Bu çalışma, acil durumlara müdahale süreçlerinde devrim niteliğinde bir paradigma sunan "Drone as First Responder" (DFR) sistemlerini çok boyutlu bir çerçevede ele almaktadır. DFR sistemleri, olay yerine kara ekiplerinden önce ulaşarak gerçek zamanlı görüntü ve veri sağlayan insansız hava araçlarına (İHA) dayalı bir model sunar. Bu model, yalnızca teknolojik bir yenilik değil, aynı zamanda kamu güvenliği, sağlık hizmetleri ve afet yönetimi gibi alanlarda stratejik bir dönüşüm aracıdır. Çalışmada, DFR sistemlerinin tanımı, işleyişi, klasik İHA uygulamalarından farkları ve dünya genelindeki örnek uygulamaları analiz edilmiştir. Bunun yanı sıra, Türkiye’de bu sistemlerin uygulanabilirliğine yönelik kurumsal kapasite, yasal çerçeve, teknik altyapı ve toplumsal kabul gibi başlıca faktörler SWOT analizi kapsamında değerlendirilmiştir. Bulgular, Türkiye’nin mevcut İHA altyapısının DFR sistemlerinin uygulanması için önemli fırsatlar sunduğunu; ancak hukuki, teknik ve toplumsal düzeyde bazı kritik eksikliklerin giderilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Bu bağlamda çalışma, DFR sistemlerinin Türkiye bağlamında kavramsallaştırılması, politika yapım süreçlerine veri temelli katkı sağlanması ve uygulama stratejilerinin geliştirilmesi açısından öncü bir kaynak niteliği taşımaktadır.