Gülşah Gül

Gülşah Gül

Auto-generated profile, based on publicly available information

Gülşah Gül

Etlik City Hospital, Ankara, Türkiye

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

4Years (2023-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
23 March 2023 in Journal of Innovative Healthcare Practices
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
NDNafiye Demi̇rCi̇
Nafiye Demi̇rCi̇
GGGülşah Gül
Gülşah Gül
SDSenem Demi̇rDel
Senem Demi̇rDel
Bu çalışmanın amacı engelli bireye bakım veren ebeveynlerin kas-iskelet sistemi rahatsızlıklarının değerlendirilmesi ve çocuğun günlük yaşam aktivitelerinde bağımsızlık düzeyine göre ebeveynlerin kas iskelet sistemi rahatsızlıklarının incelenmesidir. Çalışmaya engelli bireye bakım veren 59 ebeveyn dahil edildi. Engelli bireyin tanısı, engel tipi, mobilite durumu, yemek yeme, giyinme, tuvalet aktivitelerindeki bağımsızlık durumu, engel süresi ile bakım veren ebeveynlerin gelir düzeyi, çocuk sayısı düzenli bakıcı desteği alıp almadığı sorgulandıktan sonra ebeveynlere Cornell Kas İskelet Rahatsızlık Anketi uygulandı. Bağımsız grupların Cornell Kas İskelet Rahatsızlık Anketi skorları Mann Whitney U testi kullanılarak karşılaştırıldı. Engelli bireylerin yaş ortalaması 9,55+6,04 yıl, engellilik süresi 7,66+5,54 yıl idi. Engelli bireylerde en fazla Serebral Palsi tanısı (%47,5) ve en fazla fiziksel engel mevcuttu (%49,2). Ebeveynlerin yaş ortalaması 38,22±7,85 yıl idi. Cornell Kas İskelet Rahatsızlık Anketi alt bölüm skorları incelendiğinde en yüksek skorun bel bölgesinde (15,94±24,59) olduğu görüldü. Cornell Kas İskelet Rahatsızlık Anketi toplam skoru ortalama 106,13±185,09 idi. Engelli bireylerin yürüyebilme, yemek yiyebilme, tuvalet ihtiyacını giderme, giyinme aktivitelerinde bağımsızlık durumuna göre bakım veren ebeveynlerin Cornell Kas İskelet Rahatsızlık Anketi skorları arasında anlamlı fark bulundu (p<0,05). Engelli bireyin engel süresi ile ebeveynlerin Cornell Kas İskelet Rahatsızlık Anketi skorları arasında anlamlı ilişki bulundu (r=0,283, p=0,03). Yemek yeme, yürüme, tuvalet ve giyinme aktivitelerinde bağımsız olan engelli bireylere bakım veren ebeveynlerin kas iskelet sistemi rahatsızlıklarının daha az olduğu görüldü. Engelli bireylerin günlük yaşam aktivitelerinde bağımsızlık düzeyinin arttırılmasına yönelik müdahalelerin bakım veren ebeveynlerin kas-iskelet sistemi rahatsızlıklarının önlenmesi adına yararlı olabileceğini düşünmekteyiz.

30 March 2023 in Turkish Journal of Kinesiology
Verified
Journal Article
Closed access
SDSenem Demi̇rdel
Senem Demi̇rdel
GGGülşah Gül
Gülşah Gül
ÖGÖznur Gümüş
Öznur Gümüş
BKBetül Kuz
Betül Kuz
The jaw sensorimotor system has functional relationships with other parts of the body through neuroanatomical and biomechanical interactions. The aim of this study was to examine the effects of different jaw positions on upper extremity performance, core endurance, and postural stability. This cross-sectional study included 49 healthy young adults aged 18-28 years. Upper extremity performance was evaluated using the push-up test, core endurance was evaluated using the McGill’s Trunk Flexion and Extension Test and postural stability was evaluated using the Balance Error Scoring System. All assessments were made with resting jaw and clenching jaw positions. There was no significant difference in the Push-up test and Balance Error Scoring System scores in different jaw positions (p>0.05). The Mcgill trunk flexion test and extension test performance were found to be better in the clenched jaw position (p=0.017, p=0.035, respectively). The results of this study showed that jaw clenching increases core endurance time. This result should be taken into account when planning an evaluation and rehabilitation program for the core area.

1 January 2026 in Journal of Aging and Physical Activity
Verified
Journal Article
Closed access
GDGülşah Doksöz
Gülşah Doksöz
SDSenem Demirdel
Senem Demirdel
MNMehmet İlKin Naharci
Mehmet İlKin Naharci
Objectives : The aim of this study was to investigate the association between multidimensional frailty and perceived physical activity barriers in low-active older adults. Methods : This cross-sectional study included low-active individuals aged over 65 years. Frailty status, physical activity level, and perceived physical activity barriers were evaluated through face-to-face interviews. Frailty status was assessed using the Tilburg Frailty Index, which evaluates frailty from a multidimensional perspective. The Physical Activity Scale for the Elderly was used to evaluate physical activity status, and the Physical Activity Barriers Scale for Elderly was used to assess perceived physical activity barriers. The association between physical activity barriers and multidimensional frailty was evaluated using logistic regression analysis. Results : Of the 492 older individuals examined, 235 met the inclusion criteria ( M age = 74.9 [6.2] years, 55.3% female). Being unmarried (odds ratio: 2.415, 95% CI [1.07, 5.452], p = .034), having a lower educational level (odds ratio: 2.899, 95% CI [1.537, 5.47], p = .001), and having a higher score on the Physical Activity Barriers Scale for Elderly (odds ratio: 1.05, 95% CI [1.01, 1.091], p = .014) were identified as risk factors for multidimensional frailty in low-active older adults. Conclusion : In low-active older adults, perceived physical activity barriers were associated with multidimensional frailty. Implications : Assessing perceived physical activity barriers in low-active older adults may be useful for developing interventions aimed at reducing multidimensional frailty.