Eylem Beyazıt

Eylem Beyazıt

Auto-generated profile, based on publicly available information

Eylem Beyazıt

Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

7Years (2020-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
31 December 2020 in İDEALKENT
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
UYUmut Seren Yarim
Umut Seren Yarim
EBEylem Beyazit
Eylem Beyazit
MGMuharrem Güneş
Muharrem Güneş
Konutun hem bir üretim hem de tüketim nesnesi olarak pek çok sosyal bilim alanında tartışılı-yor olması şaşırtıcı değildir. Ekonomik alandan siyasal ve sosyolojik alana uzanan tartışmaların ekseni dönemsel olarak değişse de konutun neredeyse bütün rejimlerde “kullanışlı” bir araç olduğu görülmektedir. Konut politikalarının inşa ve analiz sürecinde farklılıklar görülmekte-dir. Her ülke, rejim pratiği sonuçları açısından farklı pratik ve değerlendirmeler ortaya çıka-rırken gerçek olan, konut sorununun hızla “hak” temelli bir insanlık sorunu olarak karşımızda durmasıdır. Bu çalışma Bourdieu’nün kavramsal araçlarını kullanarak, Fransız konut politika-sının inşasında önemli kırılma noktaları olan tarihsel süreçleri ele almakta, konut politikalarını bürokratik alan üzerinden analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın temel tezi, “görünmez” olarak da nitelenebilecek “bürokratik alanın” çatışmacı niteliklerinin konut politikasının belir-lenmesi ve uygulanması sürecindeki yeri ve etkisinin belirleyiciliğidir. Bourdieu’nün alandaki araştırması temel alınarak konut politikası incelemelerinde çoklu aktör analizi yapılması öne-rilmektedir. İnşaat sektörünün kapitalistlerin çıkarları kadar bürokrasi alanındaki mücadelele-rin ve yalnızca merkezin değil yerel güçlerin de çıkarlarının ve habituslarının etkili olduğu sonucuna varılmaktadır.

23 October 2020 in Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EBEylem Beyazit
Eylem Beyazit
EÇEsra Çi̇fTci̇
Esra Çi̇fTci̇
Türkiye’de kentleşme ve çevre eğitiminin gelişimini Cumhuriyetin ilk yıllarına kadar götürmek mümkün olsa da asıl gelişmenin 1940’lardan itibaren olduğu görülür. Özellikle 2. Dünya Savaşı öncesinden başlayan sanayileşme ve onun yarattığı buhranın etkisi hem savaş hem de savaş sonrası dönemde hemen bütün dünyayı derinden etkilemiştir. Kentlerin yeniden inşası süreci özellikle kentbilim eğitim ve çalışmalarının da itici gücü olur. Ancak 2000’li yıllara yaklaşırken artan kentsel sorunlara hızlı bir şekilde çevre sorunları da eklenirken, uluslararası toplum sürece kayıtsız kalmayarak önemli adımlar atmıştır. Türkiye’de de bu önemli adımların kent ve çevre eğitimi bakımından üniversitelerin daha çok kamu yönetimi bölümlerinde öne çıktığı bilinmektedir. Özellikle kamu yönetimi lisansüstü programları sosyo-ekonomik değişkenler ile kent ve çevre eğitiminde eleştirel düşünme arasında anlamlı ilişki kurmaya elverişli programlardır. Bu çalışma Türkiye’de kamu yönetimi bölümlerinde lisansüstü olarak verilen kent ve çevre eğitimi üzerinden hem bir analiz yapmayı hem de bir gelecek perspektifi ortaya koymayı amaçlamaktadır. Sosyal bilimler enstitülerinde ilgili programların dağılımı, bu dağılımın vakıf ve devlet üniversiteleri için farklılaşıp farklılaşmadığı, derslerin hangi ana alanlarda toplandığı, günümüz sorun ve çözüm arayışlarına ne denli yanıtlar verebildikleri, dersi veren öğretim üyeleri arasında bir unvan farklılaşması olup olmadığı çalışmanın temel sorularındandır. Çalışmada farklılaşan ders isimlerine rağmen içeriklerin ve ders materyallerinin sınırlılığı ve bunun yanı sıra ders dağılımı ve dersi veren öğretim üyelerinin unvan farklılığı dikkat çekmektedir. Bu bağlamda Türkiye’de kent ve çevre eğitimi açısından özellikle lisansüstü düzeyde yeni bir perspektife ihtiyaç olduğu açıktır.

