Wojciech Łachowski

Wojciech Łachowski

Auto-generated profile, based on publicly available information

Wojciech Łachowski

Urban Policy Observatory Institute of Urban and Regional Development Kraków Poland

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

7Years (2020-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
1 January 2023
Verified
Book
Closed access
AWAgata Warchalska-Troll
Agata Warchalska-Troll
PPPaweł Pistelok
Paweł Pistelok
WŁWojciech Łachowski
Wojciech Łachowski
AMAleksandra Mróz
Aleksandra Mróz
AŁAleksandra Łęczek
Aleksandra Łęczek
BJBeata Jastrzębska
Beata Jastrzębska
Badania Obserwatorium Polityki Miejskiej https://doi.org/10.51733/opm.2023.11 Raport w punktach • Celem badań było poznanie stanu ilościowego i jakościowego zieleni centrów wybranych miast (zazielenienia), funkcji terenów zieleni w obszarach intensywnie zurbanizowanych oraz wyzwań w zarządzaniu zielenią miejską w dobie zmian klimatu. • Postawiliśmy sobie następujące pytania: - Jak sprawić, aby miasto było jednocześnie zwarte

31 March 2023 in Quaestiones Geographicae
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
Krzysztof BartoszekKrzysztof Bartoszek
Krzysztof Bartoszek
WŁWojciech Łachowski
Wojciech Łachowski
DMDorota Matuszko
Dorota Matuszko
The aim of the study is to characterise the changes in the proportion of impervious surfaces (ISs) in Poland and their impact on changes in temperature, air humidity, and cloud cover. The results of satellite image classification from 1990, 2000, 2010 and 2020, as well as meteorological data from the period 1981–2020 for the warm half of the year, were used. An analysis was performed making it possible to compare the changes in the proportion of ISs in 3 decades, i.e. 1991–2000, 2001–2010 and 2011–2020. In Poland, in the years 1991–2020, the total area of ISs increased by approximately 30%. At the same time, statistically significant positive trends in maximum temperature are visible throughout Poland, ranging from 0.48°C per 10 years to >0.90°C per 10 years. Trends in the magnitude of low-level cloud cover are negative throughout Poland and range from −2.7% to −2.3% per 10 years. The frequency of stratiform clouds is decreasing, while that of mid-level Cirrus and Cumulus clouds is increasing. The results show a relationship between the increase in ISs in Polish cities and changes in meteorological elements in their area and in the immediate vicinity, which were most pronounced in the first decade of the

1 January 2022
Verified
Book
Closed access
WŁWojciech Łachowski
Wojciech Łachowski
PPPaweł Pistelok
Paweł Pistelok
KDKlaudia Dziadowicz
Klaudia Dziadowicz
Wojciech Łachowski, Paweł Pistelok, Klaudia Dziadowicz Badania Obserwatorium Polityki Miejskiej https://doi.org/10.51733/opm.2022.02 Raport w punktach Raport „Zarządzanie miastem z wykorzystaniem danych” oparliśmy na badaniach ankietowych, kwerendzie literatury, a także wiedzy eksperckiej IRMiR pozyskanej podczas współpracy z wybranymi polskimi miastami. Kwestionariusz badania ankietowego został przesłany drogą mailową do wszystkich miast powyżej 5 tysięcy

4 November 2020 in Urban Development Issues
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
WŁWojciech Łachowski
Wojciech Łachowski
Abstrakt: Tereny nieprzepuszczalne to miejsca powstałe głównie w wyniku działalności człowieka, w które nie może infiltrować woda. Do materiałów nieprzepuszczalnych zalicza się m.in. asfalt czy beton, czyli podstawowy budulec miast. W zależności od udziału terenów nieprzepuszczalnych zdefiniować można klasy gęstości tkanki miejskiej. Przykładowo, wartość wskaźnika w przedziale 10–30% świadczy o niskiej gęstości i jest charakterystyczna dla zabudowy jednorodzinnej rozproszonej. Zastosowanie metody analizy zmian tego wskaźnika może być pomocne w określeniu zasięgu suburbanizacji. Aby ocenić przydatność wspomnianej metody, przenalizowałem zmiany w udziale powierzchni nieprzepuszczalnych dla strefy demograficznej suburbanizacji Poznania w latach 1992–2018. W tym celu wykorzystałem otwarte dane satelitarne Landsat. Pobrane zdjęcia poddałem klasyfikacji pikselowej pozwalającej na stworzenie mapy obszarów przepuszczalnych i nieprzepuszczalnych. W pierwszym kroku wyłączyłem z analizy obszary wodne, roślinność oraz większość gleb, używając metody progowania wskaźników spektralnych NDVI (pokazujących kondycję roślinności), NDWI (pozwalających na detekcję obiektów wodnych) oraz DBSI (pozwalających na odróżnienie gleb od powierzchni nieprzepuszczalnych). Pozostałe obszary poddałem klasyfikacji z wykorzystaniem algorytmu maszyny wektorów nośnych (SVM). Wyniki zostały zagregowane do siatki 25 ha heksagonów. Porównanie rezultatów dla dwóch okresów pozwoliło na wskazanie, w których miejscach poziom zainwestowania rósł najszybciej. W tych obszarach występowała suburbanizacja. Dla Poznania powierzchnie nieprzepuszczalne przyrastały najintensywniej na obszarze znajdującym się za jego zachodnią granicą. Przedstawiona metoda okazała się przydatna w określeniu zasięgu występowania procesów suburbanizacyjnych. Wskaźnik nieprzepuszczalności nie może być jednak stosowany jako samodzielny wskaźnik rozlewania się miast, gdyż pokazuje tylko jeden z wymiarów tego zjawiska.

