16 December 2020 in International Journal of Nursing Practice
23 April 2021 in Adıyaman Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
Amaç: Gebelikte aile içi şiddete maruz kalmanın postpartum depresyon ve maternal bağlanmaya etkisini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Araştırma analitik-kesitsel olarak, Eylül 2016-Haziran 2017 tarihlerinde yapılmıştır. Araştırmanın evrenini 1-4 aylık bebeği olan anneler, örneklemi ise 223 anne oluşturmuştur. Veriler, veri toplama formu, Kadına Yönelik Şiddet Tarama Formu, Maternal Bağlanma Ölçeği (MBÖ) ve Edinburg Postpartum Depresyon Ölçeği ile toplanmıştır. Bulgular: Kadınların %14,8’inin gebeliklerinde şiddet türlerinden en az birine maruz kaldıkları, şiddet görenlerin %13,9’unun sözlü, %4’ünün fiziksel, %7,6’sının ekonomik ve %6,4’ünün cinsel şiddet gördükleri saptanmıştır. Gebeliğinde şiddet görenlerin MBÖ puan ortalamalarının şiddet görmeyenlere göre istatistiksel düzeyde düşük olduğu ( p <0,037) ve postpartum depresyon riski yaşadıkları bulunmuştur ( p =0,001). Sonuç: Gebeliğinde şiddet gören kadınların doğum sonrası dönemde maternal bağlanmaları düşük ve depresyon riskleri yüksektir.
6 November 2019 in Child Indicators Research
15 July 2020 in Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi
Derleme tipinde olan bu makalenin amacı aile ve hemşirelik bakımı açısından oldukça önemli olan ailenin güçlendirilmesinin önemini, aileye, çocuğa ve sağlık çalışanlarına olan yararlarını açıklamak, uygulama adımları ve pediatri hemşireliğinde uygulanmasına ilişkin somut öneriler sunmaktır. Ailenin stresli dönemlerinde içsel ve dışsal güçlerini ortaya çıkarmayı sağlayan ailenin güçlendirilmesi hem ailelere hem de hemşirelere olumlu katkıda bulunur. Hemşireler bakımlarında hastanın ve ailenin güçlü yanlarına odaklandıklarında güçlendirme temelli bakımı başlatmış olurlar. Ailenin güçlendirilmesini önemseyen ve bu amaçla aktif rol alan pediatri hemşireleri çocuk ve ailenin gelecek için umutlarını sürdürmelerine, gereksinimlerini karşılamaya, aile işlevselliğinin devamlılığına, kaynaklara ve bilgiye ulaşmalarına yardımcı olur. Ayrıca bu yaklaşımı kullanan hemşireler, kendi benliklerini daha kolay bulur, meslekten ve yaşamdan daha fazla doyum alır, hasta ve ailesi hakkında daha kapsamlı veri toplar ve etkin bakım verir. Bu nedenle pediatri hemşirelerinin, bakım uygulamalarında ailenin güçlendirilmesi yaklaşımını benimsemeleri, ailenin güçlenmesini ölçmek için değerlendirme aracı geliştirmeleri ve bu konudaki bilgi ve deneyimlerini arttırmaları önerilir.
31 May 2020 in Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
Amaç: Yenidoğan yoğun bakım ünitesinde (YYBÜ) çalışan hemşirelerin yaşadığı sorunları belirlemektir.Yöntem: Çalışma niteliksel, fenomenolojik bir çalışmadır. Ocak-Ekim 2019 tarihleri arasında yapılmıştır. Çalışmaya farklı hastanelerde çalışan 17 YYBÜ hemşiresi katılmıştır. Çalışmada araştırmacılar tarafından oluşturulan veri toplama formunda; sosyo-demografik verilerden oluşan birinci bölüm sekiz sorudan ve araştırma sorularının bulunduğu ikinci bölüm 12 açık uçlu sorudan oluşmaktadır. Veriler araştırmacılar tarafından kodlanmış, tematik analiz yapılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 29.13’ yıl ve YYBÜ’de çalışma süre ortalaması 5,73 yıldır. Hemşirelerin, 15’i üniversite mezunu, ikisi lise mezunu ve yedisi evlidir. Çalışma sonucunda dört tema belirlenmiştir: Sağlık sorunları, psikososyal sorunlar, mesleki sorunlar ve etik-manevi sorunlarSonuç: Hemşireler YYBÜ’de çalışmaktan dolayı varis gibi sağlık sorunları yaşamaktadır. Psikolojik, sosyal ve ekonomik olarak negatif etkilenmektedir. Mesleki hastalıklar açısından riskler taşımaktadırlar. Sağlık çalışanlarının sayı ve niteliğindeki yetersizlikler, cihaz ve malzeme sıkıntısı, hemşire başına düşen hasta sayısının standartları aşması ve buna bağlı bakım kalitesinde düşmeler gibi hasta bakımını etkileyen sorunlar yaşanmaktadır. Ekip arkadaşları, aileler ve amirlerle iletişim sorunları yaşadıkları saptanmıştır. Etik olarak; yararlılık, özerklik, adalet ve eşitlik ilkesinin ihlalinden duyulan rahatsızlıklar belirlenmiştir.
18 July 2022 in Hemşirelik Bilimi Dergisi
Amaç: Bu araştırma kronik hastalığı nedeniyle hastanede yatan 9-18 yaş grubu çocukların; sosyal yaşamda ve hastanede (tanı, tedavi ve bakım uygulamaları sırasında) bilgilendirilme, görüşlerini ifade etme ve kararlara katılma durumlarına ilişkin çocukların deneyimleri, ebeveynlerinin bilgi ve tutumlarını ortaya koymak amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipte olan bu çalışma Temmuz 2015-Haziran 2017 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinin pediatri servislerinde yapıldı. Çalışmaya hastanede yatan 9-18 yaş arası 139 çocuk ve onlara bakım veren 139 ebeveyn katıldı. Veriler, Çocuk Bilgi Formu, Ebeveyn Bilgi Formu ve Çocuk Haklarına Yönelik Ebeveyn Tutum Ölçeği (ÇHETÖ) kullanılarak toplandı. Bulgular: Bu çalışmaya katılan çocukların ifadesine göre büyük çoğunluğunun sosyal yaşamda ebeveyni veya öğretmeni tarafından; hastanede ebeveyni veya sağlık personeli tarafından bilgilendirildiği, görüşünün alındığı ve kararlara katılmasının sağlandığı saptandı. Çocuk Haklarına Yönelik Ebeveyn Tutum Ölçeği ortanca puanı 297 (min-max, 286-306) olarak bulundu. Araştırmaya katılan ebeveynlerin büyük çoğunluğunun kronik hastalığı nedeniyle hastanede yatan çocuğu hastalık, tedavi ve bakım uygulamaları konusunda bilgilendirdiği saptandı. Sonuç: Bu araştırmaya katılan çocuklar, sosyal hayatlarında ve hastanede bilgilendirilmekte ve çocukların kendileri ile ilgili konularda görüşü alınmaktadır. Bu çalışmaya katılan ebeveynlerin çocuk haklarına yönelik tutumları olumludur. Araştırmaya katılan ebeveynler, çocuğa hastalık, tedavi ve bakımı konusunda yeterli bilgilendirme yapmaktadır.