31 August 2026 in Turkish Journal of Forensic Medicine
Amaç: Bu çalışmada 2000-2023 yılları arasında Türkiye’de meydana gelen intiharların neden, yöntem ve demografik özellikler açısından analiz edilmesi ve bu süreç içindeki eğilimin incelenmesi amaçlanmıştır.Materyal ve Metod: Bu çalışmada 2000-2023 yılları arasındaki güncel Türkiye İstatistik Kurumu verileri kullanılarak intihar vakaları istatistiki olarak analiz edilmiştir. İntihar şekli, yaş, ikamet ettikleri yer, medeni hali ve eğitim durumları, ekonomik sorunları, demografik özellikleri göz önünde bulundurularak değerlendirilmiştir. Kaba intihar hızı ve trendleri ise 1975-2023 yılları arası değerlendirilmiştir.Bulgular: Erkeklerin intihar sayılarının yıllar itibari ile çok yüksek düzeyde artış eğiliminde olduğu ve ilerleyen yıllarda artış göstermesinin oldukça yüksek olasılıkta gerçekleşeceği ifade edilebilir (β=0,92, p=0,01). İntiharların en sık gözlendiği cinsiyet erkek ve en sık gözlendiği yaş aralığı 15-24’tür. En sık kaydedilen intihar nedeni, “neden bilinmiyor” dur. Bilinen nedenler arasında ilk sırada hastalık yer almaktadır. En sık başvurulan yöntem asıdır. İntiharların en sık izlendiği mevsimler ilkbahar ve yazdır.25 yaş altı kadınların aile geçimsizliği nedeni ile intihar sayısı ortalamaları erkeklerden fazla olduğu, 25 yaş ve üstü için aile geçimsizliği, ticari başarısızlık, hastalık ve geçim zorluğu nedeni ile intihar eden erkelerin ortalamasının kadınlara göre daha fazla olduğu görülmektedir.Sonuç: Risk altında olarak kabul edilebilecek 15-24 yaş aralığındakiler, psikiyatrik hastalığı olanlar, ağır hastalığı olanlar, kaba intihar hızının yüksek olduğu şehirlerde yaşayanlar gibi belli başlı gruplar birinci basamakta belirli aralıklarla intihar riski açısından taranarak, önleyici ve koruyucu tedbirlerle öngörülebilir ve önlenebilir. Daha genç insanlar için, stresli yaşam olaylarıyla başa çıkma becerilerini artırmayı amaçlayan farklı programlar uygulanmalıdır. Okullarda, öğrencilere de karşılaştıkları sorunlarla nasıl başa çıkacakları konusunda eğitim verilmelidir.
11 December 2023 in Sosyal Guvence
In the 1960s, endogenous growth theories revealed that human capital as much effect as physical capital in economic growth. Then, it was focused on how to increase human capital accumulation, and it was determined that first of all, education and then health were two main components. There are a lot of studies in the literature trying to assess the relationship between health expenditures and economic growth. In the studies on the relationship between economic growth and health expenditures, which is the subject of this study, it has been observed that economic growth is increased by health expenditures generally, but there are some studies that show that it does not affect economic growth even decrease. In this study, the relationship between health expenditures and economic growth has been examined for OECD countries, including Turkey, with two different methods: dynamic panel data analysis and non-linear panel data analysis. In these methods, firstly, the relationship between health expenditures and economic growth is examined, then the other components of economic growth that are generally accepted in the literature, such as capital accumulation, total factor productivity and the democracy index, whose effects on economic growth are discussed, are included in the model to determine the effect of health expenditures on economic growth has been studied.