Osman Emir Saraç

Osman Emir Saraç

Auto-generated profile, based on publicly available information

Osman Emir Saraç

Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

5Years (2022-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
30 September 2023 in Baltic Journal of Health and Physical Activity
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
SYSevil Karahan Yilmaz
Sevil Karahan Yilmaz
GEGünay Eskici
Günay Eskici
OSOsman Emir Sarac
Osman Emir Sarac
Introduction: This study aims to establish the validity-reliability of the Turkish version of adult e-Healthy Diet Literacy Scale and to determine its relationship with the Health Literacy Instrument Scale (short-form), the Digital Healthy Diet Literacy Scale, and participants’ characteristics. Ma-terial and Methods: Drawing on a methodological and descriptive design, this research was per-formed in two steps. It was conducted with 240 participants in the first step and 879 participants in the second step. The participants filled out the eHealthy Diet Literacy Scale, Health Literacy In-strument Scale (short-form), and Digital Healthy Diet Literacy Scale. The questionnaire form was sent to the participants online. Results: Cronbach’s alpha coefficient for the 11-item e-Healthy Diet Literacy scale was found to be 0.555. There was a significant relationship between the Health Literacy Instrument Scale (short-Form) and age groups, educational level, occupations, marital status, BMI, weekly physical activity and chronic disease status. Conclusions: This study evaluated the Turkish validity and reliability of the e-HDL, which was originally designed in Taiwan as a valid and reliable tool to evaluate the individuals’ ability to access, understand, appraise, and apply healthy diet information.

30 June 2022 in Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
HYHakan Yarar
Hakan Yarar
MFMurat Fi̇dAn
Murat Fi̇dAn
SYSevil Karahan Yilmaz
Sevil Karahan Yilmaz
GEGünay Eskici
Günay Eskici
OSOsman Emir Saraç
Osman Emir Saraç
Bu çalışmanın amacı; sporcularda kaslı olma dürtüsü (KOD) ve besinsel ergojenik destek ürünleri kullanımının incelenmesidir. Çalışmaya farklı spor branşlarında aktif spor yapan 440 erkek sporcu gönüllü olarak katılmıştır. Çalışmada verileri “Kaslı Olma Dürtüsü Ölçeği ve “Besinsel Ergojenik Destek Ürünleri Kullanımı Tutum Ölçeği” kullanılarak elde edilmiştir. İstatistiksel analizlerde, Kruskal Wallis-H test, One-Way Anova ve Pearson ki-kare testi kullanılmıştır. Sporcuların KOD ve alt boyutları olan; kaslı olmaya yönelik antrenman davranışları (KOAD), kaslı olmaya yönelik tutumlar (KOT) ile kaslı olmaya yönelik yeme ve takviye kullanımı (KOYTK) puan ortalamaları sırasıyla 43,2±12,3, 21,8±7,7, 43,2±12,3, 12,2±4,0 ve 9,1±3,9 olarak tespit edilmiştir. Besinsel ergojenik destek ürünlerine yönelik tutum ölçeğinde (BEDÜYTÖ) ise fayda, yan etkiler ve etik, doğal beslenme alt boyutlarına ilişkin puanlama ortalamaları sırasıyla 2,4±0,8, 3,5±0,8 ve 2,8±0,7 olarak belirlenmiştir. Sporcuların eğitim düzeyi ile kaslı olmaya yönelik tutumları arasında istatistiksel olarak fark bulunmuştur. Ayrıca spor branşına göre ise KOAD, KOYTK, yan etkiler ve etik ile doğal beslenme alt boyutları puan ortalamaları incelendiğinde, birbiri arasında anlamlı farklar olduğu görülmektedir (p<0,05). KOD’nün KOT (0,869), KOAD (0,763) ve KOYTK (0,653) ile yüksek düzeyde, BEDÜYTÖ’nin fayda alt boyutuyla (0,266) zayıf düzeyde ve spor yapılan süre (0,236) ile negatif zayıf yönde bir ilişkiye sahip olduğu belirlenmiştir. KOD puanının erkeklerde, kuvvet/güç sporcularında, lise ve öncesi eğitim düzeyine sahip olanlarda daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Sporcuların beslenme destek ürünleri kullanımında, “ürünlere erişim serbestliği ve doping etkisi olduğuna inanmak” nedenler arasındadır.