28 March 2025
Verified
Book Chapter
Closed access
EBEylem Beyazıt
Eylem Beyazıt
Between 6-20 February 2023, more than half a million buildings were either destroyed or severely damaged in the Kahramanmaraş and Hatay earthquakes in Türkiye.In the immediate aftermath of the earthquake, significant amendments were made to Law 6306,commonly known as the “The Law of Transformation of Areas under the Disaster Risks” or the “Reserve Area Law”.The most critical amendment is the one to change the definition of “reserve building area”.By removing the phrase “as a new settlement area”, the designation of reserve building areas was redefined as a new zoning regime, especially in the reconstruction process of cities that have suffered severe destruction due to the earthquakes.This study aims to analyze how public interest and rent are dragged towards an insolvability in the post-disaster process in terms of urban actions.It has become more important than ever for the public administration to produce policies that will develop mechanisms to ensure the participation of both residents of the earthquake zone and those who migrate by preparing zoning plans in a holistic manner.

31 December 2025 in İnönü University International Journal of Social Sciences (INIJOSS)
Verified
Journal Article
Closed access
UAUmut Seren Yarım Altunay
Umut Seren Yarım Altunay
EBEylem Beyazıt
Eylem Beyazıt
The climate crisis is coming with such severe consequences that it is no longer possible to escape responsibility. Considering that the stage of “let the polluter pay” has long passed and no serious steps have been taken in this regard, humanity is at a decision point in the face of environmental crises. Either a balance will be established in the relationship between society and ecology, or we will surrender to the climate crisis and other deepening crises. The climate movements include a strong call to action to re-establish the balance between society and ecology in this dilemma. This article examines the development of global environmental policies, the inadequacies of states in combating the climate crisis, and the alternative transformation strategies poposed by new wave environmental movements such as Fridays for Future, Extinction Rebellion, and Blockadia. It also explores the connection between these movements and Ernst Bloch's concept of “concrete utopia”. Methodologically, this descriptive study is grounded in the theoretical framework of environmental movements, international environmental conferences, and Bloch’s utopian thought, using literature review and document analysis as its primary methods. The study concludes that these movements approach the climate crisis on the basis of scientific reality, critically address the structural problems of the current system, and propose concrete, actionable alternatives. Inspired by Bloch’s concrete utopia, they focus on real solutions that can create change today, rather than imagining distant ideals. With inclusive structures that unite people of different identities and generations, these movements go beyond protest and act as powerful forces for social and ecological transformation.

19 October 2026 in Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
EBEylem Beyazıt
Eylem Beyazıt
Mülkiyet hakkının çağdaş planlama süreçlerinde geçirdiği dönüşüm, yapılaşma kapasitesinin taşınmazdan ayrışarak aktarılabilir bir niteliğe bürünmesine yol açmıştır. Bu bağlamda imar hakkı aktarımı, mülkiyet hakkı ile kamu yararı arasındaki ilişkiyi yeniden düzenleyen bir planlama aracı olarak öne çıkmaktadır. Çalışmada mülkiyet ve imar hakkının kuramsal temelleri ele alınmakta; bu hakların mutlak olmadığı ve kamu yararı doğrultusunda yeniden düzenlenebildiği vurgulanmaktadır. İmar hakkı aktarımının farklı modelleri incelenmekte ve mekânsal gelişimi yönlendirme kapasitesi değerlendirilmektedir. Bununla birlikte bu mekanizmanın, planlama süreçlerine esneklik kazandırmasına rağmen mekânsal eşitsizlikleri derinleştirme ve değer yoğunlaşması yaratma riski taşıdığı ileri sürülmektedir. Bu nedenle imar hakkı aktarımı salt teknik bir araç olarak değil aynı zamanda mülkiyet rejiminde yaşanan dönüşümün bir parçası olarak ele alınmalıdır.

29 June 2026
Verified
Book Chapter
Open access
EMEsra Çiftci Metin
Esra Çiftci Metin
EBEylem Beyazıt
Eylem Beyazıt
This chapter examines the transformation of water security from a technical service-oriented framework to a governance-based paradigm grounded in risk management under conditions of uncertainty. Traditionally defined through infrastructure capacity, service continuity, and compliance with quality standards, water security has increasingly become insufficient in addressing contemporary challenges such as climate change, hydrological variability, water stress, and institutional fragmentation. Drawing on the international literature on risk governance, adaptive governance, resilience, precautionary approaches, and anticipatory governance, the study argues that risk-based water security approaches extend beyond technical safety tools and function as governance instruments. These approaches reshape decision-making logics, redefine institutional roles, and transform policy instruments by prioritising uncertainty management, institutional coordination, and long-term resilience. Methodologically, the study is based on a theoretical review of international policy frameworks and academic literature. It demonstrates that the evolution of water security constitutes a structural transformation across three dimensions: decision-making processes, institutional arrangements, and governance instruments. The study concludes that water security should be conceptualised not as an infrastructure performance outcome, but as a governance capacity defined by the ability to anticipate, prioritise, and manage risks under uncertainty. In doing so, it contributes to repositioning risk-based approaches from technical management tools to a comprehensive governance transformation framework in water management.