This text will deal with the issue of the benefit of biodiversity in the polemic context of the works of Czech and Central European philosophers and environmentalists with the essential ideas of selected world thinkers and with environmental practice in Central Europe. To validate this thesis, the authors of this work chose an essay dealing with professional monographs and professional articles on this topic, focusing on the continuity of ideas of the authors of the Central European region. For the comparison, forestry was used as an exemplary major field. Based on the article, the premise can be accepted that the benefit of biodiversity appears as a basic assumption, thesis, or paradigm. We need a new definition of life that is not limited to carbon-based organisms. Humankind does not live in harmony with nature but uses its culture to deplete natural resources in the false belief that man is no longer a part of nature. Environmentalists and philosophers agree on the need for a turnaround to save the environment, maintaining, biodiversity, and life on Earth. But the predatory paradigm of culture may appear to be a temporary condition and perhaps even necessary to cope with that turn. The effort to preserve biodiversity is related to the effort to preserve the life of the human species. Popularization, or environmental education, leading to biodiversity preservation and development and sustainability of life on Earth should coincide from above and below. Therefore, it could be stated that biodiversity (not only the macroscopic one) is beneficial to sustain life as we know it now. Niniejszy artykuł podejmuje problematykę korzyści płynących z bioróżnorodności w kontekście polemiki zawartej w myśli czeskich i środkowoeuropejskich filozofów i ekologów z kluczowymi ideami wybranych myślicieli światowych oraz z praktyką ekologiczną w Europie Środkowej. Na potwierdzenie postawionej tezy, autorzy niniejszej pracy wybrali jako formę esej poświęcony monografiom i artykułom na ten temat, skupiając się na zbieżności idei autorów regionu środkowoeuropejskiego. Na potrzeby porównania jako przykładową dziedzinę główną przyjęto leśnictwo. Na podstawie artykułu można przyjąć przesłankę, że korzyści płynące z bioróżnorodności są przedstawiane jako podstawowe założenie, teza czy paradygmat. Wydaje się, że potrzebna jest tutaj nowa definicja życia, która nie ogranicza się do organizmów opartych na węglu. Ludzkość nie żyje w harmonii z naturą, lecz wykorzystuje swoją kulturę do wyczerpywania zasobów naturalnych w fałszywym przekonaniu, że człowiek nie jest już częścią natury. Ekolodzy i filozofowie zgadzają się co do potrzeby dokonania przewrotu, który pomógłby uratować środowisko, zachować bioróżnorodność i życie na Ziemi. Jednak drapieżny paradygmat kultury może wydawać się stanem przejściowym i być może nawet niezbędnym w procesie radzenia sobie z takim zwrotem. Wysiłek na rzecz zachowania bioróżnorodności jest powiązany z wysiłkiem na rzecz zachowania życia gatunku ludzkiego. Popularyzacja, czyli edukacja środowiskowa, prowadząca do zachowania bioróżnorodności oraz działania na rzecz rozwoju, czy te ukierunkowane na zachowania życia na Ziemi powinny być ze sobą zbieżne. Można zatem stwierdzić, że bioróżnorodność (nie tylko makroskopowa) sprzyja podtrzymaniu życia, jakie jest nam znane obecnie.