Gürkan Sezmiş

Gürkan Sezmiş

Auto-generated profile, based on publicly available information

Gürkan Sezmiş

Atatürk Universitesi

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

5Years (2022-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
16 June 2023 in Czech Journal of Animal Science
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EGEsra Gürsoy
Esra Gürsoy
GSGürkan Sezmiş
Gürkan Sezmiş
AKAli KAYA
Ali KAYA
This study aims to?investigate using different ratios of?urea-molasses in?silage of?food in?vitro fermentation, feed value and quality production in?feed. After being withered a?little, the?fodder plant was?fragmented into 2–3?cm long pi...

2 May 2022 in Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology
Verified
Journal Article
Closed access
EGEsra Gürsoy
Esra Gürsoy
GSGürkan Sezmiş
Gürkan Sezmiş
AKAli KAYA
Ali KAYA
The purpose of this study was to determine the chemical content, in vitro gas and methane production, relative feed value (RFV), relative feed quality (RFQ), in vitro digestibility parameters, and microbial protein production of the Italian ryegrass plants harvested in different periods of the 2020 production season in Erzincan. In this study an ANKOM Daisy Incubator was used to determine the in vitro digestibility parameters. In vitro gas production technique was used todetermine gas production and predicted parameters. It was found that there were significant differences between the Italian ryegrass plants harvested in different periods in terms of composition, RFV, RFQ, and in vitro digestibility and fermentation parameters. The RFV, metabolizable energy (ME), net energy (NE), true NDF digestibility (TNDFD), organic matter digestibility degree (OMDD), total digestible nutrient (TDN), dry matter intake (DMI), and RFQ values of the Italian ryegrass plants were found to be 247.32, 9.13, 5.68, 62.26%, 54.15%, 55.35%, 4.82%, and 215.81, respectively. On the other hand, after 24 hours of incubation it’s in vitro gas (GP), and methane production (ml and %), true dry matter digestibility (TDMD) values, partitioning factor (PF), microbial protein (MP), microbial protein synthesis efficiency (MPSE), and true digestibility (TD) were found to be 105.41, 17.35, 16.42, 281.72, 2.68, 57.68, 20.32, and 59.82, respectively. In conclusion, determining the digestibility of plants via the measurement of RFV, RFQ, digestion parameters, and gas production in different harvest periods provided insights into the potential of Italian ryegrass as a feed material.

8 March 2022 in Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
EGEsra Gürsoy
Esra Gürsoy
GSGürkan Sezmi̇ş
Gürkan Sezmi̇ş
AKAli KAYA
Ali KAYA
Farklı hasat zamanı ve farklı dozlarda gübre uygulamalarının yem bitkileri karışımının (%35 macar fiği, %35 yem bezelyesi, %10 yulaf, %10 tritikale, %10 buğday) kimyasal kompozisyonu, nispi yem değeri (NYD), nispi yem kalitesi (NYK), enerji içerikleri (ME, NEL), in vitro sindirilebilirlik parametreleri (GNDFS, TOMS, TSB, KMA), in vitro gaz üretimi, metan (CH4) üretimi, taksimat faktörü (PF), mikrobiyal protein (MP) ile mikrobiyal protein sentezleme etkinliği (MPSE) ve gerçek sindirim derecesi (GSD) üzerine olan etkilerini belirlemek amacıyla yürütülen araştırmada Ankom Daisy in vitro fermentasyon sistemi ve in vitro gaz üretim tekniği kullanılmıştır. Farklı zamanlarda yapılan hasat karışımın, HP, HS, NYD, NYK, ME ile NEL, GNDFS, TOMS, TSB, KMA, GÜ, Metan (ml), GSKM ve GSD değerlerini önemli derecede (P<0.05) etkilemiştir. Farklı miktarlarda üre ve DAP uygulamalarının yem bitkileri karışımının besin madde değerleri NYD, NEL, GNDFS, TOMS, TSB, KMA, NYK ile gaz üretimi, mikrobiyal protein ve gerçek sindirim derecesi parametreleri üzerine etkisi önemli bulunmuştur (P<0.05). Dönüme 10 kg DAP+10 kg üre ve sadece 20 kg üre uygulamasının diğer uygulamalara göre daha iyi sonuçlar verdiği belirlenmiştir. Sonuç olarak elde edilen bulgular değişik zamanlarda yapılan hasadın ve farklı dozlarda gübre uygulamalarının karışımın kimyasal kompozisyonuna ve sindirilebilirlik derecesine katkıda bulunarak nispi yem kalitesi ve değeri bakımından yem kalitesini iyileştirdiği ve erken hasat döneminde gaz üretimini düşürdüğü tespit edilmiştir.

