Bu çalışmada; iğne yapraklı orman ağaçları tohum ve kozalaklarında zarara yol açan böcek listesinin oluşturulması amaçlanmıştır. Gerek tohum ticareti gerekse orman ürünlerinde ülkeler arası ticaretin ivme kazanması birçok zararlının dünya genelinde daha da yayılmasına yol açmaktadır. Ayrıca, iklim değişikliğinin etkisi ile birçok tür yeni yayılış alanları bularak, istila alanlarını ve zarar boyutunu artırabilecektir. Bu nedenle, ağaçların kozalak gibi generatif organlarında olumsuz etki gösteren türlerin bilinmesi kaliteli tohum elde edilebilmesi açısından ayrı bir önem arz etmektedir. Yerli ve yabancı çalışmalardan elde edilen sonuçlara göre birçok ağaç türünde tohum ve kozalaklarda zarar yapan türler listelenmiştir. Buna göre; 12’si Türkiye odunsu florasındaki doğal iğne yapraklı orman ağacı türü olmak üzere, toplam 82 odunsu taksonda 71 tohum ve kozalak zararlısı listelenmiştir. Bu zararlıların 57’si konofag, 14’ü ise seminifag böcek türü olarak tespit edilmiştir. Bazı zararlı türlerinin birden çok ağaç türünde zarara yol açtığı belirlenmiştir. Ağaç türü çeşitliliği açısından zarar spektrumu en geniş türler sırasıyla; Hemiptera takımından Leptoglossus occidentalis Heidemann (1910) (38 ağaç türü), Lepidoptera takımından Dioryctria abietella’yı (16 ağaç türü), 6’şar tür ile Dioryctria abietivorella, D. mendacella ve D. rubella takip etmektedir. En fazla tohum ve kozalak zararlısı 18 farklı herbivor türü ile Picea abies (L.) Karst. türünde tespit edilmiştir. Bu türü 9 zararlı ile Pseudotsuga menziesii (Mirb.) Franco, 7 türle Picea glauca (Moench) Voss ve Pinus sylvestris L. subsp. hamata (Steven), 6 türle Picea mariana [Mill] B.S.P. ve Pinus strobus L., 5 tür ile Abies alba Mill, Cedrus libani A. Rich ve Pinus pinaster Aiton, 4’er türle Larix laricina (Du Roi) K. Koch, Pinus brutia Ten., Pinus pinea L., Abies lasiocarpa (Hooker) Nuttall, Pinus nigra Arnold ve Cupresus sempervirens L. takip etmiştir. Bu araştırmada ayrıca, ağaç türlerine en fazla zarar yapan türlerin mücadelesi üzerinde de durulmuştur. İklim değişimi etkilerinin her geçen gün daha şiddetli hissedildiği günümüz koşullarında plantasyon ve gençleştirme başarısı üzerinde dayanıklı klon, genotip ve popülasyonlarının seçim ve kullanımı daha önemli hale gelmiştir. Bu da geleceğin ıslah çalışmalarında resistant ıslahının daha yoğun ve etkin bir araç olarak kullanımını gündeme getirebilecektir.
Defense mechanisms were studied for Pinus brutia, a cornerstone Turkish forest tree, against pine processionary moth damage by Thaumetopoea pityocampa (Den. & Schiff.) and Thaumetopoea wilkinsoni Tams 1926 moth species. This research addressed the significance of Pinus brutia in afforestation and breeding. The expression of enzymatic antioxidants (SOD, POD, CAT, APX) and photosynthetic pigments (chlorophylls and carotenoids) at a clonal level in response to insect damage was assessed. Approximately 84 needle samples from 28 Pinus brutia clones from the Antalya Düzlerçamı Brutian Pine Seed Orchard were studied. Samples were collected in February and August 2021 to capture responses during key insect activity periods. These samples were then analyzed for pigment concentrations and antioxidant activities. Statistical analysis revealed that sampling period and clone significantly affected chlorophyll and carotenoid levels. The POD and SOD activities were primarily influenced by the sampling period. However, CAT activity was affected by the number of insect pouches, the period, and the clone. APX activity was significantly impacted by both pouch number and sampling period. These findings offer insights into how seasonal changes and genetic variations modulate P. brutia clones’ defense mechanisms against pine processionary moth infestations, informing future forest management.
30 June 2023 in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
Today, increasing overuse of water, water pollution, water flow changes, destruction or degradation of aquatic habitats and invasion of exotic species are the main factors threatening freshwater biodiversity all around the world. In order to learn the important factors affecting the distribution of aquatic insects, ecological information should be known very well. The life stories of aquatic insects can be observed much better and more reliable information can be obtained by raising them in a controlled medium in the laboratory. Recently, studying various features of caddisflies and other freshwater invertebrates has provided a wealth of information regarding possible causes of ecological degradation in surface waters and the effects of climate change. In addition, new caddisfly species are being discovered a great number in various parts of the world. Identification of new species is carried out through adults. The inability to identify the larvae and other life stages of many species in the light of available data requires that they be associated with their adult forms. In this study, the larvae of Hydropsyche instabilis Curtis, 1834 and Hydropsyche bulbifera McLachlan, 1878 (Hydropsychidae, Trichoptera) collected from the two rivers we determined were reared in the laboratory and it was aimed to collect detailed information about these creatures. The morphological characters of the larvae collected for raising in the laboratory and the male genital structures of the reared adults were photographed and briefly explained. During the study, raising success of H. instabilis and H. bulbifera species was determined as 17.85% and 15.65%, respectively.
30 December 2025 in Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi
Bu çalışmada; Türkiye’deki orman ağacı türleri arasında çam kese böceği zararına en çok maruz kalan kızılçamın (Pinus brutia Ten.), böcek zararına karşı fiziksel savunma araçları olan epidermis ve kutikula kalınlığının klonal varyasyonu araştırılmıştır. Bu amaçla; Antalya Düzlerçamı kızılçam klonal tohum bahçesinde zarara yol açan ve Akdeniz havzasındaki en önemli yaprak zararlısı olan çam kese böceğine karşı epidermis ve kutikula kalınlığının dönemsel ve klon bazlı varyasyonu araştırılmıştır. Tohum bahçesinden 2021 yılının Şubat ve Ağustos aylarında 28 farklı klon ve her klona ait üç rametten toplam 84 adet bireyde iğne yaprak numunesi alınmıştır. Örneklenen iğne yapraklar üzerinde epidermis ve kutikula kalınlığı için 1. dönem (Şubat) ve 2. dönemde (Ağustos) elde edilen verilerde değişkenler üzerinde bağımsız değişkenler olan klon ve dönem etkileri R istatistik programı ile SPSS istatistik paket programında Varyans ve Duncan çoklu testleri ile analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre dönem faktörü kütikula kalınlığı üzerinde, klon faktörü ise hem Şubat hem de Ağustos dönemlerinde epidermis ve kütikula kalınlığı üzerinde istatistiki anlamda önemli etki yapmıştır. Kese sayısına göre çam kese böceği zarar şiddeti skalası oluşturulmuş ve dayanıklı klonlar belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma sonucunda elde edilen verilerde, 8572, 8566, 8565 ve 8576 klonlarının çam kese böceği hasarına karşı dirençli oldukları düşünülmektedir.