Elektrokardiograficzny test wysiłkowy jest od kilkudziesięciu lat jednym z ważniejszych narzędzi diagnostycznych w kardiologii. Stały postęp technologiczny umożliwiający powszechne stosowanie technik obrazowych, a także pojawianie się nowych wytycznych postępowania wymagają rewizji i aktualizacji podejścia do techniki i interpretacji elektrokardiograficznego badania wysiłkowego. W niniejszym dokumencie zaprezentowano opinię ekspertów Sekcji Rehabilitacji Kardiologicznej i Fizjologii Wysiłku Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego (SRK i FW PTK) dotyczącą techniki wykonywania i interpretacji wyników elektrokardiograficznych testów wysiłkowych u osób dorosłych. Przedstawiono warunki techniczne i wyposażenie pracowni testów wysiłkowych, a także zakres wymaganych kompetencji personelu medycznego niezbędny do nadzorowania i pełnej interpretacji elektrokardiograficznych testów wysiłkowych. Szerokie wskazania do wykonania elektrokardiograficznego testu wysiłkowego obejmują: diagnostykę choroby wieńcowej, z uwzględnieniem prawdopodobieństwa choroby wieńcowej przed testem, ocenę czynnościowego zaawansowania i stratyfikację ryzyka pacjentów z już rozpoznaną chorobą wieńcową, a także ocenę skuteczności stosowanego leczenia, diagnostykę objawów związanych z wysiłkiem, ocenę wydolności wysiłkowej, kwalifikację do treningu/rehabilitacji kardiologicznej, a także ocenę ryzyka przed operacjami niekardiochirurgicznymi. Elektrokardiograficzny test wysiłkowy jest badaniem bezpiecznym pod warunkiem przestrzegania wskazań i przeciwwskazań do jego wykonania, stosowania właściwego monitorowania przebiegu badania, jak również precyzyjnego określenia wskazań do przerwania próby. Protokół obciążenia powinien być dobrany z uwzględnieniem przewidywanej wydolności pacjenta tak, aby czas trwania fazy wysiłkowej mieścił się w zakresie 8–12 minut. W trakcie testu jest oceniana odpowiedź kliniczna, hemodynamiczna i elektrokardiograficzna na wysiłek. Raport końcowy powinien zawierać informacje na temat: stosowanego protokołu obciążenia, powodu zakończenia badania, stopnia zmęczenia, obecności/stopnia nasilenia dolegliwości wieńcowych, szczytowej wydolności lub tolerowanego obciążenia, z odniesieniem do wartości należnych, odpowiedzi częstości rytmu serca, zmian/braku zmian ST-T. Wynik badania powinien kończyć się wnioskiem zawierającym ocenę kliniczną i elektrokardiograficzną. Elektrokardiograficzny test wysiłkowy jest od kilkudziesięciu lat jednym z ważniejszych narzędzi diagnostycznych w kardiologii. Stały postęp technologiczny umożliwiający powszechne stosowanie technik obrazowych, a także pojawianie się nowych wytycznych postępowania wymagają rewizji i aktualizacji podejścia do techniki i interpretacji elektrokardiograficznego badania wysiłkowego. W niniejszym dokumencie zaprezentowano opinię ekspertów Sekcji Rehabilitacji Kardiologicznej i Fizjologii Wysiłku Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego (SRK i FW PTK) dotyczącą techniki wykonywania i interpretacji wyników elektrokardiograficznych testów wysiłkowych u osób dorosłych. Przedstawiono warunki techniczne i wyposażenie pracowni testów wysiłkowych, a także zakres wymaganych kompetencji personelu medycznego niezbędny do nadzorowania i pełnej interpretacji elektrokardiograficznych testów wysiłkowych. Szerokie wskazania do wykonania elektrokardiograficznego testu wysiłkowego obejmują: diagnostykę choroby wieńcowej, z uwzględnieniem prawdopodobieństwa choroby wieńcowej przed testem, ocenę czynnościowego zaawansowania i stratyfikację ryzyka pacjentów z już rozpoznaną chorobą wieńcową, a także ocenę skuteczności stosowanego leczenia, diagnostykę objawów związanych z wysiłkiem, ocenę wydolności wysiłkowej, kwalifikację do treningu/rehabilitacji kardiologicznej, a także ocenę ryzyka przed operacjami niekardiochirurgicznymi. Elektrokardiograficzny test wysiłkowy jest badaniem bezpiecznym pod warunkiem przestrzegania wskazań i przeciwwskazań do jego wykonania, stosowania właściwego monitorowania przebiegu badania, jak również precyzyjnego określenia wskazań do przerwania próby. Protokół obciążenia powinien być dobrany z uwzględnieniem przewidywanej wydolności pacjenta tak, aby czas trwania fazy wysiłkowej mieścił się w zakresie 8–12 minut. W trakcie testu jest oceniana odpowiedź kliniczna, hemodynamiczna i elektrokardiograficzna na wysiłek. Raport końcowy powinien zawierać informacje na temat: stosowanego protokołu obciążenia, powodu zakończenia badania, stopnia zmęczenia, obecności/stopnia nasilenia dolegliwości wieńcowych, szczytowej wydolności lub tolerowanego obciążenia, z odniesieniem do wartości należnych, odpowiedzi częstości rytmu serca, zmian/braku zmian ST-T. Wynik badania powinien kończyć się wnioskiem zawierającym ocenę kliniczną i elektrokardiograficzną.