Ahmet Acipayam

Ahmet Acipayam

Auto-generated profile, based on publicly available information

Ahmet Acipayam

Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

11Years (2016-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
12 October 2016 in BMJ Open
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
AKAysel Kurt
Aysel Kurt
HTHasan Türüt
Hasan Türüt
AAAhmet Acipayam
Ahmet Acipayam
AKAynur Kirbas
Aynur Kirbas
SYSuleyman Yuce
Suleyman Yuce
ECErkan Cure
Erkan Cure
Objective Multiple rib fractures (RFs) and pulmonary contusions (PCs), with resulting systemic lung inflammation, are the most common injuries caused by blunt chest trauma (BCT) in motor vehicle accidents. This study examined levels of the inflammation marker interleukin (IL)-6 and those of the acute-phase reactant surfactant protein (SP)-D in patients with BCT. Design Prospective, cross-sectional, observational study. Setting Single-centre, tertiary care hospital in the Black Sea Region of Turkey. Participants The study included 60 patients with BCT who were hospitalised in our thoracic surgery department. Parameters measures The SP-D and IL-6 serum levels of patients with RFs (two or more RFs) (n=30) and patients with PCs (n=30) were measured after 6 hours, 24 hours and 7 days, and compared with those of age-matched and gender-matched healthy participants. Results The 6-hour serum SP-D levels of the RFs (p=0.017) and PCs (p<0.001) groups were significantly higher than those of the healthy controls. The 24-hour and 7-day SP-D levels of both groups were also higher than the control group. The serum IL-6 levels of both groups were significantly higher than those of the control group. We have found Injury Severity Score to be independently related to 6-hour IL-6 (β=1.414, p<0.001) and 24-hour IL-6 levels (β=1.067, p<0.001). The development of complications was independently related to 6-hour SP-D level (β=0.211, p=0.047). Conclusions RFs and PCs after BCT lead to local and systemic inflammation due to lung injury. The levels of the systemic inflammation marker IL-6 and those of the acute-phase reactant SP-D were elevated in the present study. The SP-D level may be used as a marker in the follow-up of BCT-related complications.

1 January 2023 in Revista da Associação Médica Brasileira
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
AAAhmet Acipayam
Ahmet Acipayam
UGUtku Ufuk Güllü
Utku Ufuk Güllü
ŞGŞükrü Güngör
Şükrü Güngör
Pectus excavatum is the most prevalently encountered deformity of the thoracic wall. It can be accompanied by congenital anomalies.

29 September 2022 in European Archives of Medical Research
Verified
Journal Article
Closed access
AAAhmet Acıpayam
Ahmet Acıpayam
MSMuhammet Sayan
Muhammet Sayan
MTMahmut Tokur
Mahmut Tokur

8 February 2021 in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
AAAhmet Acipayam
Ahmet Acipayam
HTHasan Türüt
Hasan Türüt
Amaç: Bu çalışmamızda, toraks travmalı hastaların acil servise başvuru süresi ve maruz kaldıkları travma şekilleri ile mortalite ve morbiditeleri arasındaki ilişki irdelenmiştir. Böylece, optimal tedavi stratejisinin en kısa ve en etkin biçimde uygulanması ve bu hastaların yönetimindeki temel unsurların belirlenmesi hedeflenmiştir. Materyal ve Metod: Çalışmaya Aralık 2012 ile Ağustos 2013 tarihleri arasında T.C Sağlık Bakanlığı Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Eğitim Araştırma Hastanesi Acil Servisi’ne toraks travması nedeniyle başvuran 248 hasta dahil edildi. Hastaların anamnez, laboratuar bulguları, görüntüleme yöntemleri, takip ve tedavi çizelgeleri gözden geçirilerek; yaş, cinsiyet, travma etiyolojisi, travmanın hastaneye geliş zamanı ve geliş şekli, toraks travması, eşlik eden travmalar, tedavi yaklaşımı, komplikasyonlar hastanede yatış süresi, morbidite ve mortalite oranları analiz edildi. Bulgular: Yaşın artması ile beraber kot fraktürü sayısındaki artma arasında istatiksel olarak anlamlılık saptandı (p<0,01). Ayrıca kot fraktürü sayısı arttıkça hastanede yatış süresinde istatiksel olarak anlamlı artma saptandı (p<0.01) Sonuç: Toraks travmalı hastalar acil servisteki ilk bakı sonrasında hayatı tehdit edebilecek olası patolojiler nedeniyle ve özellikle multi-travma açısından deneyimli bir ekip tarafından değerlendirilmeli, toraks patolojileri ile birlikte diğer organ yaralanmaları da eşzamanlı olarak etkin ve hızlı bir şekilde yönetilmelidir. Hastaların stabilizasyonundan sonra hastaların takip edileceği koşullar sağlanmalı ve gelişebilecek olası komplikasyonlar açısından tetikte olunmalıdır.

