To appreciate the nature and scope of workplace violence amongst a sample of the UK nursing student population during clinical placement and to recommend strategies universities can implement to successfully manage the impact. Workplace violence is defined as a violent act(s) directed toward workers and can include physical, psychological or verbal behaviour. It is prevalent in nursing and causes victims work-based stress that can affect not only the individual but also the quality of care. Similar negative experiences amongst students can have a direct impact on the development of future professional skills. This study employed a cross-sectional survey design. Questions were uploaded in the format of a commercial internet survey provider (SurveyMonkey.com) and distributed across a sample of nursing schools in the UK. The survey was voluntary and employed a validated tool to assess workplace violence and was based on a similar study in Australia. The number of respondents was 657. This paper reports on the quantitative results. Nearly half of the students (42.18%) indicated they had experienced bullying/harassment in the past year while on clinical placement. One-third (30.4%) had witnessed bullying/harassment of other students and 19.6% of incidents involved a qualified nurse. The unwanted behaviours made some students consider leaving nursing (19.8%). Some respondents said the standard of patient care (12.3%) and their work with others (25.9%) were negatively affected. Workplace violence can influence nursing students' attitude toward the profession and their level of satisfaction with the work. Whilst it was reassuring to note that the majority of the participants knew where/how to report, only one fifth had actively reported an episode of bullying/harassment. Current students are the nurses and leaders of the future and have a key role in shaping the culture of generations to come. Universities and clinical providers need to work together to reduce the incidence and impact of workplace violence in order to improve the culture of practice.
1 October 2020 in European Journal of Oncology Nursing
COVID-19’un pek çok ülkede genel popülasyondaki prevalansı, yüksek morbidite ve mortalite oranları alışageldiğimiz baş etme biçimlerini işlevsiz kılarak yeni krize uyum yolları geliştirmeyi gerekli kılmakta ve dünya çapındaki tüm sağlık çalışanları üzerinde daha önce benzeri görülmemiş bir yük oluşturmaktadır. Hemşireler bu pandemi sürecinde 24 saat kesintisiz hizmet sunarak ön safta yer alan sağlık çalışanlarıdır. Hemşireler bu süreçte işlerinin yoğunluğunda bir artış yaşamanın ötesinde, yeni protokollere ve son derece “yeni olan bir normale” uyum sağlamaya çalışmaktadırlar. Hemşireler kişinin sağlık durumunda alışık olduklarından daha hızlı bir bozulmaya tanık olmakta, daha sık yaşam sonu bakım sağlamakta, alışık olduklarından farklı alanlarda ve daha uzun sürelerle ve mola vermeksizin çalışmakta, maske/siperlik gibi koruyucu ekipman yetersizliği ile mücadele etmekte ve hangi hastaya yoğun bakım yatağı verileceği gibi ciddi moral distres yaratan durumlarla baş etmeye çalışmaktadır. Sözü edilen tüm bu faktörler, hemşirelerin yüksek düzeyde stres yaşamasına, ruh sağlığını sürdürme konusunda risklerle karşı karşıya kalmasına yol açmaktadır. Bu bağlamda, hemşirelerin ruhsal sağlığının korunması ve travmanın önlenmesi önem taşımaktadır. Bu makale, COVID-19 pandemisi sürecinde ön safta çalışan hemşirelerin ruhsal sağlığını etkileyen durumların, yaşadıkları psikososyal sorunların ortaya konması, hemşirelerin ruh sağlığının korunması ve ruhsal travmanın önlenmesi konusunda alınabilecek önlemlere dikkat çekilmesi amacıyla kaleme alınmıştır.
Amaç: Bu çalışmada yüksek riskli gebelerde psikolojik sağlamlık, algılanan stres ve psikososyal sağlık düzeyleri ve ilişkili değişkenlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı araştırma deseni kullanılan bu araştırmanın örneklemini 54 yüksek riskli gebe oluşturmuştur. Veriler ‘Connor-Davidson Psikolojik Sağlamlık Ölçeği’, ‘Algılanan Stres Ölçeği’ ve ‘Gebelerde Psikososyal Sağlığı Değerlendirme Ölçeği’ ile toplanmıştır. Bulgular: Bulgular değerlendirildiğinde hastane yatış deneyimi olan gebelerin kaygı ve stres düzeylerinin, psikososyal destek gereksinimlerinin, algılanan stres düzeylerinin yüksek olduğu belirlenmiştir. Benzer şekilde yatak istirahati gereksinimi duyan gebelerin stres rahatsızlık algısı, psikososyal destek gereksinimi daha yüksektir. Eğitim düzeyi düşük olan gebelerin algılanan stres düzeyleri daha fazladır. Düzenli gebelik takibi yaptıran gebelerin özyeterlik algısı daha düşüktür ve kaygı ve stres puanları daha yüksektir. Çalışan gebelerin negatif olaylara tolerans düzeyleri daha yüksek çıkmıştır.Sonuç: Yüksek riskli gebelik, algılanan stres düzeyinin artması, psikolojik sağlamlık ve psikososyal sağlık düzeylerinin yüksek olması ile doğrudan ilişkili olabilmektedir. Gebeliği süresince hastane yatışı deneyimleyenlerin algılanan stres düzeylerinin yüksek olması, hastaneye yatışın bireylerin mevcut stres düzeyini artırmasına bağlı olabilir. Bu gebelerin psikososyal sağlık düzeyleri yüksek olsa dahi, algılanan stresi azaltmada yetersiz kalmıştır. Sonuç olarak yüksek riskli gebelerin psikolojik sağlamlık düzeylerinin desteklenmesinin ve geliştirilmesinin gebelerin bu süreci daha kolay ve sağlıklı atlatmalarında önemli bir unsur olduğu söylenebilir.