COVID-19 pandemisi, eğitim alanında teknolojinin kullanımını zorunlu hale getirmiş, uzaktan eğitim ve çevrimiçi öğrenme kavramlarını tekrar gündeme getirmiştir. Tanımlayıcı tipteki bu araştırmanın evrenini, bir vakıf üniversitesinin öğrencileri oluşturdu. Online anket ile öğrencilere veri toplama formları ulaştırıldı, katılmaya gönüllü olan ve formu eksiksiz dolduran 435 öğrencinin verileri ile çalışma tamamlandı. Veriler, Öğrenci Tanıtıcı Bilgi Formu ve Çevrimiçi Öğrenme Hazır Bulunuşluk Ölçeği (ÇÖHBÖ) kullanılarak toplandı. Öğrencilerin yarıya yakını cep telefonu ve bilgisayar sahibi olduğunu, ancak uzaktan eğitim sürecinde internet bağlantı sorunu yaşadıklarını belirtti. Öğrencilerin büyük kısmı (%67.40) uzaktan eğitimin tekrar etme olanağı sunduğunu belirtirken, çevrimiçi öğrenme hazırbulunuşluk düzeylerinin iyi olduğu (62.46±14.97 puan) değerlendirildi. Lisansüstü öğrencilerinin özgüdümlü öğrenme, öğrenen kontrolü ve motivasyonları alt boyutlarından yüksek puan aldığı tespit edildi. Ayrıca, tüm teknolojik aletlere ve sorunsuz internet bağlantısına sahip olanların çevrimiçi öğrenme hazırbulunuşluk ve alt boyut puanlarının daha yüksek olduğu saptandı. Uzaktan ve çevrimiçi öğrenmenin amacına ulaşabilmesi için, öğrencilerin hazırbulunuşluklarının değerlendirilmesi, öğrenci popülasyonu göz önünde bulundurularak eğitim planlaması yapılması gerekmektedir.
Amaç: Bu çalışma, riskli bir grup olan üniversite öğrencilerinin ruh sağlığı okuryazarlık düzeylerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma tanımlayıcı ve kesitsel tipte yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini, bir vakıf üniversitesi öğrencileri, örneklemini ise 657 öğrenci oluşturmuştur. Veriler araştırmacılar tarafından hazırlanan bilgi formu ile Ruh Sağlığı Okuryazarlığı Ölçeği (RSOÖ) ile toplanmıştır. Bulgular: RSOÖ toplam puan ortalaması 112.9±10.3’tür. Kadın öğrencilerin erkek öğrencilere göre ruh sağlığı okuryazarlık düzeyleri daha yüksek bulunmuştur. Gelir durumu iyi ve orta düzeyde olan öğrencilerin bilgiye nasıl ulaşacaklarına, profesyonel yardıma nasıl erişeceklerine yönelik bilgi düzeyleri daha yüksek ve ruh sağlığı ile ilgili hastalıklara yönelik tutumları daha olumlu bulunmuştur. Sonuç: Öğrencilerin ruh sağlığı okuryazarlığı düzeylerinin yükseltilmesi için üniversitelerde belli aralıklarla ruh sağlığı ile ilgili eğitim programlarının verilmesinin ve sosyal destek sistemlerinin aktif bir şekilde hizmet sunmasının önemli olduğu düşünülmektedir.
Knee osteoarthritis (OA) is a chronic degenerative joint disease that causes pain and adversely affects functional status and holistic well-being. This randomized controlled trial investigated the effect of Reiki on pain, functional status, and holistic well-being in patients with knee OA. The sample consisted of 42 patients. The control group received standardized treatment only, whereas the intervention group received face-to-face Reiki (nine positions; 39 minutes) and distance Reiki on two consecutive days in addition to standardized treatment. The Reiki group had lower pain scores than the control group as measured by the Visual Analog Scale (p < .001) and the Western Ontario and McMaster Universities Arthritis Index pain score (p < .001). Those participating in the Reiki group had improved holistic well-being scores specifically for the subscales of Sadness, Perception of Sadness, Spiritual Disruption, Cognitive Awareness, and General mood. Reiki is a safe, noninvasive, and cost-effective alternative treatment technique that has the potential to reduce symptoms of pain and improve holistic well-being in patients with knee OA.