Yoğun bakım ihtiyacı olan COVID-19 hastalarında hemodinamik yönetim ve monitörizasyon, hastalık seyrinin hızlı değişmesi nedeniyle büyük önem taşımaktadır. Hastaların hipovolemi, vazodilatasyon ve sağ ventrikül disfonksiyonu gibi nedenlerle hemodinamik olarak kararsız hale gelmesi yoğun bakım yatışlarını artırabilmektedir. Erken Uyarı Skorlama Sistemleri, klinik parametrelerdeki sapmaları belirleyerek zamanında müdahale edilmesini ve yoğun bakım yatışlarının optimize edilmesini sağlar. Yoğun bakım sürecinde vital bulgular, EKG ve laboratuvar değerleri yakından izlenirken, ARDS ve sepsis gelişen vakalarda sıvı tedavisinin ve PEEP stratejilerinin dikkatle yönetilmesi pulmoner ödem riskini azaltmaktadır. Tedavi yönetiminde ekokardiyografi ilk basamak değerlendirme aracı olarak öne çıkarken, başlangıç tedavisine yanıt vermeyen karmaşık şok durumlarında Pulmoner Arter Kateterizasyonu ve Transpulmoner Termodilüsyon gibi ileri monitörizasyon teknikleri önerilmektedir. Bu ileri yöntemler; ekstravasküler akciğer sıvısı, kardiyak output ve önyük yanıtı gibi kritik verileri gerçek zamanlı sunarak klinisyenlere rehberlik eder. Gelecekte ise hemodinamik monitörizasyonun; noninvaziv, multimodal, makrosirkülasyon ile mikrosirkülasyonu entegre eden kablosuz teknolojilere evrilmesi ve kişiselleştirilmiş tedavi yaklaşımlarını desteklemesi beklenmektedir. Hemodynamic management and monitoring in COVID-19 patients requiring intensive care is of paramount importance due to the rapid progression of the disease. The hemodynamic instability in these patients, driven by factors such as hypovolemia, vasodilation, and right ventricular dysfunction, can increase intensive care unit admissions. Early Warning Scoring Systems optimize ICU admissions by identifying deviations in clinical parameters and enabling timely intervention. While vital signs, ECG, and laboratory values are closely monitored in the ICU, careful management of fluid therapy and PEEP strategies in patients developing ARDS or sepsis reduces the risk of pulmonary edema. Echocardiography stands out as the first-line assessment tool, whereas advanced hemodynamic monitoring techniques, such as Pulmonary Artery Catheterization and Transpulmoner Thermodilution, are recommended for complex shock states unresponsive to initial therapy. These advanced methods guide clinicians by providing real-time data on extravascular lung water, cardiac output, and preload responsiveness. In the future, hemodynamic monitoring is expected to evolve into noninvasive, multimodal, and wireless technologies that integrate macrocirculation and microcirculation, thereby supporting personalized treatment approaches.