Sena Saygılı Ok

Sena Saygılı Ok

Auto-generated profile, based on publicly available information

Sena Saygılı Ok

University of Health Sciences Turkey

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

6Years (2021-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
11 April 2022
Verified
Book
Closed access
PDF file
SBSevda Bağ
Sevda Bağ
MTMeryem Gül Teksin Taş
Meryem Gül Teksin Taş
GTGülşen Teksin
Gülşen Teksin
SOSena Saygılı Ok
Sena Saygılı Ok
OYOnur Yılmaz
Onur Yılmaz
SŞSevda Gümüş Şanlı
Sevda Gümüş Şanlı
İnsanlık tarihi kadar eski ve modern çağın en yaygın hastalıklarından biri olan kanser, tanı anından hastalığın son aşamasına kadar hem hasta hem de yakınları için bedensel, ruhsal ve/veya sosyal anlamda çeşitli zorluklar içeren bir süreci beraberinde getirmektedir.Dünya Sağlık Örgütü, 1948 yılı kuruluş bildirgesinde sağlığı; “sadece hastalık ve sakatlığın olmayışı değil, bedence, ruhça ve sosyal yönden tam iyilik halidir” şeklinde tanımlamıştır. Kanser hastalığının hem bedensel, hem de ruhsal, varoluşsal ve sosyal boyutları olan ciddi bir hastalık olduğu göz önüne alındığında hastalığın biyo-psiko-sosyal yönden bütüncül bir bakış açısı ve multidisipliner bir yaklaşımla değerlendirilmesi başarılı ve etkili bir tedavi için olmazsa olmaz bir zorunluluk haline gelmektedir.


11 April 2022
Verified
Book Chapter
Closed access
SOSena Saygılı Ok
Sena Saygılı Ok
Kanser, çocuklarda yetişkinlere kıyasla daha az görülse de her yıl dünyada binlerce çocuk ve ergen bu tanıyı almaktadır; günümüzde gelişen teknolojiyle yüksek gelirli ülkelerde sağ kalım oranları yüzde 80'e kadar çıkmıştır. İyileşme oranlarının artmasıyla birlikte, kanserin ve tedavi sürecinin çocuk ile ailesi üzerindeki fiziksel, psikolojik ve sosyal etkileri ile yaşam kalitesi ön plana çıkmıştır. Sık hastaneye yatışlar, cerrahi ve radyoterapi gibi ağır tedaviler ile akranlardan izolasyon, çocuklarda uyum sorunlarına yol açarak anksiyete, depresyon, uyum bozuklukları ve travma sonrası stres bozukluğu riskini belirgin şekilde artırmaktadır. Özellikle sinir sistemini etkileyen tümörler ve ALL gibi tedaviler çocuklarda öğrenme güçlüğü, kısa dikkat süresi gibi nörokognitif bozulmalara sebebiyet verebilmektedir. Bu zorlu süreç ebeveynleri de derinden etkilemekte, tanı sonrasındaki ilk yılda ebeveynlerin yarısından fazlasında yüksek psikolojik stres ve akut stres bozukluğu semptomları görülmektedir. Kanseri atlatan sağ kalanların büyük kısmı psikolojik olarak sağlıklı olsa da, yoğun tedavilerin getirdiği sekeller nedeniyle anksiyete ve somatik kaygılara yatkın bir alt grup bulunmaktadır; bu yüzden hem tedavi esnasında hem de sağ kalım sonrasında düzenli psikososyal değerlendirmeler ve erken müdahaleler hayati önem taşımaktadır. Although cancer is less common in children compared to adults, thousands of children and adolescents are diagnosed worldwide each year; today, with advancing technology, survival rates have risen up to 80% in high-income countries. As recovery rates increase, the physical, psychological, and social effects of cancer and its treatment process on the child and family, along with their quality of life, have come to the fore. Factors such as frequent hospitalizations, heavy treatments like surgery and radiotherapy, and isolation from peers cause adjustment problems in children, significantly increasing the risk of anxiety, depression, adjustment disorders, and post-traumatic stress disorder. Particularly, tumors affecting the nervous system and treatments like ALL can cause neurocognitive impairments in children, such as learning difficulties and short attention spans. This challenging process also deeply affects parents, with more than half of them experiencing high psychological distress and acute stress disorder symptoms in the first year following diagnosis. Although the majority of cancer survivors are psychologically healthy, there is a subgroup susceptible to anxiety and somatic concerns due to sequelae from intensive treatments; therefore, regular psychosocial assessments and early interventions both during treatment and post-survival are of vital importance.