15 December 2024
Verified
Book
Closed access
WŁWojciech Łachowski
Wojciech Łachowski
SCSzymon Ciupa
Szymon Ciupa
KBKlaudia Bigaj
Klaudia Bigaj
WGWiktoria Gromowa-Cieślik
Wiktoria Gromowa-Cieślik
FDFilip Dzięcioł
Filip Dzięcioł
ŁPŁukasz Półchłopek
Łukasz Półchłopek
Współczesne miasta stoją w obliczu dynamicznych zmian, które niosą ze sobą nowe wyzwania, ale także wyjątkowe możliwości. Jednym z najważniejszych zasobów XXI wieku stały się dane – generowane w ogromnych ilościach przez mieszkańców, instytucje publiczne, przedsiębiorstwa czy nowoczesne technologie. Wykorzystanie danych miejskich odgrywa coraz większą rolę w skutecznym zarządzaniu miastami. Jednak efektywne zarządzanie tym zasobem oraz należyte wykorzystanie wymaga odpowiednich narzędzi, wiedzy i podejścia. Chociaż wciąż istnieją liczne bariery, to widoczny postęp w ostatnich latach pokazuje rosnącą świadomość i możliwości w tym obszarze. Niniejszy podręcznik ma na celu nie tylko zidentyfikowanie kluczowych wyzwań, ale przede wszystkim przedstawienie praktycznych rozwiązań, które uczynią dane strategicznym zasobem rozwoju miast. Inteligentne miasta przyszłości będą budowane dzięki odwadze, innowacyjnemu podejściu oraz zaangażowaniu wszystkich interesariuszy. Wierzymy, że ta publikacja stanie się ważnym krokiem w tym kierunku. Podręcznik stworzyliśmy z kilku istotnych powodów. Po pierwsze, wolumen danych wytwarzanych przez miasta, dla miasta i o mieście stale rośnie. Niestety, nie zawsze przekłada się to na ich efektywne wykorzystanie. Każdego dnia generowana jest ogromna ilości informacji wynikających z bieżącej pracy urzędników, danych pozyskiwanych przez sieci czujników, w trakcie realizowanych projektów czy bezpośrednio od mieszkańców. Największym wyzwaniem nie jest zatem brak danych, lecz wiedza, jak je gromadzić oraz do czego i w jaki sposób je wykorzystać, aby mogły być ponownie, efektywnie użyte. Zatem pomimo dostępności nowoczesnych technologii wiele samorządów boryka się z ograniczeniami w wykorzystaniu danych. Często są to problemy związane z brakiem zasobów ludzkich czy świadomości, jak dane mogą wspierać zarządzanie. Obserwujemy też jednak coraz więcej inspirujących przykładów dostarczanych bezpośrednio przez polskie miasta, a konkretniej rzecz ujmując – przez liderów i lokalnych ewangelistów zmian. To właśnie ci liderzy stali się współautorami naszego podręcznika, dzięki czemu stworzyliśmy unikatową lekturę tworzoną przez praktyków i dla praktyków. Niniejsza lektura stanowi także naturalną kontynuację publikacji Zarządzanie danymi w miastach. Podręcznik dla samorządów, która skupiała się na odpowiednim przygotowaniu danych i poprawie ich jakości. W nowej publikacji stawiamy kolejny krok: próbujemy dobrze przygotowane dane wykorzystać do podejmowania konkretnych decyzji. Z tego względu podręcznik został podzielony na dziewięć merytorycznych rozdziałów, każdy poświęcony innemu obszarowi funkcjonowania miasta. Początkowe rozdziały zawierają informacje bazowe opisujące definicje i procesy, a dalsza część podręcznika zawiera przykłady wykorzystania danych z różnych obszarów przygotowane przez samorządowców oraz ekspertów. Mamy nadzieję, że Dane miejskie w praktyce. Podręcznik dla samorządów będzie przydatnym narzędziem wykorzystywanym w pracy samorządowców, a także posłuży za źródło inspiracji do nowych, kolejnych dobrych praktyk użycia danych miejskich. Podręcznik został objęty honorowym patronatem Ministra Cyfryzacji. Publikacja powstała w ramach projektu „Operacjonalizacja Systemu Zarządzania Rozwojem Polski. Udoskonalenie i wprowadzenie innowacyjnych i skutecznych rozwiązań do systemu społeczno-gospodarczego i przestrzennego w ramach długookresowego programowania polityki rozwoju” (GOSPOSTRATEG-III/0032/2020 – 00), współfinansowany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach Strategicznego Programu Badań Naukowych i Prac Rozwojowych „Społeczny i gospodarczy rozwój Polski w warunkach globalizujących się rynków” GOSPOSTRATEG, realizowany przez Konsorcjum w składzie: Instytut Rozwoju Miast i Regionów (Lider Konsorcjum), Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej oraz Instytut Ochrony Środowiska – Państwowy Instytut Badawczy

