmaya fantezi kavramı da dahil edilmiştir. Genel itibariyle bu çalışmada, bireylerin sanal dünyanın kontrol edilebilir derinlikli ve renkli yönlerine duydukları karşı konulamaz ihtiyaçları, bireylerin geçmiş yaşam örüntüleri, ego işlevleri, kendilik ve nesne tasarımları bağlamında açıklanmaya çalışılmış ve davranışsal bağımlılıkların klinik görünümleri ve bunlarla çalışırken kullanılan psikodinamik yaklaşımların önemi vurgulanmıştır.
30 July 2025 in Journal of Health Sciences and Medicine
Aims: The present study aims to examine the mediating role of self-perception in the relationship between object relations patterns and loneliness levels in adults. In line with psychodynamic theories, the study emphasizes the pivotal role of early object relations in shaping an individual’s self-structure and interpersonal bonding capacity. Methods: This research employed a quantitative and correlational survey design. The sample consisted of 437 adults (232 women and 205 men) aged between 18 and 65, none of whom had a psychiatric diagnosis. Data were collected using the Bell Object Relations and Reality Testing Inventory (BORRTI), the Rosenberg Self-Esteem Scale, and the UCLA Loneliness Scale. Statistical analyses were conducted using Pearson’s correlation coefficient and Hayes’ PROCESS macro (Model 4). Results: The correlation analysis revealed significant positive associations between the subdimensions of object relations and levels of loneliness. A significant positive correlation was also found between scores on the Rosenberg Self-Esteem Scale and loneliness. Given that higher scores on this scale indicate lower self-esteem, the results imply that individuals with lower self-esteem tend to experience higher levels of loneliness. Mediation analysis demonstrated that the subdimensions of alienation (β=.10), insecure attachment (β=.09), egocentrism (β=.09), and social incompetence (β=.08) had significant indirect effects on loneliness through self-esteem. Conclusion: The findings indicate that impaired object relations significantly increase loneliness both directly and indirectly via diminished self-esteem. From a clinical standpoint, the results highlight the critical importance of interventions aimed at enhancing self-esteem as a strategy for mitigating loneliness. The study is expected to contribute to the literature by reinforcing the theoretical framework and empirical evidence supporting the mediating role of self-perception in the relationship between object relations and loneliness.