11 April 2022
Verified
Book Chapter
Closed access
SOSena Saygılı Ok
Sena Saygılı Ok
Kanser tedavilerindeki teknolojik ve tıbbi ilerlemeler çocuk ve ergen hastaların yaşam sürelerini uzatırken, bu süreçte bireylerin yaşam kalitesinin artırılması ve psikososyal gereksinimlerinin karşılanması multidisipliner bir yaklaşım gerektirmektedir. Tanı, tedavi ve nüks aşamaları hem çocuklarda hem de ebeveynlerde ciddi ruhsal sıkıntılara yol açtığı için hastaların gelişimsel düzeylerine (0-3 yaş, okul öncesi, okul dönemi ve adölesan) uygun iletişim yöntemleri ve müdahalelerin seçilmesi kritik önem taşır. Risk süreçlerini standardize etmek ve ailelerin ihtiyaçlarını belirlemek amacıyla Pediatrik Psikososyal Önleyici Sağlık Modeli (PPÖSM), Aile APGAR ve HEADSS gibi ölçek ve tarama modellerinden yararlanılmaktadır. Bu süreçte Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT), Kabul ve Kararlılık Terapisi (KKT), oyun, sanat ve bilinçli farkındalık (mindfulness) temelli terapötik yaklaşımlar aktif olarak uygulanmaktadır. Farmakolojik açıdan ise depresyon, anksiyete, prosedür ilişkili kaygılar ve steroid kaynaklı deliryum gibi psikiyatrik belirtilerin yönetiminde antidepresanlar (SSRI'lar), benzodiazepinler, antipsikotikler ve stimulanlar yan etki ve ilaç etkileşim profilleri gözetilerek tercih edilmektedir. Tüm bu uygulamaların sistematik, adil ve erişilebilir olmasını sağlamak adına uzmanlar tarafından geliştirilen 15 maddelik psikososyal bakım standartları; rutin taramalardan finansal destek yönlendirmelerine, okul koordinasyonundan yas sürecine kadar geniş bir çerçevede hastaya ve ailesine bütüncül bir koruma sunmayı amaçlamaktadır. Advances in cancer treatments extend the survival of pediatric and adolescent patients, necessitating a multidisciplinary approach to enhance quality of life and address psychosocial needs. Since diagnosis, treatment, and relapse phases cause significant psychological distress in both children and parents, selecting age-appropriate communication methods and interventions according to developmental stages (0-3 years, preschool, school-age, and adolescent) is critical. To standardize risk assessments and identify family needs, screening models and scales such as the Pediatric Psychosocial Preventive Health Model (PPPHM), Family APGAR, and HEADSS are utilized. In this process, therapeutic approaches including Cognitive Behavioral Therapy (CBT), Acceptance and Commitment Therapy (ACT), play, art, and mindfulness-based therapies are actively applied. Pharmacologically, antidepressants (SSRIs), benzodiazepines, antipsychotics, and stimulants are preferred for managing psychiatric symptoms like depression, anxiety, procedure-related distress, and steroid-induced delirium, while carefully considering side effects and drug interaction profiles. To ensure these practices are systematic and accessible, the evidence-based 15-item psychosocial care standards developed by experts provide a holistic support framework for patients and families, covering routine screenings, financial guidance, school coordination, and bereavement care.

17 February 2025 in Developmental Neuropsychology
Verified
Journal Article
Closed access
OKOrhan Kocaman
Orhan Kocaman
UTUğur Tekin
Uğur Tekin
SYsemra yılmaz
semra yılmaz
SOSena Saygılı Ok
Sena Saygılı Ok
This study examines the effects of maternal psychological distress and the Intimate partner violence (IPV) to which mothers are exposed on treatment adherence. 55 mothers of children diagnosed with ADHD and 51 mothers of healthy children were included in the study. Psychological distress and IPV were greater in the mothers of children with ADHD than in those of healthy children. Greater IPV was determined in the low treatment adherence group among the mothers of children with ADHD than in the moderate-high adherence. Holistic approaches in ADHD in which the mother's mental health is included can increase adherence to treatment.