30 March 2025
Verified
Book
Closed access
KPKarolina Piech
Karolina Piech
AGAgnieszka Gajda
Agnieszka Gajda
KJKarol Janas
Karol Janas
WŁWojciech Łachowski
Wojciech Łachowski
ŁPŁukasz Pancewicz
Łukasz Pancewicz
• W granicach administracyjnych analizowanych miast dominują obszary niezurbanizowane, co sugeruje istnienie potencjału do rozwoju tych miasta w obrębie granic administracyjnych, bez konieczności rozpraszania zabudowy mieszkaniowej pod miastem. Przy czym część tych obszarów stanowią tereny naturalne, np. zbiorniki wodne, lasy czy obszary naturalne wyłączone spod zagospodarowania, które nie nadają się do zabudowy. Najwięcej obszarów niezurbanizowanych jest w Świnoujściu, Gdyni, Sopocie, Dąbrowie Górniczej, Tarnobrzegu i Jaworznie. • Drugim co do wielkości typem użytkowania terenu są tereny niezurbanizowane z dopuszczeniem zabudowy siedliskowej, które również – oczywiście po uwzględnieniu szczegółowych uwarunkowań – mają potencjał do bardziej intensywnego wykorzystania na potrzeby rozwoju miejskiego. • Najmniejszy udział w granicach administracyjnych badanych miast stanowi zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna wysoka, czyli ten typ zagospodarowania, który najlepiej charakteryzuje element zwartości zabudowy i gęstości zaludnienia w mieście zwartym. • Najbardziej niepożądanym z wyróżnionych typów zagospodarowania T2,5, czyli tereny podlegające urbanizacji, łączące tak tereny rolne, jak i zabudowę mieszkaniową. Są to głównie obszary rozproszonej, niekontrolowanej zabudowy, które przyczyniają się do chaosu przestrzennego. Najwyższym udziałem takich terenów charakteryzuje się Nowy Sącz, Krosno i Skierniewice. To te obszary powinny w pierwszej kolejności podlegać planowej interwencji urbanistycznej polegającej na intensyfikacji użytkowania tych obszarów, przy jednoczesnym rozwoju odpowiedniej infrastruktury komunikacyjnej i społecznej. • Najwyższą intensywnością zabudowy charakteryzują się typy: zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna wysoka, zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna, zabudowa usługowa, zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, zabudowa przemysłowa. • Najwyższą gęstością zaludnienia charakteryzuje się typ zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej wysokiej, zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy usługowej – przy właściwym planowaniu urbanistycznym wysoka gęstość zaludnienia nie musi jednak oznaczać, że tak zagospodarowana przestrzeń miejska jest niskiej jakości – przeciwnie, przykład dużych osiedli mieszkaniowych, które powstawały w polskich miastach masowo przed 1989 r. pokazuje, że dzięki właściwemu planowaniu urbanistycznemu dziś przestrzeń tą cechuje wyższa jakość (np. w aspekcie dostępności do usług i terenów zieleni) niż osiedli podmiejskich powstających współcześnie, głównie opartych na zabudowie jednorodzinnej lub szeregowej. • Gęstość urbanizacyjna jest silnie skorelowana z gęstością zaludnienia. • Dostęp do usług ma lekką korelację z gęstością urbanizacyjną i demograficzną. • Świętochłowice, Dąbrowa Górnicza oraz Sopot są miastami o zwartej strukturze urbanistycznej. • Najbardziej „zielone” miasta charakteryzują się niską zwartością demograficzną. • Kraków i Kalisz posiadają wysoką gęstość zaludnienia w obszarach zurbanizowanych, poza nimi jednakże widoczne są procesy suburbanizacyjne. • Świętochłowice są miastem zwartym urbanistycznie i demograficznie, z dobrym dostępem do usług, ale brakiem zieleni na obszarach zurbanizowanych. • Krosno i Tarnów to miasta stosunkowo przyjazne do życia w skali kraju, ale o mało zwartej strukturze. • Pozytywną cechą miast takich jak Radom, Kielce czy Bielsko-Biała jest udział zieleni miejskiej. • Żory i Opole są miastami o niskich walorach miasta zwartego i dostępnego.