31 December 2023 in CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
HYHakan Yarar
Hakan Yarar
SYSevil Karahan Yılmaz
Sevil Karahan Yılmaz
GEGünay Eskici
Günay Eskici
BKBatuhan Köksal
Batuhan Köksal
HCHüsne Büşra Ceylan
Hüsne Büşra Ceylan
OSOsman Emir Saraç
Osman Emir Saraç
Çalışmanın amacı; adölesan sporcuların beslenme ve egzersiz davranışlarının incelenmesidir. Çalışmaya farklı spor branşlarında aktif spor yapan, yaş ortalaması 12,9±0,8 yıl olan toplam 607 sporcu (482 erkek, 125 kadın) katılmıştır. Veriler, katılımcıların demografik özelliklerini içeren anket formu ve “Beslenme ve Egzersiz Davranış Ölçeği” (BEDÖ) kullanılarak elde edilmiştir. BEDÖ alt boyutlarından elde edilen puan ortalamaları psikolojik/bağımlı yeme davranışı 42,7±6,3, sağlıklı beslenme- egzersiz davranışı 47,2±6,3, sağlıksız beslenme-egzersiz davranışı 51,7±7,2 ve öğün düzeni 25,2±3,9 olarak belirlenmiştir. Psikolojik yeme davranışı ile sağlıklı beslenme-egzersiz davranışı (r=0,608), sağlıksız beslenme-egzersiz davranışı (r=0,606) ve öğün düzeni (r=0,411) arasında pozitif yönde yüksek düzeyde ilişki olduğu belirlenmiştir(p<0.05). Sağlıklı beslenme-egzersiz davranışı ile öğün düzeni (r=0,408) pozitif yönde orta düzeyde; haftalık antrenman günü (r=0,103) ile spor yapılan süre (r=0,201) zayıf düzeyde ve BKİ (r=0,102) ile pozitif yönde zayıf düzeyde ilişkiye sahiptir. Sağlıksız beslenme-egzersiz davranışı ile öğün düzeni (r=0.465) orta düzeyde, spor yapılan süre (r=0,201) ile haftalık antrenman günü (r=0,103) zayıf düzeyde, BKİ (r=0,088) ile zayıf düzeyde ilişkiye sahiptir. Spor branşlarına göre beslenme-egzersiz davranış ölçeği toplam ve alt puanları arasında farklılıklar olduğu (p<0.05) ve bu farklılığın daha çok futbol branşında olduğu belirlenmiştir. Sonuç: BEDÖ alt boyut puanları doğrultusunda adölesan sporcuların yüksek oranda sağlıksız beslenme-egzersiz davranışı ile psikolojik/bağımlı yeme davranışına sahip oldukları, spor branşlarına göre farklılıklar olduğu, yapılan sporun sıklık ve süresinin beslenme ve egzersiz davranışları üzerindeki etkisinin düşük düzeyde olduğu belirlenmiştir. Adölesan sporcuların sağlık ve performans açısından genel ve spor beslenmesi konularında uzman kişilerden eğitim almasının gerekliliği büyük önem taşımaktadır.

30 June 2023 in CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
HYHakan Yarar
Hakan Yarar
MFMurat Fi̇dan
Murat Fi̇dan
SYSevil Karahan Yılmaz
Sevil Karahan Yılmaz
OSOsman Emir Saraç
Osman Emir Saraç
GEGünay Eskici
Günay Eskici
Yapılan bu çalışmanın amacı; kaslı olma dürtüsü (KOD) ve yeme tutumu ilişkisinin incelenmesidir. Çalışmaya çeşitli spor branşlarında aktif olarak spor yapan gönüllü 397 erkek sporcu katılmıştır. Çalışmada kapsamında verileri elde etmek amacıyla “Kaslı Olma Dürtüsü Ölçeği ve “Yeme Tutumu Testi (YTT-40)” kullanılmıştır. Sporcuların KOD toplam ve alt boyutlarından (Kaslı Olmaya Yönelik Tutumlar (KOYT), Kaslı Olmaya Yönelik Antrenman Davranışları (KOYAD), Kaslı Olmaya Yönelik Yeme ve Takviye Kullanımı, KOYYTK) elde edilen puanların ortalaması sırasıyla 41,9±12,6, 22,1±7,7, 11,3±4,3, 8,5±3,9 ve YTT-40 puan ortalaması ise 16,5±10,4 bulunmuştur. KOD toplam puanının KOYAD (0.382) ve KOYYTK (0.336) ile orta düzeyde; YTT-40 (0.162) ile zayıf düzeyde ve spor yapılan süre (0.347) ile negatif zayıf yönde ilişkiye sahip olduğu, YTT-40 puanının KOYAD (0.356) ile orta düzeyde; KOYT (0.267), KOD (0.162) ve KOYYTK (0.148) ile zayıf düzeyde istatistiksel olarak anlamlı ilişkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Sporcuların eğitim düzeyi ile KOYT, KOD toplam ve YTT-40 toplam puan ortalamaları arasında anlamlı ilişki olduğu (p<0.05) ve farklılığı lise ve öncesi eğitim düzeyine sahip sporcuların oluşturduğu tespit edilmiştir. İlgilenilen spor branşı açısından KOYAD, KOYYTK ve YTT-40 toplam puan ortalamaları arasında anlamlı ilişki olduğu ve farklılığı kuvvet-güç sporcularının oluşturduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, sporcularda kaslı olma dürtüsünün orta düzeyde olduğu, bu farklılığın en çok kuvvet-güç sporcuları ile lise ve öncesi eğitim düzeyine sahip sporcularda olduğu belirlenmiştir. Kaslı olma dürtüsünün artması yeme bozukluğunu artırmaktadır.