26 March 2020 in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
MAMehmet Acipayam
Mehmet Acipayam
AAAhmet Acipayam
Ahmet Acipayam
EEErdinç Eroğlu
Erdinç Eroğlu
EKElif Kiliç
Elif Kiliç
CACan Acıpayam
Can Acıpayam
Amaç: Port kateterleri çocuk hematoloi-onkoloji hastalarında ilaç uygulamaları için kolay bir vasküler erişim yöntemi sağlamaktadır. Bu retrospektif çalışma ile çocuk hastalarda uyguladığımız venöz port kateter uygulamalarının literatür eşliğinde irdelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Port kateter uygulaması için ilk tercih sağ internal juguler ven idi. Bu bölge kullanılamadığında kontrlateral internal juguler ven tercih edildi. İşlem ultrasonografi eşliğinde genel anestezi altında ameliyat odasında gerçekleştirildi. Tüm hastalar işlemden sonra pnömotoraks, kateter oryantasyonu, bükülmesi ve malpozisyon i göğüs grafisi ile açısından değerlendirildi. Bulgular: 11.02.2016 - 13.12.2019 tarihleri arasında toplam 26 pediatrik hastaya vasküler port kateteri yerleştirdik. Port kateter uygulaması için endikasyon uzun süreli kemoterapi uygulaması idi. Ortalama yaşı 6.96 (1 ile 16 arasında değişmektedir) olup 20 (% 76.9) erkek ve 6 (% 23.1) kız çocukdan oluşmaktaydı. Port kateter yeri olarak 23 çocukda sağ internal jugular ven, 3 çocukda sol internal jugular ven tercih edildi. 2 (%7.7) hastada port enfeksiyonu, 3 (%11.5) hastada port trombozu nedeniyle port çıkarıldı. Hiçbir hastada hemotoraks, pnömotoraks, ven trombozu gelişmedi. Sonuç: Port kateterini USG eşliğinde daha düşük komplikasyon oranları ile uygulamak mümkün olmaktadır. Ayrıca bu uygulama ile çocuk hastaların ve ailelerinin tedaviye uyumu ve günlük yaşam kalitesinin artacağı kanaatindeyiz.

11 June 2023 in Tropical Journal of Pharmaceutical Research
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
AAAhmet Acıpayam
Ahmet Acıpayam
NENadire ESER
Nadire ESER
AYAslı Eryılmaz Yaylalı
Aslı Eryılmaz Yaylalı
KTKerim Tülüce
Kerim Tülüce
AYAtila YOLDAS
Atila YOLDAS
FTFatma İnAnç Tolun
Fatma İnAnç Tolun
Purpose: To investigate the efficacy of different doses of amifostine (AMI) and dexamethasone (DXM) on bilateral pulmonary contusion in rats. Methods: Forty-two Sprague Dawley rats were divided into six groups of seven animals each (control, pulmonary contusion (PC), PC + AMI 400 mg/kg, PC + AMI 200 mg/kg, PC + AMI 400 mg/kg + DXM, and PC + DXM-treated groups). RelAssay commercial kit was used to determine total oxidant status (TOS), total antioxidant status (TAS), and oxidative stress index (OSI). Nitric oxide (NO), inducible nitric oxide synthase (iNOS), interleukin-1 beta (IL-1β), interleukin-6 (IL-6), and tumor necrosis factor-alpha (TNF-α) activity associated with blunt trauma induced pulmonary damage were determined by enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). Blood gas was determined using a blood gas analyzer, while histopathological examinations were performed on the tissues by hematoxylin and eosin (H & E) staining method. Results: Significant improvement in biochemical parameters and histopathological findings were observed in the groups treated with dexamethasone and high-dose amifostine (400 mg/kg; p < 0.05). However, low-dose amifostine (200 mg/kg) and a combination of dexamethasone with amifostine (400 g/kg) was ineffective in balancing the biochemical changes due to trauma (p > 0.05). Conclusion: High-dose amifostine combined with dexamethasone mitigates trauma-induced damage in rat by preventing the elevation of key inflammatory markers. Further preclinical and clinical studies are required to determine the efficacy of amifostine in humans and to compare its activity with other agents.