18 February 2023 in Journal of Bioscience and Bioengineering
9 June 2021 in International Journal of Tropical Insect Science
30 July 2020 in Eskişehir Teknik Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi - C Yaşam Bilimleri ve Biyoteknoloji
Enzim bağlı immünosorbent analizinde (ELISA); hedef molekülleri yüksek hassasiyet ve seçicilikle tespit etmek için fonksiyonel moleküllerin mikro plaka üzerindeki immobilizasyon verimlerinin arttırılması ve sinyal-gürültü oranının yükseltilmesi önemlidir. Bu amaçla konvansiyonel immobilizasyon yöntemleri kullanılarak antikorla fonksiyonelleştirilmiş malzemeler yüksek enzim kapasitesi ile dikkate değer sinyal artışına neden olabilir) Son yıllarda farklı bir enzim immobilizasyon yöntemi olan protein/enzim ve Cu3(P04)2 içeren hibrit yapılar hiyerarşik mikro yapılara sahip olmaları ve geniş aktif yüzey alanları oluşturmaları neticesinde içeriğindeki protein yapılı moleküllerin serbest formuna göre daha yüksek katalitik aktivite gösterebilmektedir. Bu çalışma kapsamında; protein-inorganik hibrit yapı sentez metodu kullanılarak enzimi, antikoru ve Cu3(P04)2’ın hepsi bir arada olacak şekilde antikorla fonksiyonelleştirilmiş hibrit konjugat sistemleri sentezlenmiş, oluşan yapıların karakterizasyonları SEM, EDX, XRD ve FTIR analizleri ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmalar sonucu elde edilen bulgular değerlendirildiğinde, hibrit nano yapı 183,5 EU/mg peroksidaz aktivitesi gösterirken serbest HRP enzimi 59,01 EU/mg aktivite göstermiştir. TNF-alfa’ya spesifik çeşitli antikorlar kullanılarak hazırlanan hibrit konjugat yapılar 5-1000 µg mL-1 aralığındaki konsantrasyonlarda kullanılarak ELISA sistemindeki performansı ölçülmüştür. Çoklu organik molekül içeren hibrit konjugat yapının ELISA sistemindeki performansı diğer yapılara göre daha yüksek bulunmuştur. Bu metot; ELISA’da antikorların enzimle işaretlenmesi yöntemi yerine geçebilecek pratik olarak uygulanabilirliği kanıtlanmış bir uygulamadır.
30 June 2026 in Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi
The increasing use of engineered nanomaterials across various industries has raised concerns regarding their environmental fate and the potential for unintended bioaccumulation in non-target organisms. In this study, the bioaccumulation of copper ions derived from copper-based nanoflowers was investigated in the larvae of Tenebrio molitor (Coleoptera: Tenebrionidae), an ecologically significant model organism. The larvae were exposed to different doses of nanoflowers (2, 5, 10, and 50 µg/10 µL) under controlled laboratory conditions. At the end of the exposure period (24 h), copper content in the larval shed skin was quantitatively analyzed using Inductively Coupled Plasma Mass Spectrometry (ICP-MS). The results demonstrated a significant accumulation of copper in the tissues of treated larvae compared to the control group, indicating that nanoflowers may serve as a bioavailable source of heavy metals. These findings provide important insights into the potential ecotoxicological risks posed by nanostructured materials in terrestrial ecosystems. Additionally, the study examined the effects of increasing nanoflower doses on the water and ash content of the larvae. The results showed no significant change in water content compared to the control group; however, a significant decrease in ash content was observed in larvae exposed to 2 µg/10 µL and 50 µg/10 µL doses.
31 January 2026 in ChemistrySelect