15 April 2022 in Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
OSOsman Emir Saraç
Osman Emir Saraç
GEGünay Eskici
Günay Eskici
Bu araştırmanın amacı, master atletlerin yarışma öncesi gönüllü besin kısıtlamalarını, besin tercihlerini ve besinlerden kaçınma nedenlerini belirlemektir. Araştırmaya 5 km, 6-10 km, 11-21 km, maraton ve ultra maraton mesafelerinde antrenman ve yarışmalara katılan, yaşları 35-74 arasında olan toplam 246 master atlet (185 erkek, 61 kadın) katılmıştır. Atletlerin besin kısıtlamalarına yönelik yaptıkları uygulamaları belirlemek için Parnell ve arkadaşları (2019) tarafından geliştirilen 17 soruluk “Koşucularda Besin Kısıtlaması Anketi” kullanılmıştır. Veri toplama süreci, Covid-19 pandemi döneminde gerçekleştirildiğinden verilerin bazılarına yüz yüze görüşülerek bazılarına ise online olarak ulaşılmıştır. Yarışma öncesinde kaçınılan besinlerin; cinsiyet, koşu mesafesi ve performans seviyesi grupları arasındaki farklılıklarını belirlemek için Fisher Exact testi kullanılmıştır. Tüm istatistiksel analizlerde anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Yarışma öncesi en çok kısıtlanan besinlerin yüksek yağlı yiyecekler (%79), atıştırmalık hazır paket ürünleri (%63), baharatlı yiyecekler (%58), süt (%54) ve kırmızı et (%44) olduğu belirlenmiştir. Kurubaklagil, süt ve yüksek lifli gıdaların kısıtlanmasında cinsiyetler arası anlamlı bir ilişki olduğu ve kadınlarda kısıtlamanın daha fazla olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Özellikle yüksek yağlı yiyecekler ve laktozsuz sütün koşu mesafesi arttıkça ve performans seviyesi yükseldikçe daha fazla kısıtlandığı belirlenmiştir (p<0,05). Kadın master atletlerde yarışma öncesi besin kısıtlama uygulamasının daha yüksek oranda görüldüğü ve koşu mesafesinin artması ile performans seviyesinin yükselmesinin, master atletlerde besin kısıtlama oranlarını artırdığı belirlenmiştir.

1 July 2026 in Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
GÖGökmen Özen
Gökmen Özen
OSOsman Emir Saraç
Osman Emir Saraç
The purpose of this study was to examine the nutritional behaviours of children participating in gymnastics training according to their training age. The study group consisted of 102 children (92 girls and 10 boys) aged between 4 and 12 years. In the study, the “Child Eating Behaviour Questionnaire” was used as a data collection tool to determine the children’s nutritional behaviours. The questionnaire was completed by the children’s parents. SPSS 20 software was used for the statistical analysis of the data. No significant differences were found between the Child Eating Behaviour Questionnaire sub-dimension mean scores of the children grouped according to training age as 1 year, 2 years, and 3 years or more (p > .05). However, a positive relationship was found between the children’s mean Body Mass Index values and the emotional over-eating and enjoyment of food sub-dimension scores, while a negative relationship was observed with the emotional under-eating and slowness in eating sub-dimension scores (p < .05). It was determined that training age did not have a determining effect on the nutritional behaviours of children participating in gymnastics training. However, significant relationships were found between some emotional dimensions of eating behaviour and Body Mass Index. These findings indicate that, in evaluating body composition in child athletes, not only training duration but also the behavioural and emotional aspects of nutrition should be taken into consideration.