6 October 2026
Verified
Book Chapter
Closed access
GSGürkan Sezmiş
Gürkan Sezmiş
Ruminant üretiminde enterik metan, hem küresel sera gazı yükünün dikkate değer bir bölümünü oluşturması hem de yemle alınan brüt enerjinin önemli bir kısmının yitirilmesine yol açması nedeniyle çift yönlü bir sorun teşkil etmektedir. Bu bölümde, alternatif ve fonksiyonel yem kaynaklarının ruminantlarda in vitro sindirilebilirlik, fermantasyon karakteristikleri ve metan üretimi üzerindeki etkileri güncel literatür ışığında derlenmiştir. Ele alınan materyaller; tarımsal yan ürünler, böcek kaynaklı proteinler, deniz yosunları ve mikroalgler, ligno-selülozik ağaç yaprakları ile saponin, tanen, uçucu yağ, 3-nitrooksipropanol (3-NOP), nitrat, biyokömür ve probiyotik gibi fonksiyonel katkıları kapsamaktadır. Derlenen bulgular, materyaller arasında belirgin bir etkinlik farklılığı ortaya koymaktadır. Kırmızı deniz yosunu Asparagopsis taxiformis, içerdiği bromoform sayesinde en güçlü anti-metanojenik etkiyi göstermekle birlikte, güvenlik, kalıntı ve sürdürülebilir tedarik açısından ciddi kısıtlar taşımaktadır. Böcek bazlı proteinler besin değeri ile ılımlı metan azaltımını bir arada sunarken; saponin ve tanen gibi bitkisel bileşiklerin etkinliği kaynağa ve doza yüksek oranda bağımlı kalmaktadır. Sentetik inhibitör 3-NOP, spesifik hedefi ve doğrulanmış etkinliğiyle en olgun seçenek olarak öne çıkmakta; biyokömür tutarsız sonuçlar vermekte, probiyotikler ise doğrudan inhibisyondan çok fermantasyon verimliliğini iyileştirerek dolaylı katkı sağlamaktadır. Bütün bu bulgular ortak bir ilkeye işaret etmektedir: metanojenezi en güçlü biçimde baskılayan stratejiler çoğu zaman yem sindirilebilirliğini ve tüketimini de geriletmekte, dolayısıyla asıl hedef sindirilebilirliği koruyan sürdürülebilir bir denge noktası bulmaktır. Metodolojik açıdan in vitro teknikler, çok sayıda materyalin hızlı, düşük maliyetli ve etik açıdan avantajlı biçimde ön elenmesine olanak tanısa da, gözlenen etkilerin genellikle in vivo koşullardan daha belirgin olması, laboratuvar

6 October 2026
Verified
Book
Closed access
PDF file
MBMustafa Boga
Mustafa Boga
ADAsuman Arslan Duru
Asuman Arslan Duru
MDMetin Duru
Metin Duru
AAAhmet Akdağ
Ahmet Akdağ
MGMehtap Güney
Mehtap Güney
DBDemet ÇANGA BOĞA
Demet ÇANGA BOĞA

6 October 2026
Verified
Book Chapter
Closed access
GSGürkan Sezmiş
Gürkan Sezmiş
Hayvansal protein talebindeki artış ve giderek keskinleşen yem–gıda rekabeti, insan gıdasıyla çakışmayan alternatif yem kaynaklarını hem ekonomik hem de ekolojik açıdan stratejik bir konuma taşımıştır. Bu bölüm; agro-endüstriyel yan ürünler, ağaç yaprakları, böcekler ve deniz kaynaklı biyokütle gibi alternatif yemlerin bünyesinde barındırdığı biyoaktif bileşiklerin rasyon kalitesi ve sindirilebilirlik üzerindeki etkilerini kanıta dayalı bir çerçevede ele almaktadır. Bitki ikincil metabolitleri başlıca üç sınıf altında — flavonoidler (tanenler dâhil), terpenoidler (saponinler ve esansiyel yağlar) ve alkaloidler — incelenmiş; her grubun rumen mikrobiyal ekosistemiyle kurduğu etkileşim mekanizma temelinde değerlendirilmiştir. Tanenlerin protein-tanen kompleksi aracılığıyla bypass protein akışını artırması, saponinlerin protozoa baskılanması üzerinden azot kullanımını iyileştirmesi ve esansiyel yağların seçici antimikrobiyal modülasyonu öne çıkan mekanizmalar olarak tartışılmıştır. Rasyon kalitesi bakımından bu bileşikler; süt ve et yağ asidi profilini konjuge linoleik asit ile n-3 çoklu doymamış yağ asitlerince zenginleştirme, oksidatif stabiliteyi ve azot kullanım etkinliğini artırma gibi çok yönlü katkılar sunmaktadır. Bununla birlikte tüm sınıfları bağlayan temel ilke doz-yanıt bağımlılığıdır: düşük ve orta düzeyde yararlı ya da nötr etki gösteren moleküller, türe ve kaynağa özgü bir eşiğin üzerinde selülolitik aktiviteyi, lif sindirilebilirliğini ve yem tüketimini baskılamaktadır. Bileşik kombinasyonları sinerjik yanıtlar üretebilmekte, fakat antagonistik etkileşimler de olasıdır. Tür bazlı değerlendirme, etkinin sindirim fizyolojisiyle doğrudan ilişkili olduğunu; ruminantlarda ön mide fermantasyonu, kanatlılarda bağırsak morfolojisi ve enzim aktivitesi, tek mideli otçullarda ise sekal fermantasyon üzerinden ortaya çıktığını göstermiştir. Sonuç olarak biyoaktif bileşikler, sindirilebilirliği koruyan bir doz penceresi içinde kullanıldığında rasyon kalitesini ve sürdürülebilirliği birlikte iyileştirebilen çok boyutlu araçlardır; potansiyellerinin güvenle açığa çıkarılması, in vitro bulguların in vivo doğrulamayla desteklendiği, kaynağa ve türe duyarlı bütünleşik bir yaklaşımı gerektirmektedir.