Pleurotus sajor caju (Fr) Singer‟in kültürü için ham materyal olarak, buğday sapı (B) vebuğday-mısır (B–M) saplarının 1:1 oranı kullanılmıştır. Katkı maddesi olarak da mercimek samanı(MS) ve pirinç kepeği (PK)‟nin farklı oranları kullanılmıştır. Yapılan çalışmada, misel gelişim süresi(MGS) 12.8-38.0 gün olarak tespit edilmiştir. En kısa süre 12.8 gün olarak B‟de, en uzun süre ise 38.0gün olarak B-M+ 1MS:2PK‟de elde edilmiştir. Basidiokarp oluşum süresi (BOS), birinci hasat vetoplam hasat sürelerinde en kısa süreler, sırasıyla; 16.4 gün, 26.6 gün ve 86.0 gün olarak buğdaysapında saptanmıştır. En uzun basidiokarp oluşum, birinci hasat ve toplam hasat süreleri sırasıyla; 51.2gün, 55.0 gün olarak B–M+ 1MS:2PK‟den, 105.8 gün ile B–M+ 2MS:1PK‟den elde edilmiştir. 100 gmateryalden (% 70 nem) elde edilen taze mantar miktarı birinci, ikinci ve toplam hasatta sırasıyla; enyüksek 10.6, 7.3, 25.1 g olarak B–M+ 1MS:2PK‟de tespit edilmiştir. Birinci hasta en düşük verim ise7.1 g ile B+ 2MS:1PK‟den elde edilirken toplam hasatta en düşük verim 15.7 g olarak B‟den eldeedilmiştir. Sonuç olarak; P. sajor-caju kültürü için üreticilere diğer deneme gruplarına göre en kısasürede ve en yüksek miktarda ürün veren B-M+ 1MS:2PK ortamı önerilebilir.
30 December 2018 in International Journal of Pure and Applied Sciences
Bu çalışmada; Pleurotus florida ve Pleurotus sajor-caju’nun kültüründe, farklı tarımsal atıkların, en yüksek verim ve protein içeriğine etkisi amaçlanmıştır. Kontrol grubu olarak, 1:1 oranında buğday ve darı sapı; deneme grubu olarak da buğday-darı, buğday-soya, darı-soya sapından oluşan kültür ortamına P. florida ve P. sajor-caju aşılama yapılmıştır. En kısa sürede; misel gelişimi 8 gün olarak P. florida’nın buğday-soya ortamından ve primordium oluşumu da 26 günde P. sajor-caju’dan elde edilmiştir. En kısa sürede hasat, 30 günde P. sajor-caju’ nun buğday-soya ortamından elde edilmiştir. Toplam hasat süresi en kısa P. sajor-caju’nun buğday sapı ortamından 55 gün olduğu belirlenmiştir. Toplamda yaklaşık olarak %70 nem içeren 1 kg kompostta elde edilen en yüksek verim P. florida’ nın buğday-darı sapı ortamında 226 g, P. sajor-caju da ise darı ortamında 143 g olarak elde edilmiştir. En yüksek protein oranı; P. florida da %28.98 ve P. sajor-caju’da da %26.64 olarak buğday ortamında tespit edilmiştir.
The fatty acid compositions of 12 mushroom species, including nine edible and three poisonous wild varieties collected in Southeastern Türkiye, were examined using gas chromatography. Considerable interspecific variation was observed in the fatty acid profiles. Linoleic (C18:2n-6), oleic (C18:1n-9), and palmitic (C16:0) acids were the predominant components in nearly all mushrooms studied, whereas Russula rubroalba was distinguished by its unusually high capric acid (C10:0) content. The proportion of linoleic acid ranged between 32% and 82% depending on the species. Stearic (C18:0), linolenic (C18:3 n-3), palmitoleic (C16:1n-7), myristic (C14:0), and lauric (C12:0) acids were detected in relatively minor amounts. In general, unsaturated fatty acids comprise a substantially higher share of the total lipid fraction than saturated fatty acids. These findings suggest that fatty acid profiles can provide insights into the nutritional properties and taxonomic differentiation of wild mushrooms.